ตอนที่ 442
ตอนที่ 442 เริ่มต้นที่ผม ก็ให้มันจบลงที่ผม
October 22, 2026
ตอนที่ 442 เริ่มต้นที่ผม ก็ให้มันจบลงที่ผม
‘พระเจ้าช่วย!’
‘นิทานยาว?’
‘ฉู่ขวงในฐานะราชานักเขียนนิทานสั้นถึงกับเขียนนิทานยาว เขาคิดจะแก้แค้นให้อาจารย์หยวนหยวนหรือ? เหมือนกับที่อาจารย์อาหู่แก้แค้นแทนคนเยี่ยน?’
‘เป็นไปไม่ได้’
‘ฉู่ขวงเขียนนิทานยาวได้ด้วยเหรอ ฉันคิดว่าเขาวางแผนจะเขียนแต่นิทานสั้นซะอีก ถ้าบอกว่าจะแก้แค้นก็ไม่ค่อยสอดคล้องกับความเป็นจริงเท่าไหร่ ฉู่ขวงทำนายล่วงหน้าไม่ได้สักหน่อยว่าอาจารย์จะแพ้ นี่เป็นความบังเอิญที่น่าสนใจมาก เหมือนอาจารย์หยวนหยวนกับอาหู่เลือกใช้ตัวเอกเป็นแมวเหมือนกัน’
‘เดี๋ยวนะ!’
‘พวกคุณลืมไปแล้วหรือ ในเนื้อเพลงแดนนิทาน ในนั้นมีเนื้อเพลงท่อนหนึ่งว่า ซูเค่อเป้ยถ่าเป็นหนูที่พูดได้ ซึ่งหมายความว่าฉู่ขวงมีแผนจะสร้างผลงานเรื่องนี้มานานแล้ว!’
‘เอ่อ หนู?’
‘ตัวเอกของอาจารย์หยวนหยวนกับอาจารย์อาหู่คือแมว และตัวเอกของฉู่ขวงกลับเป็นหนู ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ตามหลัก’
“……” ‘…’
ไม่ว่าจะเป็นฉิน ฉี ฉู่ หรือเยี่ยน ล้วนมีเสียงจากวงการนิทานและโลกออนไลน์ ศึกระหว่างฉินและเยี่ยนซึ่งจบลงไปสักระยะแล้วกลับมาเปิดสนามอีกครั้ง ทุกคนล้วนครึกครื้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่ไหว
ฉู่ขวงมาแล้ว!
มาพร้อมกับนิทานเรื่องยาว!
ตัวเอกในนิทานของเขาคือหนู เป็นศัตรูตามธรรมชาติของแมวซึ่งเป็นตัวเอกของหยวนหยวนและอาหู่ กอปรกับฉากความขัดแย้งครั้งใหญ่ของฉินและเยี่ยน ทำให้ผู้คนต่างคิดไปว่าทุกสิ่งได้ถูกลิขิตชะตาไว้ล่วงหน้า!
ใช่แล้ว!
ถูกลิขิตชะตา!
ทำไมถึงเกิดความขัดแย้งระหว่างฉินและเยี่ยน แต่ไม่เกิดกับพื้นที่อื่น ชนวนแรกเริ่มไม่ใช่การปะทะแบบหนึ่งต่อเก้าอันน่าตกตะลึงและสุดท้ายแล้วก็จัดการนักเขียนทั้งหมดของเยี่ยนได้หรอกหรือ?
มาดูตอนนี้สิ
ฉู่ขวงเอาชนะในศึกระหว่างสองพื้นที่ได้ อาจารย์หยวนหยวนกลับแพ้ราบคาบ ทั้งสองฝั่งเสมอกันหนึ่งต่อหนึ่ง แต่การปรากฏตัวของฉู่ขวงกลับทำลายสมดุลอีกครั้ง ทำให้ผู้คนรู้สึกสัมผัสได้ถึงโชคชะตาที่ว่า ‘เรื่องราวเริ่มต้นที่ไหน จะจบลงที่นั่น’!
ฉู่ขวงคือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง!
แน่นอนว่ามันต้องจบที่ฉู่ขวง!
หลังจากตกใจและสติหลุดลอยไปชั่วขณะ วงการนิทานและชาวเน็ตฉินล้วนตื่นตกใจ ‘คนเยี่ยนไม่ได้กำลังผยองที่อาจารย์อาหู่ชนะประชันวรรณกรรมหรอกเหรอ ตอนนี้ฉู่ขวงมาแล้ว พวกคุณยังกล้าผยองต่ออยู่ไหม’
‘ชนะเก้าครั้งรวดมาแล้วนะครับบอกก่อน!’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงกอบกู้โลก!’
‘ชนะอาจารย์หยวนหยวนได้แล้วไง พวกคุณผ่านด่านเจ้าแก่ฉู่ขวงให้ได้ก่อนเถอะ อาจารย์อาหู่ชนะติดต่อกันเก้าครั้งแล้วยังไง พ่อผมชนะมาสิบครั้งยังไม่ได้ออกโรง ศึกเก้าด้านน่ะดูแล้วจำ จำแล้วนำไปใช้’
‘ฉู่ขวงเทพตลอดกาล!’
‘ฉู่ขวง: อาจารย์หยวนหยวนถอยไปก่อน ในเมื่อผมเป็นคนก่อความขัดแย้งในครั้งนี้ ดังนั้นผมควรยุติมันด้วยตนเอง คู่ต่อสู้ตัวจริงของอาหู่ก็คือผม!’
‘เห็นภาพไปอีก!’
‘ในช่วงเวลาวิกฤตย่อมมีวีรบุรุษปรากฏตัวขึ้นเสมอ ถ้าบอกว่าหมอคือวีรบุรุษของคนไข้ ตำรวจคือวีรบุรุษของประชาชน งั้นฉู่ขวงก็คือวีรบุรุษของวงการนิทานฉิน!’
‘…’
ชาวเยี่ยนโอหังเกินไปแล้ว!
หลังจากอาหู่ชนะประชันวรรณกรรมแล้ว คำเยาะเย้ยถากถางที่ชาวเยี่ยนมีต่อชาวฉิน พานให้ชาวฉินหายใจไม่ทั่วท้อง และข่าวเกี่ยวกับนิทานยาวเรื่องใหม่ของฉู่ขวงจึงเปรียบประหนึ่งน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟซึ่งสุมอยู่ในอกของชาวฉิน!
จากนั้นทุกคนถึงได้ค้นพบว่า
เมื่อเทียบกับอาจารย์หยวนหยวนแล้ว ชาวฉินเชื่อมั่นในฉู่ขวงมากกว่า ต่อให้ฉู่ขวงจะเขียนนิทานยาวเรื่องใหม่ ไม่เคยเขียนนิทานยาวเรื่องใดมาก่อน แต่ก็ไม่ได้บั่นทอนความเชื่อมั่นนี้แต่อย่างใด!
ชาวฉี ชาวฉู่ และชาวเยี่ยนล้วนงุนงง