ตอนที่ 252
ตอนที่ 252 แคนดิเดตนักแสดงนำชาย
October 22, 2026
ตอนที่ 252 แคนดิเดตนักแสดงนำชาย
“ตัวแทนหลิน…”
ห้องทำงานของแผนกประพันธ์เพลงชั้นเก้า เสิ่นชิงมองหลินเยวียนอย่างลำบากใจ “เรียกผมมามีอะไรหรือเปล่าครับ”
หลินเยวียนบอก “ผมจะถ่ายหนังเรื่องใหม่ครับ”
เสิ่นชิงเอ่ยถาม “แล้ว…”
หลินเยวียนพูด “ผมยังขาดพ่อบ้านอยู่ครับ”
เสิ่นชิงผุดยิ้ม
เขาซึ่งเคยร่วมงานในภาพยนตร์เรื่องเดียวกับหลินเยวียนย่อมรู้ว่า คำว่า ‘พ่อบ้าน’ ที่หลินเยวียนพูดถึงมีความหมายว่าโปรดิวเซอร์
ข่าวที่หลินเยวียนจะสร้างภาพยนตร์เรื่องใหม่ได้แพร่ออกไปแล้ว
ก่อนหน้านี้ เสิ่นชิงถูกหลินเยวียนเรียกมา เขาก็พอจะเดาเหตุผลได้บ้างแล้ว
เพียงแต่เขารู้สึกประหลาดใจ
นึกไม่ถึงว่าทั้งที่เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชื่นชอบเรื่องถังปั๋วหู่ ใหญ่ไม่ต้องประกาศ ตัวแทนหลินยังยินดีให้เขารับหน้าที่โปรดิวเซอร์ของภาพยนตร์เรื่องใหม่อีก…
ชั่วขณะนั้น เสิ่นชิงรู้สึกซาบซึ้งอยู่ในใจ
แน่นอนว่าเสิ่นชิงได้ยินว่าภาพยนตร์เรื่องใหม่ของหลินเยวียนไปสายระทึกขวัญ และไม่มีแผนว่าจะทำภาพยนตร์ชวนหัวไร้แก่นสาร
แต่แล้วอย่างไรล่ะ
หลังจากผ่านการร่วมงานกันมาครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้ไม่ว่าตัวแทนหลินจะทำภาพยนตร์แนวไหน เสิ่นชิงก็ไร้ซึ่งข้อโต้แย้ง เขาเพียงพูดเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย
“ผมไม่มีปัญหา”
เสิ่นชิงยังไม่ทันพูดจบ จู่ๆ ด้านนอกประตูก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้น “หัวหน้าพ่อบ้านไม่มีปัญหา ฉันเหล่าอี้ก็ยิ่งไม่มีปัญหา ตัวแทนหลินชี้อะไร ฉันก็ทำอย่างนั้น”
ผู้มาเยือนก็คืออี้เฉิงกง
เช้าวันนี้หลินเยวียนแจ้งให้พวกเขามา โปรดิวเซอร์และผู้กำกับเรื่องนักปรับเสียงเปียโน หลินเยวียนล้วนเลือกคนที่ตนคุ้นเคย
“ผู้กำกับอี้”
เสิ่นชิงเอ่ยทักทายอี้เฉิงกงอย่างยิ้มแย้ม ไม่ได้รู้สึกแปลกใจที่หลินเยวียนเลือกอี้เฉิงกงเป็นผู้กำกับต่อไป
ถึงแม้ว่าภาพยนตร์เรื่องใหม่จะข้ามประเภทเหลือเกิน แต่เสิ่นชิงก็รู้จักสไตล์ของหลินเยวียน
ภาพยนตร์ของตัวแทนหลินใช้นักเขียนบทเป็นหัวใจสำคัญตามแบบฉบับ
ดังนั้นในกองถ่ายของตัวแทนหลิน ผู้กำกับเป็นเพียงผู้ช่วยงาน ขอเพียงอี้เฉิงกงถ่ายทำไปตามบทก็ใช้ได้แล้ว
“บทอยู่นี่ครับ ทั้งสองท่านลองดู”
หลินเยวียนส่งบทภาพยนตร์เรื่องนักปรับเสียงเปียโนให้แต่ละคน
ทั้งสองไม่ได้พูดให้มากความ ก้มหน้าก้มตาอ่านเงียบๆ
ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ทั้งสองก็อ่านบทจบแล้ว
อี้เฉิงกงเอ่ยชื่นชม “ออกแบบปมขัดแย้งหลักได้แยบยลมาก”
เสิ่นชิงซึ่งอยู่ด้านข้างรับต่อทันที “จัดการพล็อตทวิสต์หลายครั้งในบทได้ดีมาก ควรค่าแก่การขบคิดพิจารณา โดยเฉพาะตอนจบ…”
เสิ่นชิงอ่านบทเรื่องถังปั๋วหู่ ใหญ่ไม่ต้องประกาศไม่เข้าใจ
แต่บทของเรื่องนักปรับเสียงเปียโน นับว่าเป็นบทภาพยนตร์ที่ได้เต็มสิบไม่หักสำหรับเสิ่นชิง!
ความคิดของเขาถูกต้อง!
ตัวแทนหลินเชี่ยวชาญการสร้างสรรค์บทภาพยนตร์ ทั้งประเภทและธีมเรื่องล้วนไม่สามารถตีกรอบฝีมือของตัวแทนหลินได้!
“เรื่องบทเอาไว้ก่อนก็ได้ครับ”
หลินเยวียนพูด “ที่ผมเชิญทั้งสองท่านมา เพราะอยากถามว่ามีนักแสดงแนะนำไหมครับ ผมหมายถึงบทตัวเอกชาย”
ช่วงนี้หลินเยวียนคัดเลือกนักแสดงด้วยตนเอง
แต่หลินเยวียนไม่ได้คุ้นเคยกับนักแสดงของฉินและฉี ฉะนั้นเขาคัดเลือกอยู่นาน ก็ยังไม่ได้คนที่เหมาะสม ทำได้เพียงขอความช่วยเหลือจากอี้เฉิงกงและเสิ่นชิง
“จางหวา!”
เสิ่นชิงแทบโพล่งชื่อนี้ออกมาโดยไม่ต้องคิด “ผมคิดว่าจางหวาเหมาะกับบทพระเอกเรื่องนี้มากครับ!”
“คุณหัวหน้าพ่อบ้าน”
อี้เฉิงกงกล่าวอย่างจนใจ “เงินทุนของหนังเรื่องนี้ทั้งหมดสิบล้าน คุณคิดว่าหนังเราจะจ่ายค่าตัวนักแสดงดีกรีรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมอย่างจางหวาได้ไหม”