ตอนที่ 760
ตอนที่ 760 เจียงขุย
October 22, 2026
ตอนที่ 760 เจียงขุย
สำหรับหลินเยวียน เรื่องสั้นเรื่องหุ่นไม้ผจญภัยเป็นเพียงสิ่งที่เขียนขึ้นเพื่อสร้างความบันเทิงใ ห้กับเด็กๆ ทว่าอิทธิพลของนิทานเรื่องนี้กลับเกินความคาดหมายของหลินเยวียนเรื่องสั้นนี้ได้รับยอดการคลิกอ่านสูงมากจนทำให้บล็อกพลอยมีปริมาณการเข้าชมสูงตามไปด้วย!
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับลิขสิทธิ์ทางปัญญา
หลายคนที่สนใจนิทานเรื่องนี้ทำได้เพียงมาอ่านที่บัญชีบล็อกของฉู่ขวงเท่านั้น
เขาไม่ได้อนุญาตให้เผยแพร่ซ้ำ
และเมื่อคนมากขึ้นเรื่อยอ่านเรื่องนี้จบ และผู้ปกครองต้องการสอนลูกๆ ว่าอย่าโกหก พวกเขาจะไม่พูดด้วยหน้าตาขึงขังว่า ‘เด็กไม่ดีถึงโกหก’ อีกต่อไป
บอกเด็กๆ เพียงว่า ‘พูดโกหกแล้วจมูกจะยาว’ ก็เพียงพอแล้ว
ผลลัพธ์นั้นเห็นได้ชัดเจนมาก!
สิ่งที่หลินเยวียนยิ่งไม่คาดคิดก็คือ เด็กๆ เริ่มสนใจนิทานมากขึ้นเรื่อยๆ !
เด็กบางคนรวมตัวเพื่อพูดคุยกัน
ในแดนนิทานมีเพื่อนใหม่อีกแล้วละ!”
“ใครเหรอ”
“พิน็อกคิโอเธอไม่รู้เหรอ!”
“งั้นเขาเป็นเพื่อนกับเจ้าหญิงสไนว์ไวท์ด้วยหรือเปล่า?”
“ไม่รู้ สิ พวกเขาอยู่ในแดนนิทานเหมือนกัน จะต้องได้เจอกันล่ะมั้ง”
“ถ้าฉันได้ไปแดนนิทานบ้างก็ดีน่ะสิ”
“ไม่ได้หรอก แดนนิทานไม่ได้มีแค่คนดีนะ มีคนไม่ดีด้วย”
“คนไม่ดีก็ถูกลงโทษไม่ใช่เหรอ แสดงว่าที่นั่นปลอดภัย”
“…”
คงจะมีเพียงสวรรค์ที่รู้ว่ามีเด็กปรารถนาจะไปยังแดนนิทานมากมายแค่ไหน!
นี่ไม่ใช่อิทธิพลจากผลงานเพียงเรื่องสองเรื่อง แต่เป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ซึ่งเกิดจากการนำเรื่องราวขอ งนิทานหลายเรื่องของหลินเยวียนมาใส่ไว้ในแดนนิทาน ดังนั้นแดนนิทานจึงค่อยๆ มีสถานะที่สูงขึ้นในใจของเด็กๆ
เขาเองก็คู่ควรกับฉายาราชานิทานมากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน
หลินเยวียนจึงอดไม่ได้ที่จะคิดว่า
สักวันหนึ่งในอนาคต จะสามารถสร้าง ‘สวนสนุกแดนนิทาน’ ได้หรือไม่?
เป็นแนวคิดเดียวกับ ‘สวนสนุกดิสนีย์แลนด์’
อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงความคิดเพียงชั่วขณะของหลินเยวียน ตอนนี้ยังไม่เพียงพอ ต้องรอให้ผลงานนิทานเหล่านี้กลายเป็นอนิเมชัน และมีอิทธิพลต่อเด็กๆ มากกว่านี้ถึงจะได้
และในอีกไม่กี่วันหลังจากนั้น
หลินเยวียนจึงเขียนเรื่องหุ่นไม้ผจญภัยฉบับยาวออกมา และส่งไปยังคลังหนังสือซิลเวอร์บลู
จนถึงในตอนนี้ จิกซอว์อีกชิ้นหนึ่งของแดนนิทานจึงสมบูรณ์ในที่สุด
และเมื่อถึงตอนนี้ ในที่สุดหลินเยวียนก็กล้าอนุญาตสิทธิ์ในการแสดงความคิดเห็นอย่างอาจหาญ
เมื่อชาวเน็ตตระหนักถึงเรื่องนี้ ต่างก็หัวเราะอย่างจนตัวโยน
‘คุณคิดว่าคุณไหวใช่ไหม?’
