ตอนที่ 133
ตอนที่ 133 รสอะไรกลิ่นอะไร
October 22, 2026
ตอนที่ 133 รสอะไรกลิ่นอะไร
ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ไม่เพียงนักศึกษาได้หยุด อาจารย์และผู้สอนมหาวิทยาลัยเองก็ต้อนรับวันหยุดพักผ่อนซึ่งหาได้ยากยิ่ง
ช่วงเวลาพักผ่อนทำอะไรน่ะเหรอ
แน่นอนว่าดูรายการโทรทัศน์น่ะสิ
รายการที่เหล่าคณาจารย์ของวิทยาลัยศิลปะฉินโจวเลือกดูก็คือรายการสะพรั่ง
หนึ่งก็เพราะนี่เป็นรายการที่โด่งดังที่สุดในตอนนี้ สองก็เพราะผู้เข้าแข่งขันในรายการที่ชื่อซย่าฝานนั้นเป็นนักศึกษาของวิทยาลัยศิลปะฉินโจว
แน่นอนว่าทุกคนต่างก็คอยส่งแรงเชียร์ให้ซย่าฝาน
เมื่อดูจบแล้ว บรรดาคณาจารย์สาขาการประพันธ์ของวิทยาลัยศิลปะฉินโจวก็ตะลึงงันไป
โดยเฉพาะหวาลี่ อาจารย์ที่ปรึกษาเซคห้าสาขาการประพันธ์เพลง
ทันทีที่เธอได้ฟัง ก็รู้ทันทีว่าเพลงที่ซย่าฝานร้องก็คือเพลงความฝันแรก
แต่นี่ก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
ประเด็นสำคัญก็คือ ซย่าฝานบอกว่าเพลงนี้เป็นเพลงของเซี่ยนอวี๋?
หวาลี่โมโหขึ้นมา!
เธอเปิดกลุ่มแช็ตใหญ่ของสาขาการประพันธ์เพลง พิมพ์ต๊อกแต๊กๆ ก่อนจะส่งไปหลายข้อความ
‘พวกคุณดูสะพรั่งรอบตัดสินหรือเปล่า!’
‘เกินไปแล้ว เกินไปแล้ว!’
‘ซย่าฝานถึงกับบอกว่าเพลงนี้เป็นของเซี่ยนอวี๋ นี่มันเพลงของหลินเยวียนชัดๆ!’
‘โมโหจนตัวสั่น หัวร้อนแต่หัววันเลย!’
‘@ทุกคน วิทยาลัยศิลปะฉินโจวเป็นสถาบันเก่าแก่ จะต้องช่วยหลินเยวียนทวงคืนความยุติธรรมนะคะ!’
‘…’
ในกลุ่มเงียบกริบไปอย่างแปลกประหลาดอยู่หลายวินาที
ที่ปรึกษาเซค 4 ‘อาจารย์หวาลี่ไม่รู้สึกว่าตัวเองเกินไปหรอกเหรอคะ’
ที่ปรึกษาเซค 2 ‘อวดเบ่งชัดเจนมาก’
ที่ปรึกษาเซค 1 ‘อาจารย์หวาลี่ คุณลีฟกลุ่มเองดีมั้ยครับ’
อาจารย์จิน ‘หลินเยวียนก็คือเซี่ยนอวี๋เองเหรอ ถึงว่าสิเพลงของเขาชนะโจวอวี๋ได้สบายๆ’
ที่ปรึกษาเซค 6 ‘โจวอวี๋? ใครเหรอครับ’
อาจารย์หลี่สาขาการประพันธ์เพลง ‘ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ! วิทยาลัยเราก็เก็บเงียบเชียวนะ!!!’
อาจารย์หวังวิทยาลัยศิลปะฉินโจว ‘วิทยาลัยศิลปะฉินตง ตายสะนะ!’
