ตอนที่ 895 ชมซีหูยามฟ้าหลังฝน

ตอนที่ 895 ชมซีหูยามฟ้าหลังฝน

ความจริงแล้วจะบอกว่ากิมย้งปล่อยให้ฉาก ‘นักรบขี่มังกร’ ในมังกรหยกภาคสองอยู่แบบเดิมโดยไม่แก้ไขเลยก็คงไม่ได้

ใช่แล้ว

นักรบขี่มังกรได้ถูกเปลี่ยนจากอิ่นจื้อผิงมาเป็นอี่จี้เพ้ง

เนื่องจากอิ่นจื้อผิงเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ ทำให้เกิดการประท้วงจากศาสนาเต๋า เพราะฉะนั้นกิมย้งจึงเปลี่ยนมาใช้อี่จี้เพ้งซึ่งเป็นตัวละครสมมติแทน

หลินเยวียนเองก็เปลี่ยนแปลงตามกิมย้งเช่นกัน

การใส่ร้ายบุคคลในประวัติศาสตร์ที่มีตัวตนจริงเป็นสิ่งที่ไม่สมควร

แม้ว่าบลูสตาร์จะไม่มีอี่จี้เพ้งอยู่จริง แต่ความเคารพที่ควรมีก็ต้องคงไว้

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

หลินเยวียนลงมาข้างล่างเพื่อกินข้าว พี่สาวพูดด้วยน้ำเสียงเสียดายว่า “ดูเหมือนว่าเราจะไปเขาหวาซานไม่ได้แล้วละ งั้นเริ่มจากทะเลสาบซีหูที่อยู่ใกล้เราก่อน แล้วค่อยเที่ยวไปเรื่อยๆ แทน”

หลินเยวียนเอ่ยถาม “ทำไมล่ะ”

พี่สาวพยักเพยิดไปทางโทรทัศน์ “ดูข่าวนั่นสิ”

หลินเยวียนมองไปที่จอโทรทัศน์ ได้ยินเสียงผู้ประกาศข่าวกำลังรายงานสถานการณ์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ตามรายงานจากฉีโจว วันนี้การจราจรที่เขาหวาซานสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังบนบลูสตาร์เกือบจะเป็นอัมพาต จากภาพที่บันทึกไว้ เราจะเห็นได้ว่าพื้นที่ดังกล่าวเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมหาศาล รถยนต์นับไม่ถ้วนติดขัดเป็นเวลาหลายชั่วโมงโดยไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรต้องระดมกำลังตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อแก้ไขสถานการณ์ค่ะ และสาเหตุที่ทำให้เกิดภาพเช่นนี้ก็คือนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรหยกของฉู่ขวง ซึ่งในเรื่องได้กล่าวถึงศึกประลองกระบี่เขาหวาซาน…”

หลินเยวียนแอบหัวเราะในใจ

เมื่อเห็นว่ามังกรหยกมีอิทธิพลมากถึงขนาดนี้ เขาย่อมรู้สึกยินดีแทนเจ้าแก่ฉู่ขวง

แต่คงไปเขาหวาซานไม่ได้แล้ว

ถ้าหากการท่องเที่ยวกลายเป็นการไปแออัดยัดเยียดกับผู้คนนับแสน ก็จะหมดสนุกทันที แค่จินตนาการถึงนักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาลเบียดเสียดกันอยู่ก็น่าหงุดหงิดแล้ว

“ทางการที่เขาหวาซานน่าตื่นเต้นกันจนเก็บอาการไม่อยู่แน่”

พี่สาวเบ้ปาก เธอผิดหวังที่ไม่ได้ไปดูการประลองยุทธ์บนหวาซาน แม้ว่าแท้จริงแล้วที่นั่นจะไม่มีการประลองยุทธ์จริงๆ ก็ตาม

ถึงกระนั้นแล้ว หลินเซวียนก็พูดไว้ถูกต้อง

เจ้าหน้าที่ของเขาหวาซานคงตื่นเต้นกันจนแทบเก็บอาการไม่อยู่

กลุ่มแช็ตของเจ้าหน้าที่เขตทัศนียภาพเขาหวาซาน นั้นครึกครื้นขึ้นมาทันที

‘นิยายของฉู่ขวงนี่มันตัวช่วยชั้นยอดจริงๆ หวาซานของเราไม่ได้คึกคักขนาดนี้มานานแล้ว!’

‘ถ้าเขาปล่อยนิยายเล่มนี้เมื่อไม่กี่ปีก่อน ตอนประกวดสถานที่ท่องเที่ยวยอดเยี่ยมของบลูสตาร์ เราคงไม่แพ้เขาไท่ซานด้วยคะแนนเฉียดฉิวแบบนั้นหรอก เสียดายจริงๆ !’