‘ทีนี้กล้าให้สิทธิ์คอมเมนต์แล้ว’
‘จำกัดสิทธิ์ทำไมก่อน!’
‘ช่างเถอะ เห็นแก่ที่หุ่นไม้ผจญภัยสนุกมาก ฉันจะไม่ว่าคุณแล้ว’
‘หลังจากนี้รอดูว่าผมจะด่ายังไง!’
‘…’
หลินเยวียนไม่ได้สนใจคำสัพยอกหยอกล้อของชาวเน็ต
และหลังจากให้ฉู่ขวงเคลื่อนไหวมาสักพัก เดือนกรกฎาคมก็กำลังจะสิ้นสุดลง
เดือนสิงหาคมยังคงต้องไต่ชาร์ต!
เป้าหมายในการคว้าแชมป์สิบสองใกล้เข้ามาขึ้นเรื่อยๆ หลินเยวียนไม่กล้าหละหลวมในช่วงสามสี่เดือนสุดท้ายนี้
หากไม่ทันระวังย่อมพลาดพลั้งได้ในทันที
เมื่อนึกถึงจุดนี้
หลินเยวียนเริ่มขบคิดว่าจะใช้เพลงอะ ไรในเดือนสิงหาคม
ใช่แล้ว
เจียงขุยกำลังจะกลายเป็นราชินีเพลง
หลินเยวียนคิดว่าจะร่วมงานกับเซี่ยนอวี๋ในเดือนสิงหาคม
เขาต้องการช่วยให้เจียงขุยโบยบิน และกลายเป็นราชินีเพลงคนแรกในราชวงศ์ปลา
โดยทั่วไปหลินเยวียนจะเลือกเพลงก่อน จากนั้นจึงพิจารณาว่านักร้องคนไหนเหมาะกับเพลงนั้น
น้อยครั้งนักที่จะกำหนดนักร้องก่อน และหลังจากนั้นค่อยเลือกเพลงทีหลัง
วิธีแรกนั้นปฏิบัติง่ายกว่า
ถึงอย่างไรจำนวนของนักร้องที่ดีก็มากกว่าเพลงที่ดี
และเมื่อใดที่เลือกนักร้องแล้ว สไตล์เพลงของหลินเยวียนจะถูกจำกัดตามสไตล์ของนักร้อง
โชคดีที่ขอบเขตของแนวเพลงที่เจียงขุยสั้นทัดนั้นค่อนข้างกว้าง หลินเยวียนมีเพลงมากมายซึ่งเหมาะกับเจียงขุย
ถ้าหากต้องจัดอันดับฝีมือของนักร้องในราชวงศ์ปลา หลินเยวียนไม่สามารถพูดได้แน่ชัด
ถึงอย่างไรศักยภาพของคนเราก็สามารถขุดค้นได้
แต่ไม่ว่าศักยภาพของทุกคนจะขุดค้นขึ้นมาอย่างไร ระดับความสามารถของเจียงขุยนั้นเป็นอันดับต้นๆ อย่างแน่นอน!
……
หลินเยวียนเปลี่ยนตัวตนเป็นเซี่ยนอวี๋ และเดินทางมายังบริษัท ก่อนจะโทรศัพท์เรียกเจียงขุย
โทรศัพท์ดังอยู่นาน
เมื่อหลินเยวียนคิดว่าอีกฝ่ายจะไม่รับโทรศัพท์เสียแล้ว ในที่สุดเสียงระคนความเหนื่อยล้าก็ดังขึ้น
“อาจารย์เซี่ยนอวี๋…”
“มีเวลาเข้าบริษัทไหมครับ?”
“ตอนนี้ไม่ค่อยสะดวกค่ะ….”
“ว่างตอนไหนครับ”
“ตอนเย็นได้ไหมคะ สักหนึ่งทุ่ม…”