อาจารย์หวังวิทยาลัยศิลปะฉินโจว ‘ซะ*’
อาจารย์จางสุดหล่อ ‘ผมเพิ่งดูบันทึกคะแนนสอบ ข้อสอบเรื่องเพลงชีวิตดั่งมวลผกายามคิมหันต์ผมเหมือนจะไม่ให้เขาผ่าน’
หวาลี่ ‘…’
เธอหยิกขาตัวเอง ทั้งตบหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนจะส่งข้อความไปใหม่ ‘อ๊าาาาาา! ขอโทษนะคะทุกคน! ฉันโง่มาก! หลินเยวียนก็คือเซี่ยนอวี๋! เซี่ยนอวี๋ก็คือหลินเยวียน! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง!’
คุณเพิ่งรู้เหรอ
ทุกคนจนคำพูด
ในตอนนั้นเอง อาจารย์ซือเฉิงก็มาตอบ ‘@ทุกคน ในเมื่อพวกคุณรู้กันแล้ว ผมเองก็จะไม่ปิดบัง เรื่องที่ว่าหลินเยวียนคือเซี่ยนอวี๋หวังว่าพวกคุณจะไม่แพร่งพรายออกไป หลินเยวียนไม่ชอบถูกโลกภายนอกสนใจและรบกวน พวกคุณเป็นอาจารย์ จะต้องให้พื้นที่ส่วนตัวที่เงียบสงบกับเขา!’
‘รับทราบ!’
‘รับทราบ!’
‘รับทราบ!’
ขณะนั้นเอง อาจารย์ที่ปรึกษาเซคสามก็เอ่ยแทรกขึ้นมา ‘งั้นเรื่องที่หลินเยวียนคือเซี่ยนอวี๋ ตอนนี้ก็น่าจะไม่ได้มีแค่พวกเราที่รู้ วิทยาลัยศิลปะฉินตงเองก็รู้เหมือนกัน!’
‘ตลกแล้ว!’
ครั้งนี้หวาลี่มีปฏิกิริยาตอบสนองเร็วมากพอ ‘น่ากลัวว่าวิทยาลัยศิลปะฉินตงคงปิดปากเงียบกว่าพวกเราซะอีก ถ้าพูดออกไปว่าหลินเยวียนคือเซี่ยนอวี๋ จะไปมีผลดีอะไรกับพวกเขาล่ะคะ’
ทุกคน ‘…’
อาจารย์ที่ปรึกษาเซคเจ็ด ‘ปัญหาที่ฉันกังวลในตอนนี้ก็คือหลังจากนี้@อาจารย์หวาลี่จะสอนยังไง เซี่ยนอวี๋เข้าเรียนวิชาสาขาของอาจารย์หวาลี่ พวกคุณสองคนสรุปแล้วใครสอนใคร’
หวาลี่ ‘…พอได้แล้วค่ะ!’
หวาลี่ ‘เขาอยากไปเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ฉีโจว ไม่สิ เขาต้องได้เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ฉีโจว!’
ใช่แล้ว
ในกลุ่มแช็ตใหญ่ของสาขาการประพันธ์เพลงวิทยาลัยศิลปะฉินตง
สถานการณ์นั้นคล้ายคลึงกับในกลุ่มแช็ตใหญ่ของสาขาการประพันธ์เพลงวิทยาลัยศิลปะฉินโจว
ทว่าความรู้สึกของเหล่าคณาจารย์ของวิทยาลัยศิลปะฉินตงในตอนนี้กลับแตกต่างกัน พวกเขาไม่ได้รู้สึกว่าข่าวใหญ่นี้น่าดีใจตรงไหน
‘นักศึกษาของวิทยาลัยศิลปะฉินโจวคนนั้นคือเซี่ยนอวี๋!’
‘เหมือนว่าจะชื่อหลินเยวียน’
‘ครั้งก่อนพวกเรายังเอาผลงานของโจวอวี๋ไปโชว์ถึงที่???’
‘โจวอวี๋จะไปสู้เซี่ยนอวี๋ได้ยังไง!’
‘แย่แล้วๆ ผมรู้สึกawkwardมากเลย หลังจากนี้คงไม่มีหน้าไปเจอพวกวิทยาลัยศิลปะฉินโจวแล้ว’
‘วิทยาลัยศิลปะฉินโจวแกงเราหนักมาก!’
‘…’