ตอนที่ 768
ตอนที่ 768 เขากำลังโกหก
October 22, 2026
ตอนที่ 768 เขากำลังโกหก
……….
บนหน้าจอขนาดยักษ์
คนและเสือเผชิญหน้ากัน
คลื่นยังคงเคลื่อนตัวอยู่ใต้ผืนน้ำ
เรือลำเล็กลอยอยู่กลางทะเลอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครรู้ว่าท้ายที่สุดแล้วเรือลำนี้จะลอยไปที่ใด
พายเริ่มดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด
เขาพบว่ามีเสบียงอาหารและน้ำจืดอยู่ในเรือชูชีพ นอกจากนั้นในเรือยังมีคู่มือเอาชีวิตรอด ซึ่งในนั้นได้สอนเขาถึงการเอาชีวิตรอดท่ามกลางมหาสมุทรจนกว่าความช่วยเหลือจะมาถึง
บนเรือมีแพด้วย
เขาผลักแพนั้นลงในทะเล และตนอยู่บนแพ เพื่อหนีให้ห่างจากเสือบนเรือ
เขาพยายามฝึกให้เสือเชื่อง
แต่เขาไม่ใช่นักฝึกสัตว์ที่มีฝีมือดี แผนการฝึกสัตว์ของเขาจึงจบลงด้วยการที่ปาร์กเกอร์ฉีดปัสสาวะสีเหลืองใส่หน้าเขา
พายรู้ว่าเสือว่ายน้ำได้
เมื่อเสือหิวสุดขีด มันจะต้องว่ายน้ำมากินเขาอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นเขาจำเป็นต้องพยายามจับปลาเพื่อเป็นอาหารให้กับเสือ
แหล่งน้ำมีไม่มาก
เมื่อฝนตก เขาจะรองน้ำฝนสำหรับกินและใช้ และแบ่งให้กับเสือ
คนหนึ่งคนและเสือหนึ่งตัว ใช้ชีวิตเช่นนี้ไปทีละวัน
กระบวนการนี้ไม่ได้ยืดเยื้อและน่าเบื่อเกินไป
มหาสมุทรสีฟ้าคราม ครั้นเงียบสงบนั้นงดงามประหนึ่งฟ้าคราม
เมื่อยามค่ำคืนมาถึง แสงดาวบนท้องฟ้าทำให้ผิวน้ำงดงามชวนเคลิบเคลิ้ม
ยามมหาสมุทรพิโรธ เกลียวคลื่นโหมซัดอย่างรุนแรงจนเรือโค ลงเคลงท่ามกลางลมพายุ
ฝูงปลานกกระจอก…
แมงกระพรุนเรืองแสงยามราตรี…
ฝูงปลาโลมาว่ายผ่านไป
นอกจากนั้นยังมีวาฬกำลังแหวกว่ายเป็นกลุ่ม จนเกิดเป็นคลื่นนับไม่ถ้วน
อย่างไรก็ตาม
อาหารและน้ำไม่ได้มีอยู่ร่ำไป ท้ายที่สุดเสือก็หิวสุดขีด มันลองจับปลาในน้ำ จากนั้นจึงว่ายน้ำมาหาพาย
มันจะกินพาย!
พายกระโดดจากแพขึ้นบนเรือ และเก็บแพกลับมา ปล่อยให้เสือลอยอยู่ในท้องทะเล
ยามที่ผู้ชมคิดว่าเสือต้องถึงฆาตเสียแล้ว จู่ๆ พายก็ใจอ่อนขึ้นมา และช่วยเสือขึ้น
หลังจากนั้นไม่กี่วัน
เขาพยายามฝึกให้เสือเชื่องทีละนิดด้วยการป้อนเนื้อปลาให้กับเสือ
ในครั้งนี้ เขาทำสำเร็จ
……
นี่คือการผจญภัยที่แสนมหัศจรรย์ เมื่อเสือถูกฝึกให้เชื่อง ผู้ชมบางคนก็อดไม่ได้ที่จะกู่ร้องด้วยความดีใจ!
“งดงามมาก!”
“การเดินทางในมหาสมุทรครั้งนี้ถึงเต็มไปด้วยอันตราย แต่ฉากก็สวยงามจริงๆ แถมยังมีแมงกระพรุนเรืองแสงด้วย!”
“ปลาพวกนี้สวยมาก!”
“ตรงช่วงปลาดาบตลกมาก ปลาดาบฝูงหนึ่งบินมา ปรากฏว่าปลาตัวที่ใหญ่ที่สุดถูกพายจับไป ส่วนน้องเสือต้องกินปลาตัวเล็กๆ อย่างน่าสงสาร!”
“ฉันคิดว่าพายจะฆ่าเสือซะอีก!”
“อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายวัน ไม่ยอมปล่อยให้ตายแล้ว ตอนเขาเด็กๆ ก็อยากเป็นเพื่อนกับเสือ แถมเขายังลอยเท้งเต้งอยู่คนเดียวกลางมหาสมุทร ต้องการเพื่อน ต่อให้จะเป็นเสือตัวหนึ่งก็เถอะ”
“สเปเชียลเอฟเฟ็กต์นี้สุดยอดมาก!”
“เงินทุนสูงขนาดนี้เห็นทีคงเป็นเรื่องของสเปเชียลเอฟเฟ็กต์ สะใจมาก ในที่สุดเรื่องก็สนุกขึ้นมาสักที ที่ผ่านมาถูกเสือรังแกมาตลอด ทำเอาผมกังวลจนมือชุ่มเหงื่อเลยกันทีเดียว”
“เสือก็เหมือนแมว น่ารักจริงๆ ”
“ถ้าปล่อยฉากนี้ออกมาเร็วหน่อยคงดี โชคดีที่ฉันยังอดทนดูความทรงจำที่น่าเบื่อสามสิบนาทีมาได้ จนกระทั่งประมาณหนึ่งชั่วโมง เรื่องถึงได้น่าตื่นเต้นขึ้นมา!”
