ตอนที่ 934 มิอาจยลโฉมหลูซานตระหง่านลับ

ตอนที่ 934 มิอาจยลโฉมหลูซานตระหง่านลับ

แน่นอนว่าหลินเยวียน มีผลงานเกี่ยวกับเขาหลูซานและไม่ได้มีเพียงแค่หนึ่งบท!

บทหนึ่ง แน่นอนว่าคือจารึกกำแพงวัดซีหลิน ของเซียนซู ผู้ซึ่งหลินเยวียนดูเหมือนจะหยิบยืมผลงานได้ไม่รู้จบ เพราะปรมาจารย์ท่านนี้ได้ทิ้งผลงานคลาสสิกระดับตำนานไว้มากมาย

อีกบทหนึ่ง ผู้แต่งก็เป็นเซียนเช่นกัน และคราวนี้คือเซียนกวี

เชื่อว่าไม่มีใครไม่รู้จัก ‘ชมน้ำตกเขาหลูซาน’ ของหลี่ไป๋

ว่ากันถึงชื่อเสียงของบทกวีเกี่ยวกับภูเขาหลูซานแล้ว บท ‘เผลอคิดว่าช้างเผือกหล่นจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้า’ ของหลี่ไป๋ และบทกวีของซูตงพัวนั้นล้วนเป็นคู่บทกวีคลาสสิกที่มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน

สุดท้าย หลินเยวียนจึงเลือกบทกวีจารึกกำแพงวัดซีหลิน

ไม่ใช่ว่าบทนี้ดีกว่าอีกบทหนึ่ง แต่เป็นเพราะหลินเยวียนตั้งใจจะแบ่งปล่อยทีละบท

เริ่มจากบทของซูตงพัวก่อน แล้วค่อยรอจังหวะเหมาะสมปล่อยบทของหลี่ไป๋ในภายหลัง

ถ้าปล่อยพร้อมกันทีเดียวทั้งสองบท อาจทำให้เกิดการแย่งความสนใจกันเอง

ให้ผู้อ่านค่อยๆ ซึมซับทีละบท จะช่วยเพิ่มค่าความโด่งดังได้ดีกว่า

ใช่แล้ว

การที่หลินเยวียนร่วมงานกับแหล่งท่องเที่ยว ก็เพื่อสะสมค่าความโด่งดัง

ส่วนที่ลงมือเขียนด้วยลายมือส่งไป แทนที่จะโพสต์เนื้อหาลงบนอินเทอร์เน็ต ก็เพื่อให้ได้ค่าความโด่งดังเพิ่มขึ้น เพราะลายมือระดับปรมาจารย์นั้นหาได้ยาก และยิ่งเพิ่มคุณค่าให้กับบทกวีมากขึ้น

ในขณะนั้น

นิยายฉบับรวมเล่มดาบมังกรหยกกำลังเป็นกระแสอย่างร้อนแรง

ในขณะที่ทั่วทั้งเครือข่ายต่างพูดคุยกันถึงเนื้อเรื่องในนวนิยายอย่างครึกคักเหล่าผู้ดูแลสถานที่ท่องเที่ยวที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องกลับกำลังตีอกชกตัวด้วยความหงุดหงิด เนื่องจากการกระทำสุดแสบของฉู่ขวง

แต่แล้ว

ในช่วงเวลานี้เอง

เขาหลูซานก็ได้ประกาศผ่านสื่อว่าในคืนนี้เวลาหนึ่งทุ่ม จะมีการปล่อยคลิปวิดีโอโฆษณาโปรโมตการท่องเที่ยวของเขาหลูซาน!

พร้อมกับที่บัญชีทางการของหลูซานยังระบุว่า คลิปวิดีโอนี้จะถ่ายทำโดยอิงเนื้อหาจากบทกวีบทใหม่ของเซี่ยนอวี๋!

ในชั่วพริบตา!

ความสนใจของชาวเน็ตก็ถูกดึงดูดเข้ามาทันที!

ทุกคนยังไม่ลืมบทกวีที่เซี่ยนอวี๋เคยเขียนให้กับทะเลสาบซีหูก่อนหน้านี้!

ไม่รู้ว่ามีคนมากมายแค่ไหนที่ถูกบทกวีบทนั้นและชื่อเสียงของเซี่ยนอวี๋ดึงดูด จนต้องชวนเพื่อนฝูงไปเที่ยวชมทะเลสาบซีหูกันสักรอบ

แม้แต่ตอนนี้ก็ยังมีคนจำนวนมากจับตาดูรายงานสภาพอากาศ รอให้มีฝนตกปรอยๆ จะได้กลับไปเที่ยวซีหูอีกครั้ง!

ก็เพราะบทกวีของเซี่ยนอวี๋กล่าวไว้ว่าทะเลสาบซีหูในวันที่ฝนตกกับวันที่แดดออกนั้น ให้บรรยากาศและความงดงามที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!

แน่นอน

สิ่งที่ทุกคนสงสัยที่สุดในตอนนี้ก็คือเนื้อหาของบทกวีใหม่ของเซี่ยนอวี๋ ความชื่นชอบที่ชาวบลูสตาร์มีต่อบทกวีนั้นไม่เคยลดน้อยถอยลงเลย

‘คราวนี้ถึงคิวเขาหลูซานแล้วเหรอ?’

‘รอชมบทกวีใหม่ของพ่อเพลงอวี๋อย่างใจจดใจจ่อ!’

