ตอนที่ 351 ปรมาจารย์คนนี้เอาแต่ใจจริงๆ

ตอนที่ 351 ปรมาจารย์คนนี้เอาแต่ใจจริงๆ

เป็นที่รู้โดยทั่วกัน

เซี่ยนอวี๋ ฉู่ขวง และอิ่งจือเป็นสหายรักกัน

ในจุดนี้ อิ่งจือเคยยอมรับด้วยตัวเองในการสัมภาษณ์อุ่นเครื่องก่อนที่เปิดตัวเรื่องจิตวิญญาณสือจี่

พวกเขาไม่ได้ติดตามคนดังหรือเพื่อนร่วมอาชีพคนอื่นๆ มีเพียงทั้งสามคนติดตามกันเอง จนเกิดเป็นวงปิดโดยสมบูรณ์ เพราะฉะนั้นชาวเน็ตจึงมักจะแซวความสัมพันธ์ของทั้งสามอยู่บ่อยครั้ง

แต่ว่า…

ถึงแม้ความสัมพันธ์ของทั้งสามจะเป็นแบบปิด แต่ในช่วงเวลายาวนานที่ผ่านมา ความสนใจของทุกคนล้วนไปรวมกันอยู่ที่เซี่ยนอวี๋และฉู่ขวง

ประโยคหนึ่งซึ่งเหมาะสำหรับบรรยายสถานะของอิ่งจือก็คือ ‘แสงอยู่ที่พวกเขา ส่วนฉันไม่มีอะไรเลย’

เช่นเดียวกับที่ในหลายๆ กลุ่มมักจะมีเงาจืดจางอยู่คนหนึ่ง

เซี่ยนอวี๋ใต้ ฉู่ขวงเหนือ

ทั้งที่อิ่งจือสนิทชิดเชื้อกับทั้งสองคน แต่กลับแลดูราวกับเป็นคนนอกซึ่งไม่ได้รับความสนใจ จนถูกบรรดาชาวเน็ตซึ่งติดตามทั้งสามคนขนานนามว่า

เงาจืดจาง

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความสำเร็จในแต่ละแขนงของทั้งสามคน

เซี่ยนอวี๋เป็นยอดอัจฉริยะซึ่งได้รับการยอมรับจากทั่วทั้งวงการประพันธ์เพลง ขณะเดียวกันยังสันทัดการเขียนบทภาพยนตร์ สถิติสูงสุดก็คือผลงานระดับเทพอย่างเพลงวิวาห์ในฝัน

ฉู่ขวงชื่นชอบการกระโดดข้ามประแนวนิยาย จนกลายเป็นปีศาจในสายตาเพื่อนร่วมงานมากมาย มีทั้งเรื่องสั้นและนิยายแฟนตาซีสุดคลาสสิกด้วย ทั้งยังกวาดล้างโลกแห่งนิยายสืบสวนสอบสวนด้วยเรื่องฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส

ทว่าอิ่งจือในอุตสาหกรรมการ์ตูนนั้น ถึงแม้จะเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง แต่ก็ไม่นับว่าเป็นแนวหน้า

ถึงขั้นที่มีบางคนแสดงความเห็นว่า…

ที่อิ่งจือโด่งดังได้ ก็เพราะเรื่องเจ้าชายลูกสักหลาดของฉู่ขวง

แน่นอนว่าภายหลังเรื่องจิตวิญญาณสือจี่โด่งดัง จึงเป็นที่ประจักษ์ว่าอิ่งจือไม่ต้องพึ่งฉู่ขวง ก็สามารถทำผลงานที่ดีได้ในวงการการ์ตูน

แต่ก็เพียงเท่านี้

ดังนั้นหลายคนจึงลอบรู้สึกอยู่ในใจว่า

คุณสมบัติในแต่ละด้านของอิ่งจือยังเทียบกับอีกสองคนไม่ได้

ที่อิ่งจือสามารถเข้าไปผูกมิตรกับเซี่ยนอวี๋และฉู่ขวงได้ก็เพราะโชคดี

เขาสามารถเข้าไปมีความสัมพันธ์ซึ่งเป็นวงปิดของทั้งสามคนได้นั้นเป็นการปีนเกลียว

แต่ถึงกระนั้น ยามที่เรื่องสมุดมรณะปรากฏขึ้น ทัศนะเช่นนี้กลับพลันถูกทลายลงในทันที!

ในคืนนี้ ทัศนคติที่ผู้คนมีต่ออิ่งจือนั้นกลับตาลปัตรไปแล้ว!

ดังนั้น คอมเมนต์ฮ็อตฮิตอย่าง ‘ฉันพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเซี่ยนอวี๋กับฉู่ขวงถึงติดตามอิ่งจือ คนประเภทเดียวกันก็มักจะเกาะกลุ่มกัน ฝีมือระดับปีศาจก็ต้องเล่นกับระดับปีศาจเหมือนกันถูกมั้ย!’ ถึงได้มียอดกดไลก์สูงเช่นนี้

คำพูดประโยคนี้ ได้สะท้อนจิตใจของทุกคนซึ่งกลับตาลปัตรในตอนนี้ออกมาได้อย่างชัดเจน!

‘พูดได้ถูกต้อง คนประเภทเดียวกันมักจะเกาะกลุ่มกัน ฝีมือระดับปีศาจก็ต้องเล่นกับระดับปีศาจเหมือนกัน!’

‘ตอนนี้ยังมีใครกล้าพูดอีกว่าอิ่งจือปีนเกลียวฉู่ขวงกับเซี่ยนอวี๋’

‘คำโบราณว่าไว้ ว่าจะดูว่าใครระดับไหน ขอแค่ดูว่าเพื่อนที่คนคนนั้นคบหาเป็นยังไงก็รู้แล้ว เพื่อนของอิ่งจือคือฉู่ขวงกับเซี่ยนอวี๋ ยังต้องถามถึงระดับของเขาอีกเหรอ?’

‘นั่นสิ คนที่เป็นมิตรสหายคนสนิทกับเซี่ยนอวี๋ใต้ ฉู่ขวงเหนือได้ มีหรือจะกระจอก?’

‘หลังจากนี้ใครจะกล้าพูดอีกว่าอิ่งจือเป็นเงาจืดจาง!’

‘อิ่งจือ: ผมวางไพ่แล้ว ไม่เสแสร้งแล้ว ขาใหญ่อย่างผมมาแล้ว’

‘คงไม่มีใครคิดว่าอิ่งจือเป็นเงาจืดจางแล้วล่ะมั้ง?’

‘อิ่งจือโคตรตึงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย งั้นก่อนหน้านี้ทำไมไม่เผยฝีมือออกมาล่ะ ปล่อยให้ทุกคนแซวอยู่ได้ตั้งนาน’

‘นี่แหละคือความคิดของขาใหญ่ คนเขาไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้หรอก’

‘อิ่งจือ: เอาเถอะ ฉันเองก็ใช้มือเล่นเกมแล้วล่ะ’

‘เฉียบมาก! ดูจากระดับของเรื่องสมุดมรณะ ก่อนหน้านี้อิ่งจือคงจะใช้เท้าเล่นเกมจริงๆ’

‘เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อสามคนไม่มีใครเป็นน้องชาย แต่เป็นพี่ใหญ่กันทั้งสามคนเลย!’