ตอนที่ 912 ความรักอันยิ่งใหญ่หาสิ่งใดเปรียบ

ตอนที่ 912 ความรักอันยิ่งใหญ่หาสิ่งใดเปรียบ

ในที่สุดก็มีนักศึกษาคนหนึ่งทนไม่ไหว

“เรื่องนี้จะไปเกี่ยวอะไรกับก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งได้ยังไง!”

“ไม่ใช่ความสัมพันธ์ในเนื้อเรื่อง แต่เป็นความสัมพันธ์ในเชิงการสร้างสรรค์นิยายต่างหาก”

คำตอบของอาจารย์หวัง ทั้งอยู่นอกเหนือความคาดหมายของทุกคน แต่ก็ฟังดูสมเหตุสมผล

เขายกชาขึ้นดื่ม

ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็นว่า “ก่อนหน้านี้ ผมได้พูดถึงมังกรหยกไปหลายครั้งแล้ว และในตอนนั้นฉันได้เน้นย้ำสิ่งสำคัญข้อหนึ่งว่า

ความรักระหว่างก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งคือความสัมพันธ์ที่เกื้อกูลกัน

การที่พวกเขาได้มาอยู่ร่วมกันนั้น สอดคล้องกับแนวคิดดั้งเดิมของบลูสตาร์ซึ่งให้ความสำคัญกับการผสมผสานที่กลมกลืนแม้จะแตกต่าง

และนี่คือเหตุผลที่คู่ของก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งได้รับการยกย่องให้เป็น ‘คู่รักแห่งชาติ’

หากนับรวมเรื่องราวที่ได้รับการเติมเต็มในศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรีแล้ว คู่นี้แทบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติเลยทีเดียว

และในช่วงเวลานี้เอง

ฉู่ขวงก็ต้องเผชิญกับปัญหาหนึ่ง นั่นคือ

ถ้าเขาเลือกใช้วิธีการสร้างสรรค์แบบเดิม ไม่ว่าเขาจะเขียนเรื่องความรักระหว่างเอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่งอย่างไร ความสัมพันธ์ของคู่นี้ก็ไม่มีทางที่จะก้าวข้ามคู่ของก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งได้เลย

นี่คือปัญหาที่พวกคุณอาจนึกไม่ถึง

เพราะมันเป็นอุปสรรคในการสร้างสรรค์ผลงานที่นักเขียนเท่านั้นจะเข้าใจ

และในท้ายที่สุดฉู่ขวงได้ให้ทางออกของปัญหานี้ นั่นคือการทำสิ่งที่ตรงกันข้าม!

ความรักระหว่างเอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่งเดินสวนทางกับความรักระหว่างก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งโดยสิ้นเชิง

ดังนั้น หากคู่ของก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งสมบูรณ์แบบแค่ไหน คู่ของเอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่งก็เศร้าสลดแค่นั้น

เอี้ยก้วยเสียแขน

เซียวเหล่งนึ่งเสียความบริสุทธิ์

สิ่งที่ฉู่ขวงต้องการสื่อคือ

ความรักบนโลกนี้ ไม่ใช่จะงดงามเหมือนคู่ของก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งเสมอไป

การรวมกันของความไม่สมบูรณ์และความโชคร้าย ก็สามารถกลายเป็นต้นแบบของคู่รักได้เช่นกัน

นี่แหละคือสิ่งที่ผมพูดถึงว่าเป็นการก้าวข้ามตัวเองในระดับตำราเรียน

เพราะฉู่ขวงยอมตัดใจอย่างกล้าหาญ

เขาได้สำรวจความเป็นไปได้ใหม่ๆ ในการเล่าเรื่องความรักในนิยายกำลังภายในนี่คือความกล้าที่นักเขียนทุกคนควรเรียนรู้ และควรให้ความเคารพในความกล้าหาญนี้!”

ในห้อง

สีหน้าของนักศึกษาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความงุนงง

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เข้าใจ แต่พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า

ที่แท้ฉู่ขวงต้องเผชิญกับอุปสรรคในการสร้างสรรค์ผลงานในขณะที่เขาเขียนศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรี

อาจารย์หวังพูดถูก

รูปแบบความรักแบบก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งนั้นไม่มีทางก้าวข้ามได้

ถ้าฉู่ขวงไม่เปลี่ยนแปลงรูปแบบความสัมพันธ์ของคู่รักในนิยายของเขา

ศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรีก็จะเป็นเพียงส่วนเสริมของมังกรหยกหรือเลวร้ายกว่านั้น อาจกลายเป็นเพียงการลอกเลียนแบบ

ฉู่ขวงมีความทะเยอทะยานในงานเขียนของตัวเอง

ในตัวของเรื่องนี้เอง ไม่มีอะไรผิดเลย ตรงกันข้าม นี่เป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การส่งเสริมและสนับสนุนเสียด้วยซ้ำ

จำเป็นต้องเขียนเล่าเรื่องซ้ำไปซ้ำมา ลอกเลียนตัวเองแล้วเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกให้ดูคล้ายกันเท่านั้นเหมือนนักเขียนส่วนใหญ่งั้นหรือ?

ในขณะนี้ บางคนเริ่มเข้าใจฉากเหล่านี้เล็กน้อย

“การก้าวข้ามตัวเองแบบนี้ จำเป็นต้องใช้การเสียความบริสุทธิ์ของเซียวเหล่งนึ่งเป็นต้นทุนเหรอคะ?”

“จำเป็น”

อาจารย์หวังกล่าว “หากไม่ใช่เพราะความเข้าใจผิดจากการเสียความบริสุทธิ์ของเซียวเหล่งนึ่ง และหนีไปด้วยความเสียใจ ในยุคที่เต็มไปด้วยกรอบความคิดแบบดั้งเดิมแบบนั้น ทั้งสองจะค้นพบความรู้สึกที่แท้จริงต่อกันได้หรือ นี่คือจุดพลิกผันในความสัมพันธ์ของพวกเขา สำหรับผู้อ่าน มันอาจเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ แต่สำหรับผู้เขียน มันกลับสมเหตุสมผล

เพราะเส้นเรื่องหลักของนิยายเล่มนี้คือความรัก!

เอี้ยก้วยและเซียวเหล่งนึ่งถูกลิขิตชะตาให้ต้องเผชิญบททดสอบ

ความรักระหว่างอาจารย์กับศิษย์คือบททดสอบจากสายตาของผู้คน การเสียแขนและการเสียความบริสุทธิ์คือบททดสอบต่อความรู้สึกที่มีต่อกัน ส่วนคำสัญญาสิบหกปีคือบททดสอบของกาลเวลา”

นอกจากนี้ยังมีบททดสอบลำดับที่สี่

แต่เป็นบททดสอบที่เป็นของเอี้ยก้วยโดยเฉพาะ นั่นคือบททดสอบดอกท้อ

ในนิยาย มีหญิงสาวมากมายที่หลงใหลในตัวเอี้ยก้วย ไม่ว่าพวกเธอล้วนยอดเยี่ยมแค่ไหน แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เอี้ยก้วยไม่เคยหวั่นไหว

บททดสอบทั้งสี่นี้คือสิ่งที่ขาดไม่ได้ในศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรี

เพราะบททดสอบทั้งสี่นี้เองที่สร้างคุณค่าและความหมายของนิยายเล่มนี้ขึ้นมา