ตอนที่ 624 พืชปะทะซอมบี้

วันรุ่งขึ้น หลินเยวียนถอนการติดตั้งเกม

ไม่ได้มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ

ไม่มีอะไรมากไปกว่าเมื่อวานจนถึงวันนี้ เล่นเกมไปสิบตาติดต่อกัน ถูกฝ่ายตรงข้ามเหยียบจมดินสารพัด

ปิดตัวเองซะเลย

ขณะเดียวกัน

เกมซึ่งชื่อว่า ‘จิตวิญญาณวีรบุรุษ’ ถูกหลินเยวียนขึ้นบัญชีดำเป็นที่เรียบร้อย

ไม่สนุกเลยสักนิด

ถึงแม้จะเป็นเกมตีป้อมเหมือนกับลีกออฟเลเจนด์บนโลก ทว่าการออกแบบในหลายเกมซับซ้อนเกินไป

“เป็นคนอย่าขี้เกียจเป็นปลาเค็ม!”

หลินเยวียนให้กำลังใจตนเอง และตัดสินใจว่านับจากนี้จะตั้งใจทำงาน และหยุดเล่นจนขาดสติ

ในเวลานี้

ซุนเย่าหั่วปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

และผู้ที่ปรากฏตัวพร้อมกับซุนเย่าหั่ว กลับเป็นคนหนุ่มสามสี่คนซึ่งมีท่าทีระแวดระวัง

“รุ่นน้อง!”

ทันทีที่เข้ามี ใบหน้าของซุนเย่าหั่วก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

“ดูสิว่าฉันพาใครมา”

หลินเยวียนประหลาดใจ มองไปยังกลุ่มคนหนุ่มด้านหลัง

“บนบลูสตาร์ยังมีการค้ามนุษย์อยู่เหรอครับ?”

คนหนุ่มสาวด้านหลังหลินเยวียนได้ยินดังนั้นต่างตกตะลึง

ซุนเย่าหั่วกล่าวกลั้วหัวเราะ “รุ่นน้องที่ตลกจริงๆ แน่นอนว่าไม่ใช่การค้ามนุษย์ พี่ชายเหล่านี้เป็นนักออกแบบเกมมืออาชีพ เมื่อวานนายบอกเองไม่ให้เหรอว่าอยากเล่นเกมที่บนบลูสตาร์ไม่มี ฉันเลยคิดว่าลองหาคนมาออกแบบเกมให้นายโดยเฉพาะ อยากเล่มเกมประเภทไหนก็บอกความต้องการกับพวกเขาได้เลย ฉันจ่ายค่าออกแบบเอง ช่วงนี้ฉันวางแผนเข้าสู่อุตสาหกรรมเกมอยู่พอดี เชื่อว่าเก่มที่นายออกแบบจะต้องทำรายได้มหาศาลแน่นอน พอถึงตอนนั้นจะแบ่งกำไรให้นาย”

“ออกแบบเกม?”

หลินเยวียนกะพริบตาปริบๆ

รุ่นพี่เย่าหั่วเล่นจนเสียสติยิ่งกว่าเขาอีก!

เพื่อให้ได้เล่นเกม ถึงกับไปหาคนออกแบบเกมโดยเฉพาะ!

แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ตนก็จะได้เล่นเกมพืชปะทะซอมบี้บนบลูสตาร์แล้วใช่ไหม?

เรื่องนี้ยั่วยวนใจหลินเยวียนได้มากทีเดียว

“สวัสดีครับอาจารย์เซี่ยนอวี๋…”

ชายหนุ่มเหล่านั้นมีท่าทีระมัดระวัง ขณะเดียวกันสีหน้าตื่นเต้นอยู่บ้าง ชายหนุ่มซึ่งเป็นหัวหน้าจึงกล่าวแนะนำตัว

“ผมชื่อเผยเชียนครับ!”

หลินเยวียนขมวดคิ้วมุ่น เผยเชียน? เสียเงิน[1]?

ชื่อนี้ไม่ค่อยเป็นมงคลเท่าไหร่

แน่นอนว่าเผยเชียนไม่รู้ถึงความคิดของหลินเยวียน

เขาเป็นเจ้าของสตูดิโอออกแบบเกมแห่งหนึ่ง เขามีความฝัน หลังจากเรียนจบได้ไม่ก็เปิดสตูดิโอ ตั้งใจจะประกอบอาชีพในอุตสาหกรรมเกม!

ปรากฏว่าอาชีพของเขายังไม่ทันได้เริ่มต้น เขาก็ได้พบกับซุนเย่าหั่ว

เผยเชียนรู้ว่าซุนเย่าหั่วเป็นนักร้อง เขาเคยฟังเพลงของซุนเย่าหั่ว

เมื่อวานซุนเย่าหั่วปรากฏตัวกะทันหัน พูดอย่างตรงไปตรงมาว่าต้องการซื้อสตูดิโอของเผยเชียน และให้เผยเชียนทำงานให้กับเขา

เผยเชียนปฏิเสธทันที!

เขาเป็นนักออกแบบเกมที่มีความฝัน เขาจะขายสตูดิโอและทำงานให้คนอื่นได้อย่างไร

ทว่าในท้ายที่สุดเผยเชียนก็ตกลงเซ็นสัญญาขายกิจการ

ซุนเย่าหั่วให้เงินมากเหลือเกิน

เป็นเรื่องยากสำหรับเผยเชียนที่จะจินตนาการว่านักร้องจะกระเป๋าหนักถึงขนาดนี้!

เช็คถูกโยนประหนึ่งเป็นเพียงเศษกระดาษ!

ที่แท้การเป็นนักร้องก็ทำเงินได้มากขนาดนี้?

หลังจากขายกิจการไปแล้ว เผยเชียนก็วางแผนทำการใหญ่

ซุนเย่าหั่วเป็นเป็นเจ้านายที่ร่ำรวย จะต้องสนับสนุนการออกแบบเกมในฝันของเขาได้อย่างแน่นอน!

แต่ซุนเย่าหั่วกลับพาพวกเขามายังบลูสตาร์ บอกว่าจะให้ตนออกแบบเกมให้เพื่อนคนหนึ่งเล่น

ตอนนั้นเผยเชียนคิดว่าซุนเย่าหั่วเสียสติไปแล้ว!

คนคนนี้ลงทุนทุ่มเงินซื้อสตูดิโอของตน แต่กลับเพื่อให้ตนออกแบบเกมให้เพื่อนของเขาเล่น?

อุตส่าห์ออกแบบเกมให้เพื่อนเล่นโดยเฉพาะ?

ต้องเป็นเพื่อนที่ดีขนาดไหน ถึงควรค่าแก่การทุ่มทุนให้เช่นนี้!