“…”
ขณะที่ผู้ชมกำลังกระซิบกระซาบกันอยู่นั้น
อันซวี่เลิกคิ้วเล็กน้อย แม้แต่ผู้กำกับอย่างเขาก็หาข้อบกพร่องจากฉากนี้ไม่พบ มหาสมุทรอันงดงามปรากฏในภาพอย่างสมบูรณ์ ตระการตาจนแทบหยุดหายใจ
เงินทุนลุกเป็นไฟอย่างแน่นอน!
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างพายกับเสือ จนกระทั่งพายฝึกให้เสือเชื่องได้สำเร็จนั้นช่างน่าตื่นเต้น ควบคุมจังหวะดำเนินเรื่องได้อย่างลงตัว แม้บรรยากาศจะสิ้นหวัง แต่กลับยังมีเสียงหัวเราะสอดแทรกอยู่บ้าง ไม่น่าเบื่อเลยสักนิด
“เหมือนว่าจะไม่เลวเลยนะ”
เจี่ยงจู๋เอ่ยขึ้น ผู้หญิงมักสนใจในภาพอันสวยงาม เมื่อมีการถ่ายทอดฉากที่ตระการตาเช่นนี้ เธอแทบลืมไปเลยว่านี่คือการเอาชีวิตรอดในท้องทะเล
งดงามจนตะลึง!
ภาพอันตื่นตาตื่นใจ สิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์หลากหลายบนท้องทะเล ครีบฉลามแหวกกระแสน้ำเป็นครั้งคราว ดึงดูดใจทว่าอันตรายถึงชีวิต!
แต่อย่าลืม
ว่าปัญหาในการเอาชีวิตรอดยังคงเป็นดาบคมซึ่งพร้อมปลิดชีพพายและเสือ หลังจากลอยอยู่ในน้ำ พวกเขากำลังจะถึงขีดจำกัด ในเวลานั้นลมพายุกลับถั่งโถม!
……
พายุในครั้งนี้รุนแรงมาก!
ระดับความรุนแรงนั้นเทียบได้กับในวันที่เรืออับปาง!
พายชอบทำเรื่องงี่เง่าอยู่เสมอ เช่นเขามักคิดว่าเหตุการณ์เช่นนี้ช่างระทึกใจ และเป็นของขวัญจากทวยเทพ จนกระทั่งเขาได้เห็นว่าเสือกำลังกระเสือกกระสนอย่างสิ้นหวังท่ามกลางเกลียวเคลื่น
พายคำรามขึ้นฟ้า
“ทำไมต้องทำให้มันกลัวด้วย!”
“ผมสูญเสียคนในครอบครัว สูญเสียทุกอย่าง!”
“ผมยอมแพ้!”
“เทพเจ้า!”
“คุณต้องการอะไร!”
พายสติแตกเสียแล้ว บางทีนับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เขาไม่เชื่อในเทพเจ้าองค์ใดอีกต่อไป ศรัทธาของเขาเริ่มพังทลายลง!
……
สีหน้าของอันซวี่เปลี่ยนไป
ความอึดอัดปรากฏวาบในดวงตาของเจี่ยงจู๋
ใบหน้าของผู้ชมเต็มไปด้วยความกังวล
ทุกคนเริ่มชื่นชอบคนและเสือโดยไม่รู้ตัว พวกเขาชื่นชอบรูปแบบของปฏิสัมพันธ์เช่นนี้
“นึงถึงชีวิศมหัศจรรย์ ทรูแมนโชว์”
อันซวี่เอ่ยขึ้น ตัวเอกในมหัศจรรย์ ทรูแมนโชว์ต้องเผชิญกับลมพายุรุนแรงเช่นกัน ทว่าความแตกต่างคือลมพายุลูกนั้นถูกควบคุมโดยมนุษย์
และความแตกต่างอยู่ที่
ทรูแมนไม่ยอมจำนน!
ทว่าพายกลับตะโกนว่าตนยอมแพ้แล้ว!
“ทรูแมนไม่มีอะไรให้เป็นห่วง เขาเลยไม่กลัว ต่อให้ชีวิตต้องสูญเสียไป แต่พายกลับมีความกังวล เสือกลายเป็นเสาหลักในการมีชีวิตอยู่ต่อของเขาโดยไม่รู้ตัว เมื่อไหร่ที่คนเรามีห่วง ก็ย่อมมีจุดอ่อน…”
เจี่ยงจู๋แสดงความคิดเห็นของตน
นี่คือกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของภาพยนตร์เชิงศิลปะ ซึ่งสามารถนำพาให้ผู้คนขบคิดอย่างลึกซึ้งได้เสมอ
……
เมื่อคลื่นลมสงบลง เสือหายใจโรยริน พายริมฝีปากแตกแห้ง วิญญาณของพวกเขากำลังจะแหลกสลาย
“พวกเรากำลังจะตาย”
เขาอุ้มเสือไว้ในอ้อมแขน เสือไม่สามารถลืมตาได้อีกต่อไป ผิวหนังของมันเป็นแผลอย่างรุนแรง
อย่างไรก็ตาม
เมื่อความหวังดับสิ้นลง พวกเขาก็มาเกยตื้นบนเกาะแห่งหนึ่ง
นี่คือเกาะลึกลับแห่งหนึ่ง