ตอนที่ 747
ตอนที่ 747 ต่อจากนี้เขียนเรื่องอะไรดี
October 22, 2026
ตอนที่ 747 ต่อจากนี้เขียนเรื่องอะไรดี
หลายวันผ่านไป
จู่ๆ เหอต้าจวิ้นก็ได้รับข่าวปู้ลั่วการ์ตูน “เงินทุนมีจำกัด ดังนั้นทางบริษัทจึงตัดสินใจลดต้นทุนการผลิตแอนิเมชันเรื่องหัวใจบาสเกตบอล โดยลดเงินทุนจากเดิมครึ่งหนึ่ง…”
“ทำไม!”
เหอต้าจวิ้นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ และต้องการพูดคุยกับหลิงคงต่อหน้า เนื่องจากหลิงคงรับปากกับเขาไว้แล้ว ว่าจะใช้มาตรฐานสูงสุดในอุตสาหกรรมในการผลิตหัวใจบาสเกตบอล ปรากฏว่าตอนนี้เงินทุนกลับถูกตัดทอนลงครึ่งหนึ่งอย่างกะทันหัน
เรื่องนี้มีผลกระทบอย่างมาก!
ผลกระทบที่เห็นได้อย่างชัดเจนที่สุดคือ กราฟฟิกของเรื่องหัวใจบาสเกตบอลจะมีความประณีตซับซ้อนน้อยกว่าตอนก่อนๆ มาก หลายคนที่คิดซึ่งติดตามน่าจะเคยมีความรู้สึกที่คล้ายคลึงกัน กล่าวคือตัวละครในแอนิเมชันวาดไปเรื่อยๆ จะยิ่งเละเทะ อันที่จริงเป็นปัญหาจากเงินทุน ผลงานที่เสียงตอบรับไม่ดีนัก โดยทั่วไปจะไม่ถึงขั้นถูกตัดตอน แต่การผลิตในช่วงหลังจะยิ่งสุกเอาเผากินมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
จุดที่เห็นได้ชัดคือ
ยิ่งลงทุนมากเท่าไหร่ ความประณีตในกระบวนการผลิตผลงานยิ่งเพิ่มมากขึ้น หัวใจบาสเกตบอลเดิมทีก็เทียบกับผลงานเรื่องนั้นของอิ่งจือไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าหากงบประมาณลดลงครึ่งหนึ่ง ซึ่งส่งผลให้เอฟเฟ็กต์ภาพไม่ดีเท่าตอนแรกๆ นั่นจะยิ่งไม่มีทางแข่งขันกับอีกฝ่ายได้เลย!
……
หลิงคงไม่สนใจเหอต้าจวิ้น
เหอต้าจวิ้นสูญเสียมูลค่าในการใช้งานไปแล้ว
ในครั้งนี้ ปู้ลั่วการ์ตูนพ่ายแพ้อย่างย่อยยับด้วยน้ำมือของอิ่งจืออีกครั้ง
ถ้าหากเหอต้าจวิ้นมีอุปนิสัยเหมือนกับอิ่งจือ ในเวลานี้เขาคงขบคิดว่าจะยกเลิกสัญญากับปู้ลั่วการ์ตูนแล้ว ทว่าความน่ากระอักกระอ่วนใจก็คือ ต่อให้เหอต้าจวิ้นยกเลิกสัญญากับปู้ลั่ว เขาก็ไม่มีที่ไปแล้ว
ในอุตสาหกรรมการ์ตูน เว็บไซต์การ์ตูนเพียงสองแห่งที่สามารถจ่ายค่าตัวนักเขียนระดับเขาได้ นั่นคือเหลียนเหมิงและปู้ลั่ว!
เว็บไซต์อื่นไม่ได้เรื่องไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง
เหลียนเหมิงไม่รับเขาหรอก!
เหอต้าจวิ้นค่อยๆ นึกออกว่าทำไมเบื้องบนถึงตัดงบประมาณของเขาออก แต่เดิมหัวใจบาสเกตบอลมีแนวโน้มในทางที่ดีมาก ถ้าไม่มีอิ่งจือ แอนิเมชันเรื่องนี้น่าจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
แต่ไม่ว่าเรื่องใดก็หวั่นเกรงการเปรียบเทียบ!
