ตอนที่ 932
ตอนที่ 932 กระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกร
October 22, 2026
ตอนที่ 932 กระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกร
มีกลุ่มแช็ตแฟนคลับชื่อ [ศึกประลองกระบี่ที่เขาหัวสั้น] ซึ่งสมาชิกในกลุ่มล้วนเป็นผู้อ่านผลงานของฉู่ขวง ทุกคนในกลุ่มกำลังติดตามผลงานเรื่องใหม่ของเขาอยู่
‘ออกมาแล้ว!”
‘ตอนที่สิบ!”
‘อัปเดตไวขนาดนี้เลย?”
‘เที่ยงคืนพอดี อัปเดตตอนดึกแบบนี้ นี่มันโหดร้ายชัดๆ ’
‘ฉันจะเข้าไปดูเดี๋ยวนี้เลยว่า ฉู่ขวงจะเขียนตามที่คนอ่านเดาไว้หรือเปล่า’
‘ผมว่ามีโอกาสสูงมาก!’
‘แนวคิดนั้นมันสมเหตุสมผลจริงๆ ‘
ทันทีที่ ฉู่ขวงอัปเดตตอนที่สิบของดาบมังกรหยกเสร็จ ผู้อ่านก็รีบคลิกเข้าไปอ่านอย่างรวดเร็วแทบจะทันที!
อย่างไรก็ตาม…
เมื่อผู้อ่านกลุ่มแรกอ่านจบตอนที่สิบ พวกเขาต่างงุนงงจนพูดไม่ออก ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ !
เตียชุ่ยซัว ตาย!
ฮึงซู่ซู่ ตาย!
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเตียชุ่ยซัวคือพระเอกของดาบมังกรหยก ตัวละครที่ดูมีคุณสมบัติครบถ้วนในการเป็นพระเอกกลับเลือกที่จะฆ่าตัวตายเพื่อปกป้องราชสีห์ขนทองเจี่ยซุ่นจากการล้อมโจมตีของหกสำนักใหญ่ ส่งผลให้ฮึงซู่ซู่เลือกตามสามีไปด้วยการปลิดชีพตนเอง ทิ้งไว้เพียงเตียบ่อกี้ เด็กชายตัวเล็กๆ ที่ยังไม่รู้อิโหน่อิเหน่!
…
ครืน!
กลุ่มแช็ตระเบิดเป็นไฟ!
‘นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย!’
‘เตียชุ่ยซัวกับฮึงซู่ซู่ตายทั้งคู่เลยเหรอ!?’
‘แล้วพระเอกล่ะ!?’
‘พระเอกคนใหญ่คนโตขนาดนี้ หายไปไหน!?’
‘นิยายเพิ่งจะเดินเรื่องถึงบทที่สิบเองนะ แล้วแกบอกฉันว่าให้พระเอกตาย!?’
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงคนนี้มันคิดอะไรอยู่กันแน่ ฆ่าพระเอก แถมยังฆ่าตั้งแต่บทที่สิบอีก!?’
“ยังดูไม่ออกอีกเหรอ? ก๊วยเซียงไม่ใช่ตัวเอก เตียซำฮงไม่ใช่ตัวเอก ฮ่อจกเต๋าก็ยิ่งไม่ใช่ตัวเอก แม้แต่เตียชุ่ยซัวเองก็ยังไม่ใช่ตัวเอกของเรื่องนี้ ตัวเอกที่แท้จริงก็คือเด็กคนนี้ต่างหาก!”
…
บล็อก
พื้นที่แสดงความคิดเห็นของฉู่ขวงเดือดพล่านในพริบตา!
‘อหหหหหห ฉันยอมแล้ว คนแก่ฉู่ขวงกล้าเขียนขนาดนี้เลยเหรอ!?’
‘ฮึงซู่ซู่ตาย นั่นพอเดาได้ แต่เตียชุ่ยซัวดันตายด้วย แบบนี้บทสรุปที่เดาไว้ทั้งหมดพังหมดเลย!’
