ตอนที่ 914 ขอให้เจ้าออกเดินทางครึ่งชีวิต และเมื่อกลับมายังคงเป็นหนุ่มสาวดังเดิม

ตอนที่ 914 ขอให้เจ้าออกเดินทางครึ่งชีวิต และเมื่อกลับมายังคงเป็นหนุ่มสาวดังเดิม

‘เจ้าแก่อี้อันก็ยังคงอยู่ข้างเจ้าแก่ฉู่ขวงสินะ ที่แท้ต้นตอของข้อถกเถียงในเนื้อเรื่องศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรีก็คือความตั้งใจของฉู่ขวงที่จะเขียนความรักระหว่างเอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่งให้ถึงขีดสุดใช่ไหม?’

‘พออ่านไปจนถึงตอนท้าย ก็รู้สึกประทับใจจริงๆ ’

‘นิยายเล่มนี้ช่วงแรกบีบหัวใจแค่ไหน ตอนจบก็สะใจเท่านั้น ตอนที่เอี้ยก้วยบินคู่กับอึ้งย้งมันช่างเท่จริงๆ! ฉากการกลับมาของวีรบุรุษอินทรีแบบนี้ อ่านกี่ครั้งก็รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้ง!’

‘ที่แท้ต้องอ่านจบทั้งเล่มก่อน ถึงจะย้อนกลับมาทบทวนฉากในช่วงแรกอย่างสงบได้’

‘สิ่งที่อี้อันพูดดีมากนะ แม้ว่ามันจะมีเหตุผลแบบนั้นจริงๆ แต่พอเห็นฉากที่บีบหัวใจเหล่านี้ ก็ยังอดรู้สึกเจ็บปวดไม่ได้ บางทีฉันอาจเป็นผู้อ่านธรรมดาๆ ที่แค่อยากให้พระเอกกับนางเอกสมบูรณ์แบบไร้ที่ติเท่านั้นเอง’

‘ช่างเป็นคำพูดที่ดี ขอให้เจ้าออกเดินทางครึ่งชีวิต และเมื่อกลับมายังคงเป็นหนุ่มสาวดังเดิม’

‘เอี้ยก้วยจากปลายปากกาของเจ้าแก่ฉู่ขวง กลับมาครั้งนี้ยังคงเป็นเด็กหนุ่มคนนั้นจริงๆ ด้วย ในแง่ของเสน่ห์ของบุคลิกแล้ว เอี้ยก้วยไม่ได้ด้อยไปกว่าก๊วยเจ๋งเลย’

‘เอาเถอะ’

‘ดูเหมือนครั้งนี้ เจ้าแก่ฉู่ขวงจะชนะอีกแล้ว ตอนนี้คงกำลังยิ้มกริ่มอย่างภาคภูมิใจอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ’

“…”

ด้วยการแสดงความเห็นของฉู่ขวง การสรุปของอี้อันและการวิเคราะห์อย่างลึกซึ้งของอาจารย์หวัง กระแสความคิดเห็นได้พลิกกลับอย่างสมบูรณ์

ในบทวิจารณ์

ประโยคที่ว่า ‘ขอให้เจ้าออกเดินทางครึ่งชีวิต และเมื่อกลับมายังคงเป็นหนุ่มสาวดังเดิม’ กลายเป็นที่นิยมอย่างมาก

ชาวเน็ตจำนวนมากพากันนำไปอ้างถึง

‘อี้อันดูเหมือนจะพูดออกมาทีไรก็กลายเป็นคำคมได้เสมอ ตำนานหงอคงก็เช่นกัน แม้แต่บทวิจารณ์หนังสือยังเป็นแบบนี้เลย!’