คนที่เคยดูสแลมดังก์จะมีมาตรฐานที่สูงขึ้น เมื่อมาดูผลงานของเหอต้าจวิ้น อาจรู้สึกกล้ำกลืนฝืนทนอยู่บ้าง กอปรกับความขัดแย้งระหว่างเหอต้าจวิ้นกับอิ่งจือ ความแตกต่างของผลงานทั้งสองชิ้นนี้จึงยิ่งเด่นชัดยิ่งขึ้น
“มันจบแล้ว…”
เหอต้าจวิ้นท้อแท้จนไม่อยากวาดต่อไปแล้ว
แรงกระแทกในครั้งนี้ยากเกินกว่าจะรับไหว
ถ้าสามารถย้อนเวลากลับไปได้ละก็ เขาจะไม่มีวันเชื่อลมปากของหลิงคง และไปชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งในวงการการ์ตูนกีฬาอะไรนั่นกับอิ่งจือหรอก
ตอนนี้เขาถูกตอกตะปูตรึงกับเสาแห่งความอัปยศโดยสมบูรณ์
ภาพจำเดียวที่เขาทิ้งไว้ให้กับทุกคน ก็คือประโยคซึ่งกลายเป็นที่ถูกเยาะเย้ยอย่างแพร่หลาย
‘ไม่มีใครเข้าใจการ์ตูนบาสเกตบอลได้ดีกว่าผมอีกแล้ว’
ระดับความนิยมของมุกนี้ตามหลัง ‘อาจารย์อันไซ ผมอยากเล่นบาสครับ’ จากสแลมดังก์มาติดๆ
ความแตกต่างอยู่ที่
มุกแรกถูกเยาะเย้ย มุกหลังได้รับการยกย่องจากผู้คนมากมายว่าคลาสสิก
แพ้ทั้งแข่งเดียวและแข่งทีม
ด้วยเหตุนี้ อาชีพการงานของเหอต้าจวิ้นจะแย่ลงไปอีก
เว้นแต่ว่าเขาจะพัฒนาระดับฝีมืออย่างก้าวกระโดด และผลิตผลงานซึ่งทัดเทียมหรือเหนือกว่าสแลมดังก์ได้ในอนาคต
อย่างไรก็ตาม เหอต้าจวิ้นรู้ว่าเขาไม่มีโอกาสแล้ว
นั่นคือผลงานที่ทำให้เหอต้าจวิ้นรู้สึกสิ้นหวังหลังจากอ่านจบ
หลังจากอ่านตอนล่าสุดของสแลมดังก์ เหอต้าจวิ้นก็เริ่มสงสัยในชีวิตขึ้นมา ถึงขั้นเกิดความคิดว่าจะแขวนพู่กันอีกด้วย
เหอต้าจวิ้นหนาวเหน็บขึ้นมาแล้ว
อีกด้านหนึ่ง
เมื่อเทียบกับความผิดหวังของเหอต้าจวิ้น กระแสความร้อนแรงของสแลมดังก์กลับทบทวีขึ้นเรื่อยๆ
ความนิยมของแอนิเมชันเรื่องนี้มีอิทธิพลต่อโลกแห่งความเป็นจริงในทุกด้าน!
……
ในสนามกีฬาแห่งหนึ่ง
วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งนัดกันเล่นบาสเกตบอล เมื่อมาถึงสนามกลับพบว่าสนามบาสเก็ตบอลนั้นเนืองแน่นไปด้วยผู้คน
ทันใดนั้นทุกคนสบตากัน
พวกเขาทำได้เพียงหาสนามอื่น แต่เมื่อหาไปเรื่อยๆ กลับพบว่าสนามอื่นๆ ล้วนเกิดผลลัพธ์ที่เหมือนกัน
สนามบาสทุกแห่งอัดแน่นไปด้วยผู้คน!
ถ้าไม่ใช่ผู้มีใจรักในบาสเกตบอลและรู้สึกคันไม้คันมือหลังจากได้ดูสแลมดังก์
ก็เป็นหน้าใหม่ซึ่งเริ่มหันมาสนใจบาสเกตบอลหลังจากได้ดูแอนิเมชันเรื่องนี้
“บ้าน่ะ!”
“ไม่มีที่เลย!”
“สแลมดังก์ของเทพอิ่งดังเกินไปแล้ว ต่อไปจะต้องมาเร็วหน่อย จะได้จองพื้นที่ในสนามบาสทัน!”
“เมื่อก่อนสนามบาสร้างมาก!”
“จำนวนแฟนบาสเกตบอลกำลังจะตามแฟนฟุตบอลทันแล้ว!”
“เทียบกับฟุตบอลไม่ได้หรอก แต่ทันทีที่สแลมดังก์ออกมา จำนวนแฟนบาสก็เพิ่มขึ้นมากเลยละ”
“นึกไม่ถึงว่าแอนิเมชันเรื่องนี้จะส่งอิทธิพลกับโลกความเป็นจริงได้”