ตอนที่ 863
ตอนที่ 863 หลินเยวียนผู้กระหายเลือด
October 22, 2026
ตอนที่ 863 หลินเยวียนผู้กระหายเลือด
วันต่อมา
ซุนเย่าหั่วเรียกทุกคนมารวมตัวกันที่โรงแรมราชวงศ์ปลาซึ่งเพิ่งเปิดใหม่
ช่วงนี้เพิ่งผ่านเทศกาลฤดูใบไม้ผลิมา ศิลปินในราชวงศ์ปลาต่างก็ว่างงานกันอยู่ เพราะยังไม่ได้รับงานมากนัก
เวลาหนึ่งทุ่มตรงของเย็นวันนั้น ทุกคนมารวมตัวกันที่โรงแรม แน่นอนว่าหลินเยวียนเองก็รีบมาร่วมวงด้วยความตื่นเต้น
ซุนเย่าหั่วได้บอกกับทุกคนไว้ก่อนแล้วว่า คืนนี้สิ่งที่พวกเขาจะเล่นด้วยกันคือ เกมใหม่ที่อาจารย์เซี่ยนอวี๋ออกแบบเอง!
ทุกคนจึงตื่นเต้นและกระตือรือร้นเป็นพิเศษ!
“ในที่สุดก็มีเกมใหม่ออกมาซะที!”
จ้าวอิ๋งเก้อกล่าวพลางถูมือไปมาอย่างตื่นเต้น “ฉันเล่นพืชปะทะซอมบี จบไปนานแล้วนะ”
ซย่าฝานพูดขึ้นว่า “ฉันเล่นโหมดผจญภัยจนเก็บครบหมดแล้ว”
เว่ยห่าวอวิ๋นถามขึ้นด้วยความสงสัย “รอบนี้ยังเป็นเกมแนวไขปริศนาอยู่ไหม?”
เจียงขุยมองไปยังจ้าวอิ๋งเกอแล้วพูดเบาๆ “จะเล่นเป็นทีมได้ไหม? ฉันหมายถึงแบบจริงจังน่ะ!”
“ไม่ใช่เกมที่เล่นเป็นทีม แต่เราจะอยู่ในสนามรบเดียวกัน คราวนี้เป็นเกมแนวยิงปืน ทุกคนจะเป็นคู่แข่งกันหมด!”
ซุนเย่าหั่วคุ้นเคยกับเกมสมรภูมิเอาชีวิตรอดเป็นอย่างดี ด้วยความได้เปรียบจากการอยู่ใกล้แหล่งทรัพยากร ใกล้ชิดกับผู้พัฒนาของบริษัทตนเอง เขาจึงได้ได้โอกาสฝึกฝีมือมาก่อนใคร
“ยิงรัวๆๆๆๆๆๆๆๆ!”
เฉินจื้ออวี้พูดเร็วราวกับปืนกล โชว์ความคล่องของลิ้นระดับนักร้องแถวหน้า
หลินเยวียนไม่พูดอะไร
เขาเลือกที่จะวางตัวเงียบๆ กดเข้าสู่เกมอย่างเงียบเชียบ และใช้ประสบการณ์อันโชกโชนบวกกับทักษะอันเหนือชั้น สร้างความตกตะลึงให้ทุกคน!
“งั้นเตรียมตัวกันเลย”
ในห้องสวีตขนาดใหญ่ของโรงแรม ซุนเย่าหั่วได้จัดวางโต๊ะยาวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าไว้กลางห้องนั่งเล่น โดยมีคอมพิวเตอร์ตั้งอยู่เจ็ดเครื่อง ซึ่งแต่ละเครื่องถูกเตรียมไว้สำหรับสมาชิก ราชวงศ์ปลาทุกคน
ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งเล่นในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่
เฉินจื้ออวี่มองที่ไอคอนบนหน้าจอด้วยความสงสัย “สมรภูมิเอาชีวิตรอด เหรอ?”
เขาคลิกเข้าเกม
ทุกคนก็ทยอยเข้าสู่เกม สร้างตัวละคร จากนั้นก็เข้าสู่ห้องรอคิว
“เกมนี้มีผู้เล่นในแต่ละรอบกี่คน?”