พูดได้เพียงว่า

ผู้อ่านส่วนใหญ่รู้สึกโกรธจัดเมื่อเห็นเนื้อเรื่องในช่วงแรกของศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรี แต่ท้ายที่สุดก็มีผู้อ่านจำนวนไม่น้อยที่กล้ำกลืนฝืนทน อ่านต่อไปจนจบ

เมื่อจำนวนผู้อ่านกลุ่มนี้เพิ่มมากขึ้น การพลิกกระแสความคิดเห็นก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะยอมรับฉากบีบหัวใจในเรื่องได้อย่างไร้ซึ่งข้อข้องใจ

ทว่าในขณะที่เสียงด่าทอเริ่มลดลง ผู้อ่านก็เริ่มเข้าใจการออกแบบเนื้อเรื่องของหนังสือเล่มนี้มากขึ้น

พวกเขาสามารถให้คำวิจารณ์ได้อย่างสงบและเป็นกลางมากกว่าเดิม

‘อนิจจาว่ารักคือสิ่งใด ลิขิตได้แม้นม้วยมรณา’

ในเงาหลังที่เซียวเหล่งนึ่งและเอี้ยก้วยเดินจากไปนั้น แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวที่จะละทิ้งชื่อเสียง ลาภยศ และทุกสิ่งในโลก ไม่สนใจว่าสังคมจะเป็นเช่นไร

ข้าเพียงปรารถนาที่จะเขียนคิ้วให้เจ้าทุกวัน ชื่นชมหมู่ดวงดาวในท้องฟ้ากับเจ้า ใช้ชีวิตอยู่กับเจ้าอย่างเรียบง่ายไม่เปิดเผย และแก่เฒ่าไปด้วยกัน

ใครจะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในโลกก็ช่างมันปะไร!

และในคืนนั้นเอง การเดินขบวนประท้วงและการต่อต้านต่างๆ ก็ค่อยๆ สงบลงและสิ้นสุดลงในที่สุด

ผู้ที่ไม่พอใจยังคงมีอยู่ แต่พวกเขากลับเริ่มเรียนรู้ที่จะประนีประนอม และสามารถให้คำชมเชยกับเนื้อหาในช่วงหลังของเรื่องได้

ชั่วขณะนั้น

ทุกฝ่ายต่างพากันสะท้อนใจ

มีนักเขียนนิยายกำลังภายในที่อ่านหนังสือจนจบกล่าวด้วยความชื่นชมว่า

“เหตุการณ์ความขัดแย้งในการสร้างสรรค์ที่ร้ายแรงถึงเพียงนี้ยังสามารถคลี่คลายได้ สุดท้ายแล้วก็เป็นเพราะเนื้อหาในช่วงหลังของนิยายเล่มนี้ของฉู่ขวง ได้มอบความคาดหวังที่เหนือความคาดหมายให้กับผู้อ่าน”

คำพูดนี้ไม่ผิดเลย

สิ่งที่ดำไม่อาจกลายเป็นขาวได้ ปัญหาของนิยายยังคงต้องแก้ไขด้วยคุณภาพของนิยายเอง ผลลัพธ์บางอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว ส่วนการวิเคราะห์หรือการสรุปต่างๆ เป็นเพียงสิ่งที่เพิ่มคุณค่าให้เท่านั้น

หลังจากฉากที่เซียวเหล่งนึ่งเสียบริสุทธิ์

เอี้ยก้วยเพิ่งจากเขาหวาซานไป และได้พบกับก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งอีกครั้ง ก่อนที่ในที่สุดจะได้กลับมาพบกับเซียวเหล่งนึ่งอีกครั้งในงานชุมชุมชาวยุทธ์

ศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรีจึงสามารถเข้าสู่จุดพีคแรกของทั้งเรื่องได้อย่างราบรื่น

ในการประลอง

จูจื่อลิ่วใช้พู่กันแทนกระบี่ในการต่อสู้กับฮั่วตู

ต้าเอ่อปาชนะเตี่ยวชางอวี๋อิ่นด้วยกระบองวัชระ

ทั้งหมดนี้ในท้ายที่สุดแล้วก็เป็นการปูทางให้กับพระเอกอย่างเอี้ยก้วย

ซึ่งหลังจากเรียนรู้วิทยายุทธ์จากอาวเอี๊ยงฮงและอั้งฉิกกง เอี้ยก้วยก็สามารถเอาชนะฮั่วตูและเย้ยต้าเอ่อปาได้อย่างง่ายดาย