‘ไม่มีใครตามความคิดของเจ้าแก่ฉู่ขวงทันแน่นอน ผมยอมขนานนามเตียบ่อกี้ว่าเป็นพระเอกที่เปิดตัวช้าที่สุดในประวัติศาสตร์!’
‘มิน่าล่ะทำไมตอนเห็นชื่อบทฉันถึงรู้สึกแปลกๆ เหมือนโดนแกงเต็มๆ ฉันอินกับบทเตียชุ่ยซัวแบบสุดๆ แล้วเจ้าแก่ฉู่ขวงก็สะบัดปากกาฆ่าทิ้งซะงั้น!’
‘ฉากนี้มันดราม่าเกินไปแล้ว!’
‘ให้อารมณ์เหมือนตอนบ๊วยเถียวฮวงเลย ก่อนตายยังปลุกปั่นให้หกสำนักใหญ่ระแวงเส้าหลิน จากนั้นก่อนสิ้นใจก็สั่งสอนเตียบ่อกี้ว่าสตรียิ่งงามเท่าใด ยิ่งหลอกเก่งเท่านั้น!’
‘ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมก่อนหน้านี้ถึงเลือกปล่อยเนื้อหาบางส่วนลงออนไลน์!’
…
ในแวดวงนิยายกำลังภายใน
เหล่านักเขียนที่ยังคงมีความตั้งใจเรียนรู้จากดาบมังกรหยก เพื่อหาวิธีพัฒนาฝีมือต่างพากันตกตะลึงไปหมด!
‘นี่มันอะไรกันเนี่ย?’
‘สรุปว่าพระเอกตัวจริงคือเตียบ่อกี้ใช่ไหม!?’
‘การดำเนินเรื่องที่ไม่มีใครเดาได้แบบนี้ จะให้เลียนแบบยังไงเนี่ย!?’
‘เตียบ่อกี้คราวนี้ ได้ล็อกตำแหน่งพระเอกแน่นอนแล้ว พ่อแม่ถูกฆ่าตาย เขายังโดนพิษอีก ถ้าไม่ใช่พระเอกก็เกินไปแล้ว!’
‘ตอนนี้มันก็เกินไปแล้ว ลองดูสิว่าผ่านมากี่หมื่นคำแล้ว!’
‘เนื้อหาเกือบสองแสนคำ เตียบ่อกี้เพิ่งจะได้เป็นพระเอกจริงๆ !’
‘ที่แท้เนื้อหาก่อนหน้านี้ทั้งหมดเป็นแค่การปูเรื่อง มือระดับนี้บ้าบิ่นสุดๆ การเขียนแบบนี้แทบจะเหมือนเปลี่ยนตัวพระเอกกลางเรื่อง ทั้งวงการนิยาย นอกจากเจ้าแก่ฉู่ขวง จะมีใครกล้าทำแบบนี้อีก!’
…
ในขณะเดียวกัน
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญหลายแห่งที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกัน ต่างพากันตกตะลึงเมื่อได้อ่านถึงช่วงเนื้อหานี้!
“เฮ้ย!”
“นี่เรากลายเป็นตัวร้ายหรือ?”
“ทำไมรู้สึกเหมือนหกสำนักใหญ่ นอกจากบู๊ตึ๊งแล้ว ที่เหลือดูไม่น่าไว้ใจเลยสักแห่ง?”
“ไหนบอกว่าจะโปรโมตเขาง้อไบ๊ไง แล้วดูมิกจ้อซือไท่แบบนี้สิ โดนเล่นซะเละเลย!”
“เขียนแบบนี้สู้ไม่เขียนยังดีกว่า!”
“เรายังอุตส่าห์คิดจะเชิญฉู่ขวงมาเยี่ยมเยือน แล้วดูสิ กลายเป็นแบบนี้ไปได้ไง!”
“หกสำนักใหญ่กลายเป็นตัวร้ายไปซะห้าสำนัก?”