จ้าวอิ๋งเก้อเอ่ยขึ้นหลังจากมองตัวละครของตัวเอง แล้วก็มองไปที่ตัวละครอื่นๆ ซึ่งแต่งตัวด้วยชุดลายพรางในห้อง
ซุนเย่าหั่วหัวเราะแล้วตอบว่า “เกมนี้มีผู้เล่นทั้งหมดหนึ่งร้อยคนต่อรอบ และสุดท้ายจะมีแค่คนเดียวที่เหลือรอดเป็นผู้ชนะ!”
“ต้องรอนานแค่ไหนถึงจะเริ่มได้?”
หลินเยวียนอดไม่ได้ที่จะถามออกมา
ตอนนี้เขารู้สึกคึกคักอยากจะลุยสนาม และเตรียมตัวฆ่าฟันแบบเต็มที่
“รุ่นน้องรอก่อนนะ!”
ซุนเย่าหั่วรีบพูดว่า “ฉันกำลังจัดการอยู่”
หลินเยวียนพยักหน้า
ความตื่นเต้นพลุ่งพล่าน
โชคดีมีชัย คืนนี้ได้กินไก่[1]!
หลินเยวียนแทบจะมองเห็นธงแห่งชัยชนะในเกมที่โบกสะบัดเรียกหาเขา!
……
แน่นอนว่าซุนเย่าหั่วได้เตรียมการล่วงหน้าไว้เรียบร้อยแล้ว
สักชั้นหนึ่งของโรงแรม
พนักงานกดกริ่งหน้าห้องพักห้องหนึ่ง
คนในห้องเปิดประตูถาม “มีอะไรเหรอครับ”
พนักงานยิ้มและตอบว่า “ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ คุณได้รับสิทธิ์เป็นหนึ่งในแขกกลุ่มแรกที่ได้ทดลองเข้าพักฟรีของโรงแรมเรา นอกจากการพักฟรีแล้ว ทางเรายังมีกิจกรรมพิเศษอีกด้วยค่ะ หากคุณเปิดคอมพิวเตอร์ตอนนี้แล้วเข้าไปเล่นเกมสมรภูมิเอาชีวิตรอดหนึ่งรอบ คุณจะได้รับสิทธิ์เป็นสมาชิกระดับแพลทินัมของโรงแรมทันที และจะได้รับส่วนลดยี่สิบเปอร์เซ็นต์ในการเข้าพักครั้งต่อไป แต่ถ้าคุณสามารถ ‘กินไก่’ หรือกลายเป็นผู้ชนะในตอนสุดท้ายของเกมได้ นอกจากบัตรสมาชิกแล้ว คุณยังจะได้รับสิทธิ์เข้าพักฟรีห้าครั้งอีกด้วยค่ะ!”
……
“มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วย?”
ลูกค้าภายในห้องเป็นชายหนุ่ม เมื่อได้ยินก็สนใจขึ้นมาทันที “แค่ผมเข้าไปเล่นเกมรอบเดียวก็พอแล้วใช่ไหม?”
โรงแรมระดับห้าดาว ราคาย่อมไม่ธรรมดา!
บัตรสมาชิกส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์นับว่ามีแรงดึงดูดสำหรับลูกค้าบางคน
และถ้าชนะ ยังจะได้สิทธิ์เข้าพักฟรีถึงห้าครั้ง!
กิจกรรมแบบนี้ เจ๋งไปเลย!
……
ในเวลาเดียวกัน
เสียงกริ่งประตูของห้องอื่นๆ ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
พนักงานแต่ละคนต่างตั้งใจแนะนำว่า “เพียงแค่คุณเปิดคอมพิวเตอร์และเข้าสู่เกมสมรภูมิเอาชีวิตรอด…”
กิจกรรมนี้เต็มไปด้วยความสนุกสนาน
ลูกค้าหลายคนซึ่งมาทดลองพัก ต่างก็รู้สึกสนใจอย่างมาก
คืนนี้ ซุนเย่าหั่วได้มอบโควตาในการทดลองพักให้กับกลุ่มคนหนุ่มสาวทั้งหมด
กลุ่มวัยรุ่นเหล่านี้ล้วนมีจุดร่วมอย่างหนึ่ง คือความสนใจในเกม ซึ่งซุนเย่าหั่วได้ทำการสำรวจล่วงหน้าไว้แล้ว
จำนวนนักทดสอบพักไม่เพียงพอหรือ?