‘เธอน่าจะดีใจนะ ที่เขาไม่ได้เขียนเป็นศึกประลองกระบี่เขาไท่ซาน!’

‘จะว่าไปแล้วศึกประลองกระบี่เขาหวาซานฟังดูยิ่งใหญ่มากนะ!’

“ฉันว่าแนวคิดนี้ดีมากเลยนะ ถ้าในอนาคตมีโอกาส เราอาจจะจัดกิจกรรมท่องเที่ยวโดยใช้ชื่อศึกประลองกระบี่เขาหวาซานดีไหม? แล้วก็จ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้ฉู่ขวงด้วย ถึงพวกเราไม่ได้เรียกเก็บค่าลิขสิทธิ์จากเขาก็เถอะ!’

‘เป็นความคิดที่ดีเลย ได้ผลประโยชน์แล้ว พวกเราไม่ควรทำตัวนิสัยไม่ดี!’

‘เหอะๆๆๆๆ ! ตอนนี้สถานที่ท่องเที่ยวอื่นคงอิจฉาพวกเราแย่แล้วมั้ง ! มังกรหยกจงเจริญ นิยายกำลังภายในจงเจริญ ฉู่ขวงจงเจริญ!”

การคาดเดาของฝั่งหวาซานนั้นถูกต้อง

สถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ต่างมองดูเขาหวาซานอย่างอิจฉาตาร้อน

“ก็แค่นิยายเรื่องหนึ่ง ทำไมถึงมีอิทธิพลได้มากขนาดนี้!”

“การที่ในนิยายพูดถึงเขาหวาซานไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก เหตุผลสำคัญคงเป็นเพราะคำบรรยายเรื่องศึกประลองกระบี่เขาหวาซานในมังกรหยกน่ะยอดเยี่ยมมากต่างหาก!”

“เราติดต่อฉู่ขวงได้ไหม ให้เขาช่วยฝั่งเราโปรโมตเหมือนกัน?”

“ลองดูก็ได้นะ แต่ฉู่ขวงอาจจะไม่ตกลง แถมสถานการณ์แบบหวาซานนี้ ผมว่าคงเลียนแบบได้ยากมาก”

“หวาซานนี่โชคดีจริงๆ !”

“ที่เจ็บใจที่สุดคงเป็นฝั่งเขาไท่ซาน เขาไท่ซานกับเขาหวาซานมีชื่อเสียงพอๆ กันเลย บางทีคนที่ตั้งใจไปเขาไท่ซาน อาจเปลี่ยนใจไปเขาหวาซานแทนเพราะนิยายของฉู่ขวงก็ได้ การแข่งขันระหว่างสองสถานที่นี้ก็ดุเดือดเรื่อยๆ !”

“เรื่องนั้นช่างมันก่อน เรามาคิดหาวิธีโปรโมตแบบเขาหวาซาน? ใช้งานวรรณกรรมเพื่อกระตุ้นการท่องเที่ยวบ้างดีไหม”

ในขณะที่สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งต่างพากันอิจฉาความสำเร็จของเขาหวาซาน

หลายแห่งก็เริ่มเกิดไอเดียที่จะใช้วรรณกรรมในการโปรโมตสถานที่ท่องเที่ยวของตนเอง นับได้ว่าเป็นแรงบันดาลใจที่ได้รับจากนิยายของฉู่ขวง

…

แผนการท่องเที่ยวเริ่มต้นขึ้นในอีกสามวันต่อมา

และในวันนี้เอง…

หลินเยวียนซึ่งเก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้ว ก็ออกเดินทางพร้อมครอบครัว โดยมีบอดีการ์ดหนึ่งคนร่วมทางด้วย

ส่วนหนานจี๋นั้น ก็ฝากให้ซุนเย่าโหวดูแล

จุดหมายแรกของพวกเขาคือทะเลสาบซีหู

เช่นเดียวกับที่บลูสตาร์มีสถานที่ชื่อดังอย่างเขาหวาซานและเขาไท่ซาน ทะเลสาบซีหูเองก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังบนบลูสตาร์เช่นกัน

ที่สำคัญที่สุดคือ

ทะเลสาบซีหูอยู่ใกล้เมืองซูมาก

หลินเยวียนและครอบครัวเดินทางโดยรถยนต์ถึงจุดหมายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง

ถึงแม้จะมีบอดีการ์ดติดตามไปด้วย แต่หลินเยวียนก็ยังแต่งตัวเพื่อป้องกันไม่ให้คนทั่วไปจำเขาได้