ตอนที่ 775
ตอนที่ 775 อาภรณ์หลวมโพรกมิเสียดาย เพื่อเจ้าข้าผ่ายผอมยอมอิดโรย
October 22, 2026
ตอนที่ 775 อาภรณ์หลวมโพรกมิเสียดาย เพื่อเจ้าข้าผ่ายผอมยอมอิดโรย
……….
ผีเสื้อรักบุปผา?
ชาวเน็ตนึกไม่ถึงว่าฉู่ขวงจะเขียน ‘ผีเสื้อรักบุปผา’ ออกมา!
หากพอมีความรู้อยู่บ้าง ย่อมรู้ว่าผีเสื้อรักบุปผาคือชื่อประเภทของกวีนิพนธ์สือ ไม่ใช่ชื่อเฉพาะของผลงานชิ้นใดชิ้นหนึ่ง!
ไม่มีใครหัวเราะเยาะว่าฉู่ขวงลอกเลียนหัวข้อผลงานของอี้อัน
สิ่งที่ทำให้ทุกคนขบขันจริงๆ ก็คือ เจ้าแก่ฉู่ขวงถึงกับตอบโต้คำสัพยอกของชาวเน็ตกวนประสาทเหล่านั้น และเขียนกวีนิพนธ์สือผีเสื้อรักบุปผารูปแบบเดียวกันออกมาซะเลย!
‘อุกก!’
‘ขำปอดโยก!’
‘การยั่วยุของชาวเน็ตจอมกวนได้ผลจริงด้วย?’
‘มีงานเขียนระดับเทพของอี้อันวางอยู่ตรงหน้า เขายังกล้าเขียนผีเสื้อรักบุปผา นี่คือเชื่อมั่นในตัวเองหรือมั่นใจเกินเหตุ!’
‘เป็นนักเขียนนิยาย จะมาเริ่มเติบโตสายกวีนิพนธ์?’
‘เติบโตสายกวีหมายความว่ายังไง บทกวีในบันทึกการเดินทางสู่ประจิมทิศยังไม่มากพออีกหรือไง ด้วยพรสวรรค์ของเจ้าแก่ฉู่ขวง บางทีเขาอาจเขียนผีเสื้อรักบุปผาออกมาได้ดีจริงๆ ก็ได้นะ!’
‘ฉันไม่สงสัยเรื่องนี้หรอก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเอาชนะอี้อัน’
‘บทกวีของอี้อันคลาสสิกสุดๆ !’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงเขียนบทกวีรูปแบบเดียวกับอี้อันออกมาจริงๆ ยกโทษให้ผมด้วยที่หัวเราะดังไปหน่อย งั้นมาดูกันว่าคุณเขียนออกมาเป็นยังไง!’
‘…’
ระหว่างการสนทนาในวงเล็กๆ ชาวเน็ตคลิกเข้าไปยังผีเสื้อรักบุปผาของฉู่ขวง!
ในที่สุดกวีนิพนธ์บทนี้ก็ถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน
ยืนเคียงหอสูงลมโชยเบา ทอดมองสุดสายตา วสันตฤดูอาดูร ขอบฟ้าหม่นหมอง หญ้าเขียวสูญสิ้นแสงอัสดงในหมู่เขม่า ใครเล่าจะเข้าใจปณิธาน
ใคร่เมามายตามใจ ร่ำสุราเพลงขับขาน ฝืนยิ้มไร้ความหมาย อาภรณ์หลวมโพรกมิเสียดาย เพื่อเจ้าข้าผ่ายผอมยอมอิดโรย
ในชั่วพริบตา!
ตกตะลึง !
ทุกคนตกตะลึงเมื่อเห็นกวีนิพนธ์สือบทนี้!
ไม่ทันไร ความตกใจก็ปรากฏบนใบหน้าชาวเน็ตทุกคน!
‘นี่คือความแข็งแกร่งของเจ้าแก่ฉู่ขวงเหรอเนี่ย?’
‘ฉันรู้ว่าถ้าเจ้าแก่ฉู่ขวงกล้าเล่นแบบนี้ จะต้องเขียนออกมาได้ไม่ธรรมดา ถึงยังไงฝีมือด้านวรรณกรรมก็อยู่ถึงระดับนั้น แต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะเขียนได้ดีขนาดนี้!’
‘กวีนิพนธ์สือนี้สุดยอดมาก!’
‘อาภรณ์หลวมมิเสียดาย เพื่อเจ้าข้ายอมผ่ายผอมอิดโรย สายสง่างามแบบคลาสสิก ทั้งเศร้าโศกและสง่างาม!’
‘นี่เทียบได้กับบทกวีคลาสสิกที่ตกทอดมาจากสมัยโบราณแล้ว!’
‘ประโยคสุดท้ายเทพมาก ไม่ได้ด้อยไปกว่าอี้อันเลย!’
‘ผีเสื้อรักบุปผาของทั้งสองคนนี้มีข้อดีของตัวเอง!’
‘ผมชอบของฉู่ขวงมากกว่า!’
‘ฉันกลับคิดว่าของอี้อันตรงจริตมากกว่า แต่รสนิยมของคนก็แตกต่างไม่จำเป็นต้องเถียงกัน บทกวีนี้ของฉู่ขวงยอดเยี่ยมมากอย่างไม่ต้องสงสัย!’
‘ยังไงเจ้าแก่ฉู่ขวงก็เก๋ากว่า!’
‘หลังจากนี้เจ้าแก่ฉู่ขวงควรมุ่งมั่นกับการเขียนบทกวี ด้วยฝีมือที่แสดงออกผ่านผีเสื้อรักบุปผา เขาสามารถคว้าตำแหน่งที่โดดเด่นในวงการกวีนิพนธ์ได้!’
‘เร็วๆๆ ฉันยังรอหนังสือเล่มใหม่ของเจ้าแก่ฉู่ขวงอยู่นะ!’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงเขียนนิยายคือสายหลัก แต่ฝีมือในการเขียนนิยายนั้นสูงกว่าที่พวกเราจินตนาการไว้มาก กวีนิพนธ์สือบทนี้ของอี้อันนับว่าเป็นผีเสื้อรักบุปผาที่คลาสสิกที่สุดได้อย่างแน่นอน!’
‘…’
ชาวเน็ตต่างฮือฮา!
อี้อันไม่เป็นที่รู้จัก ดังนั้นอิทธิพลของเขาจึงมีจำกัด แต่ฉู่ขวงชื่อเสียงโด่งดัง เมื่อกวีนิพนธ์สือนี้ออกมา เขาจึงได้รับเสียงชื่นชมในทันที!
สุดยอดมาก!
ไม่ต้องให้อู๋ตุนโพสต์ กวีนิพนธ์สือนี้เผยแพร่ไปทั่ว ดึงดูดความสนใจของแวดวงกวี และนักประพันธ์บทกวีมืออาชีพล้วนต้องตกตะลึง!
‘กวีนิพนธ์สือนี้สุดยอดมาก!’
‘วรรคสุดท้ายคือวรรคทองเลย!’
‘อาภรณ์หลวมโพรกมิเสียดาย เพื่อเจ้าข้าผ่ายผอมยอมอิดโรย ต้องฝีมือระดับไหนถึงเขียนออกมาแบบนี้ได้!’
‘นี่คือพรสรรค์ที่แท้จริงของฉู่ขวง!’