ทำให้เขาโด่งดังในชั่วข้ามคืนจากการต่อสู้ครั้งนี้

เมื่อเทียบกับเอี้ยก้วยในตอนนี้ ก๊วยพู้รวมถึงบู๊ใหญ่และบู๊เล็กที่เคยรังแกเขาตอนเด็ก กลับต้องเจอกับการถูกลดทอนศักดิ์ศรีอย่างรุนแรง

ทั้งในแง่ฝีมือและอิทธิพลในยุทธจักร พวกเขาไม่อาจเทียบเอี้ยก้วยได้อีกต่อไป

เหล่าสมาชิกของสำนักช้วนจินที่อยู่ใกล้ๆ ถึงกับตะลึงจนพูดไม่ออก

ฉากนี้แฝงไว้ด้วยความตั้งใจที่จะลดความรู้สึกหนักหน่วงจากเหตุการณ์ที่เซียวเหล่งนึ่งเสียความบริสุทธิ์

หลังจากเนื้อเรื่องที่เต็มไปด้วยความอึดอัดใจ ได้เกิดการระเบิดความสะใจออกมาในแบบที่เร้าใจที่สุด

ช่วยกระตุ้นความตื่นเต้นในการอ่านของผู้อ่านได้โดยตรง

และจากนั้น

ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ในหุบเขาเจวี๋ยฉิงหรือการพบกับเทพอินทรีเป็นครั้งแรก เอี้ยก้วยยังคงมุ่งหน้าบนเส้นทางของการพัฒนาความแข็งแกร่ง จุดไคลแม็กซ์และช่วงสะใจปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องและหนาแน่น

นับตั้งแต่ช่วงเวลานี้

การพูดคุยและความสนใจของผู้อ่านก็กลับมาโฟกัสที่ตัวผลงานศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรีโดยตรงอีกครั้ง

เช่นเดียวกับตอนที่มังกรหยกจบลง

เนื้อเรื่องที่ลึกซึ้งและหลากหลายได้นำไปสู่การถกเถียงและพูดคุยในวงกว้าง ซึ่งครองตำแหน่งหัวข้อยอดนิยมบนแพลตฟอร์มต่างๆ อย่างรวดเร็ว

ตัวอย่างเช่น หนึ่งในคำถามที่ผู้อ่านมักกังวลหลังอ่านจบคือ

ในตอนจบของมังกรหยกภาคแรกผู้ที่ได้รับตำแหน่ง ‘จอมยุทธ์อันดับหนึ่งของยุทธจักร’ ในศึกประลองกระบี่เขาหวาซานครั้งที่สอง คืออาวเอี๊ยงฮงที่ฝึกคัมภีร์เก้าอิมจนธาตุไฟเข้าแทรกจนเสียสติ

นี่เป็นผลลัพธ์อย่างเป็นทางการที่ประกาศในยุทธจักร

และในตอนจบของศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรี ใครกันที่ได้ตำแหน่งยอดฝีมืออันดับหนึ่งในใต้หล้า

มีคนบอกว่าเป็นก๊วยเจ๋ง บ้างก็บอกว่าเป็นจิวแป๊ะทง อีกบางคนคิดว่าพระเอกอย่างเอี้ยก้วยสมควรได้รับตำแหน่ง จอมยุทธ์อันดับหนึ่งในใต้หล้ามากที่สุด เพราะเขาไม่ได้ด้อยกว่าใคร และก็ยังมีบางคนที่เสนอว่าราชครูแคว้นจิน ราชครูจักรทองซึ่งฝึกพลังมังกรคชสารต่างหากที่เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งอย่างแท้จริง เพียงแต่เขาประมาทไปในตอนที่ถูกเอี้ยก้วยโจมตีจนพลาดท่า…