ตอนที่ 236
ตอนที่ 236 นักปรับเสียงเปียโน
October 22, 2026
ตอนที่ 236 นักปรับเสียงเปียโน
“กำลังผลิต…”
“กำลังผลิต…”
“กำลังผลิต…”
หลินเยวียนนึกสงสัยว่าระบบขัดข้องซะแล้ว
เพราะการผลิตผลงานของระบบ ปกติแล้วจะใช้เวลาสิบกว่าวินาที บางครั้งบางคราวหลายสิบวินาทีก็นับว่านานมากแล้ว ทว่าการผลิตชิ้นงานของระบบในครั้งนี้กินเวลาห้านาทีเต็มๆ กว่าจะตอบหลินเยวียน “สุ่มเลือกสำเร็จ ไม่ทราบว่าโฮสต์ยอมรับบทภาพยนตร์ราคายี่สิบห้าล้านหยวนหรือไม่”
“เท่าไหร่นะ”
หลินเยวียนคิดว่าตนฟังผิดไป
“ยี่สิบห้าล้าน”
หลินเยวียนชักจะสงสัยว่าระบบหยอกเขาเล่นแล้ว บทภาพยนตร์แพงได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ เงิน 25 ล้านเอาไปสั่งทำเพลงได้ตั้งกี่เพลง ต่อให้เป็นนิยายก็ยังสั่งทำได้ตั้งหลายเรื่องใช่ไหมล่ะ
แต่จะว่าไป
ความสามารถในการเรียกเงินเรียกทองของภาพยนตร์เรื่องแรกของหลินเยวียนอย่างถังปั๋วหู่ ใหญ่ไม่ต้องประกาศก็น่ากลัวใช้ได้เลย
ถ้าภาพยนตร์เรื่องใหม่ยังคงมีมาตรฐานในการทำเงินเช่นนี้อีก จ่ายเงินก้อนนี้สั่งผลิตบทภาพยนตร์สักเรื่องก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้
ทุกเรื่องล้วนมีหนทาง
หลินเยวียนเคยเดินผ่านหนทางที่ยาวไกลที่สุดมาแล้ว นั่นก็คือเดินตามหนทางของระบบ
“ถึงยังไงก็ใช้เงินทำการกุศล ฉันจะไปว่าอะไรได้ นายบอกว่าเท่าไหร่ก็เท่านั้นแหละ ถ้าหนังไม่ทำเงิน ต่อไปฉันก็จะไม่ทำหนังแล้วนะ”
หลินเยวียนพูดแกมขู่
ระบบไม่ได้อินังขังขอบ “จะผลิตหรือไม่”
หลินเยวียนกัดฟันตอบ “ผลิตไปเลย!”
“ติ๊งต่อง”
ระบบแจ้งเตือน ‘ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับบท’
ขณะเดียวกัน
เงินของหลินเยวียนถูกระบบหักไป 25 ล้าน
ยังไม่ทันได้รู้สึกปวดใจ
สายตาของหลินเยวียน ก็เบนไปยังบทภาพยนตร์เรื่อง ‘นักปรับเสียงเปียโน’
นี่มัน…
บทภาพยนตร์แนวอาชญากรรม-ระทึกขวัญ
ชั่วขณะนั้น หลินเยวียนทำความคุ้นเคยกับบทผ่านการอ่านอัตโนมัติแล้ว
จะว่ายังไงดีล่ะ
หนังเรื่องใหม่นี้เป็นคนละแนวกับถังปั๋วหู่ ใหญ่ไม่ต้องประกาศอย่างแน่นอน เรียกว่าห่างไกลกันราวขั้วโลกเหนือกับขั้วโลกใต้เลย!
ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้กระโดดจากภาพยนตร์คอมเมดี มาเป็นแนวอาชญากรรมระทึกขวัญ…
ตอนที่เขียนนิยาย หลินเยวียนก็ประสบพบเจอกับประสบการณ์คล้ายคลึงกันมาหลายครั้งแล้ว
ตัวอย่างเช่น เรื่องปรินซ์ออฟเทนนิสเขียนออกมาอย่างดิบดี หลังจากนั้นระบบก็เขวี้ยงนิยายเทพเซียนกำลังภายในมาให้
ตัวอย่างเช่น เขาเขียนนิยายแนวเทพเซียนกำลังภายในออกมาได้ไม่เลว ระบบก็ดันให้เขาเขียนเรื่องคนขุดสุสานอีก
นี่แหละที่เรียกว่ากระโดดไกล
กระโดดไกลจนแทบได้เหรียญทองโอลิมปิกแล้ว
ยังไม่ต้องบอกว่าโลกภายนอกเดาไม่ออกว่านิยายเรื่องต่อไปของฉู่ขวงเป็นแนวไหน
หลินเยวียนเองก็ยังงงๆ อยู่เหมือนกัน…
หลังจากนี้จะเปลี่ยนเป็น หลินเยวียนและโลกภายนอกพากันช่วยเดาว่าภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเซี่ยนอวี๋จะเป็นแนวไหน?
เอาเถอะ
ไม่บ่นแล้ว
หลังจากที่หลินเยวียนอ่านบทเรื่อง ‘นักปรับเสียงเปียโน’ ด้วยความเร็วแสง ก็พอจะเข้าใจเรื่องราวคร่าวๆ แล้ว
สิ่งแรกที่มั่นใจได้ก็คือ บทภาพยนตร์ของเรื่องนักปรับเสียงเปียโน[1] ดัดแปลงบทมาจากภาพยนตร์เรื่องหนึ่งจากแดนภารตะ
อย่างไรก็ดี จำเป็นต้องชี้แจงก่อนว่า ภาพยนตร์จากประเทศอินเดียเรื่องนี้ไม่ใช่ต้นฉบับ
เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ของอินเดีย ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์สั้นเรื่องหนึ่งจากแดนน้ำหอม
กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ…
ประเทศฝรั่งเศสปล่อยภาพยนตร์สั้นเรื่อง ‘นักปรับเสียงเปียโน[2]’ ประเทศอินเดียนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เรื่องยาว และระบบกลับใช้เวอร์ชันของอินเดียมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ของบลูสตาร์…
ดัดแปลงทั้งหมดสามรอบถ้วน
แต่ระบบก็เอ่ยเตือนหลินเยวียน “การปรับแก้ครั้งแรกจะดัดแปลงโดยระบบ หลังจากนั้นการดัดแปลงฉากหลังของภาพยนตร์จะดำเนินการโดยโฮสต์เอง”
หลินเยวียนไม่ได้สนใจ
การเปลี่ยนฉากหลังของเรื่อง หลินเยวียนเชี่ยวชาญเหลือเกิน
ไม่รู้ว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้จะถอนทุนคืนได้ไหม
ไม่ใช่ภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์แต่อย่างใด ภาพยนตร์อย่างเรื่องนักปรับเสียงเปียโนให้ความสำคัญกับตรรกะของพล็อตเรื่อง และไม่ง่ายเลยที่ภาพยนตร์แนวนี้จะทำยอดบล็อกบัสเตอร์ได้สูง
ใช่แล้ว