ตอนที่ 820 มองคนขาดจริงๆ (1)

ตอนที่ 820 มองคนขาดจริงๆ (1)

ปล. ผลงานเรื่องโตเกียวกูล ผ่าพิภพไททัน รวมถึงโดราเอมอน ถูกตัดออกไปด้วยเหตุผลที่แตกต่างกัน เนื่องจากต้องพิจารณาจากหลายแง่มุมที่เกี่ยวกับอิทธิพลของแต่ละผลงาน ดังนั้นจึงมีการปรับปรุงเพิ่มเติม และตัดออกจากผลงานหก เรื่องที่เคยนำเสนอในบทก่อน ตอนนี้ทุกคนน่าจะได้อ่านอย่างน้อยสามเรื่องขึ้นไปแล้วใช่ไหม?

—————

สตูดิโอของอิ่งจือ

หลินเยวียนกำมือแน่นและยืดเหยียด

ขยับนิ้วทั้งห้าที่รู้สึกปวดเมื่อยเล็กน้อย

ที่จริงแล้วห้านิ้วยังไม่พอใช้ด้วยซ้ำ เพราะช่วงนี้เขาวาดการ์ตูนใหม่ถึงหกเรื่อง ถ้าไม่ได้ควักเงินซื้อยาเสริมพลัง น่ากลัวว่าจนถึงป่านนี้เขาคงยังต้องหลังขดหลังแข็ง ‘วาด’ ต่อไป

ทว่าหลังจากทุ่มเทมานานถึงขนาดนี้ ผลลัพธ์ออกมานับว่าน่าพอใจ

กันดั้ม!

เทพมรณะ!

ดิจิมอน!

เซนต์เซย์ยา!

ฮันเตอร์xฮันเตอร์!

สาวน้อยเวทมนตร์มาโดกะ!

ทั้งหกเรื่องนี้เป็นผลงานที่หลินเยวียนคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถัน!

หากหยิบผลงานหนึ่งในนั้นออกเพียงเรื่องเดียว ต่อให้เป็นเรื่องสาวน้อยเวทมนตร์มาโดกะซึ่งมีความยาวค่อนข้างสั้น ก็นับเป็นผลงานที่เคยสร้างกระแสฮือฮาบนโลกจนถึงทุกวันนี้ และยังเป็นที่กล่าวขานของแฟนการ์ตูนในฐานะผลงานสุดคลาสสิกจวบจนทุกวันนี้!

นี่คือการตอบโต้ของหลินเยวียนต่อปู้ลั่ว!

ไม่ต้องรอถึงครึ่งปีหรือแม้แต่หนึ่งปี เขาเชื่อว่าการ์ตูนทั้งหกเรื่องนี้จะช่วยให้เหลียนเหมิงกดดันปู้ลั่วจนหมดหนทาง!

ใช่แล้ว

หลินเยวียนเคยเผชิญหน้ากับ ‘คู่ต่อสู้’ มามากมาย

แต่สำหรับปู้ลั่ว หลินเยวียนเห็นพวกเขาเป็น ‘ศัตรู’

ถ้าไม่ใช่ด้วยเหตุผลนี้ หลินเยวียนก็คงไม่พยายามอย่างหนักขนาดนี้หรอก

แน่นอน

ยังมีผลงานที่ยอดเยี่ยมกว่าหกเรื่องนี้ซึ่งหลินเยวียนยังไม่ได้เปิดเผย เขาวางแผนว่าจะเก็บไว้ใช้เอง เช่น ‘โปเกมอน’ ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานลิขสิทธิ์ที่ทำเงินมากที่สุดในโลก

อีกทั้งยังมี ‘โดราเอมอน’ ซึ่งภายหลังถูกแปลชื่อเป็น ‘แมวหุ่นยนต์’

เรื่องนี้เป็นผลงานที่มีกลุ่มผู้ชมกว้างที่สุดในโลก และไม่มีผลงานใดเทียบได้!

เรียกได้ว่าเป็นผลงานที่เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัยอย่างแท้จริง!

นอกจากนี้ยังมีผลงานเรื่องดังอย่าง ‘ดรากอนบอล’ อีกด้วย

แม้ว่าพลังของตัวละครในการ์ตูนเรื่องนี้จะเสียสมดุลในช่วงหลัง แต่ถึงอย่างนั้น แม้แต่การ์ตูนชื่อดังอย่างบลีช เทพมรณะ นารูโตะ นินจาจอมคาถา หรือวันพีซ ก็ยังต้องนับว่าเป็นรุ่นน้องเมื่อเทียบกับผลงานชิ้นนี้ นี่คือผลงานที่เคยครองยุคสมัยหนึ่งอย่างแท้จริง!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดรากอนบอล

ในการจัดอันดับอิทธิพลของการ์ตูนต่างๆ ดรากอนบอลมักอยู่ในอันดับแรกเสมอ ถือเป็นจุดสูงสุดของการ์ตูนสายหลัก

แน่นอนว่าหลินเยวียนจะไม่งัดผลงานเรื่อง

คาดว่าเขาจะรอให้จงโจวเข้าร่วมผนวกรวมก่อน จึงค่อยพิจารณานำผลงานระดับนี้ออกมา

ถึงเวลานั้น คาดว่าวงการการ์ตูนคงจะถูกอิ่งจือผลักดันไปจนถึงขีดสุด

แต่ไม่เป็นไร

บลูสตาร์มีการกล่าวถึงศิลปะดั้งเดิมสิบแขนง

ศิลปะสิบแขนงนี้ประกอบด้วย

ศิลปะส่วนใหญ่มีความเกี่ยวข้องกัน

และจิตรกรรมในฐานะที่เป็นหนึ่งในแขนงศิลปะนั้นมีขอบเขตที่กว้างมาก

การ์ตูนเป็นเพียงสาขาหนึ่งของจิตรกรรม

เมื่อการ์ตูนพัฒนาไปถึงจุดสูงสุดแล้ว หลินเยวียนก็ยังสามารถให้อิ่งจือผลิตผลงานรูปแบบอื่นได้อีก

ยกตัวอย่างเช่น ปัจจุบันอิ่งจือเริ่มมีส่วนร่วมในการวาดภาพพู่กันโบราณ และในอนาคตอาจขบคิดเรื่องการวาดภาพสีน้ำมันด้วยเช่นกัน

แน่นอนว่า

……

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะขบคิดเรื่องเหล่านี้

หลินเยวียนทอดมองไปไกล

ไม่รู้ว่าเหล่าการ์ตูนจากปู้ลั่วที่หานจี้เหม่ยเชิญมาจะเลือกอย่างไร

พวกเขาจะตอบรับไหม?

ถ้าไม่ตอบรับก็ไม่เป็นไร เพราะปู้ลั่วมีนักเขียนการ์ตูนชื่อดังอีกหลายคน ถึงอย่างไรก็ต้องมีคนตอบรับสักคน

นี่คือคำพูดของหานจี้เหม่ย

เธอมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมกับการ์ตูนทั้งหกเรื่องนี้

……