‘ปีนี้สถานที่ท่องเที่ยวแต่ละแห่งดูจะคึกคักเป็นพิเศษนะ!’

‘นี่คุณไม่รู้หรือว่าปีนี้ทางการบลูสตาร์ กำลังจะจัดการจัดอันดับสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ สถานที่ที่ได้ระดับสูงกว่าจะดึงดูดนักท่องเที่ยวได้มากขึ้น ดังนั้นปีนี้แต่ละที่ถึงลงทุนทำการโปรโมตมากกว่าปกติ!’

‘ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันว่าแล้วเชียวว่าทำไมปีนี้สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งถึงได้คึกคักกันนัก’

‘คึกคักไปก็ไม่มีประโยชน์ ลองดูพวกที่ไปประจบฉู่ขวงสิ โดนเขียนด่าเสียจนเละไปหมดแล้ว’

‘พูดตามตรงนะ เรื่องแบบนี้พอเป็นเจ้าแก่ฉู่ขวงแล้ว ใครจะไปแปลกใจล่ะ?’

‘ฮ่าๆๆๆ คนท้องถิ่นแถบเขาหลูซานรายงานตัว เห็นว่าเซี่ยนอวี๋จะเขียนบทกวีให้เขาหลูซานแล้วตื่นเต้นสุดๆ !’

‘ชาวหลูซานทั้งมวลขอบคุณพ่อเพลงอวี๋!’

‘เขาหลูซานครั้งนี้เดินตามรอยความสำเร็จของทะเลสาบซีหูเลยนะ’

‘ได้ข่าวว่าหลังจากบทกวีบทนั้น ทางทะเลสาบซีหูยังให้เงินขอบคุณเซี่ยนอวี๋ตั้งหนึ่งล้านเลยนะ ไม่รู้ว่าเขาหลูซานจะให้เท่าไหร่’

‘หนึ่งล้านน่ะเรื่องเล็ก’

‘เทียบกับมูลค่าทางเศรษฐกิจที่บทกวีของเซี่ยนอวี๋สร้างให้ทะเลสาบซีหูแล้ว หนึ่งล้านก็แค่เศษเสี้ยวเท่านั้น แค่อยากรู้ว่าครั้งนี้จะสามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์ท่องเที่ยวแบบซีหูได้อีกหรือเปล่า’

ระหว่างที่กำลังถกเถียงกัน

ทุกคนกำลังรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

และเวลาหนึ่งทุ่มตรงตามที่ได้ประกาศไว้ ทางการเขาหลูซาน ก็ปล่อยคลิปวิดีโอโปรโมตออกมา!

ทันใดนั้น!

ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างก็คลิกเข้าไปชมทันที!

…

ภาพเปิดตัวด้วยเสียงดนตรีที่ใสกระจ่างกังวาน ราวกับหยาดน้ำค้างในยามเช้าที่รินไหลลงจากใบหญ้า เขาหลูซานเผยโฉมผ่านมุมมองที่หลากหลายจากยอดเขาต่างๆ

มุมมองด้านหน้า

เทือกเขาเรียงรายทอดยาวเป็นคลื่นต่อเนื่อง เบื้องล่างมีผืนน้ำใสสะท้อนภาพราวกับกระจกเงา ภาพภูเขาและผืนน้ำที่สะท้อนกันทำให้ทิวทัศน์สองฝั่งดูประหนึ่งเป็นระเบียงทางเดินยาวหลายร้อยลี้ซึ่งผ่านการสลักมาอย่างประณีต

มุมมองด้านข้าง

เทือกเขาเรียงรายสลับซับซ้อนลดหลั่นกันไป ด้านล่างมีผืนน้ำใสราวกระจก สะท้อนเงาขุนเขาสีเขียวดูงดงามจับตา ทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำงดงามราวกับโถงภาพวาดที่ทอดยาวไปสุดสายตา

มุมไกล

มุมใกล้

มุมสูง

มุมต่ำ

ภายใต้มุมกล้องที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ทำให้มองเห็นเขาหลูซานในหลากหลายมิติ บางมุมดูคล้ายกับเทพธิดาที่ล่องลอย บางมุมเหมือนกับชายชราในมือมีไม้เท้า บางมุมคล้ายลิงกำลังถือผลไม้ บางมุมก็เหมือนม้าป่าที่กำลังวิ่งอย่างอิสระ

ท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่อง

ยอดเขาที่ทอดตัวเรียงรายดูราวกับถูกประดับไว้ริมขอบฟ้า ภูเขาสูงใหญ่ตั้งตระหง่านสลับซับซ้อน งดงามด้วยยอดเขาที่แลดูวิจิตรราวกับสรรค์สร้างมาอย่างวิจิตร เถาวัลย์โบราณพันเกี่ยว และเส้นทางเล็กๆ ที่คดเคี้ยวผ่านป่าลึก

บนยอดเขา

มุมกล้องกดต่ำลงสู่เบื้องล่าง

ท่ามกลางหมอกขาวที่ปกคลุม มองเห็นยอดเขาที่โผล่พ้นทะเลหมอกขึ้นมา ดูราวกับดอกบัวที่ผุดขึ้นจากผืนน้ำ

หมู่เมฆเหนือหลูซาน

ยามนิ่งดูเรียบลื่นราวกับแพรไหม ยามเคลื่อนไหวดูคล้ายควัน ยามเบาดูคล้ายปุยสำลี ยามกว้างดุจท้องทะเล และขาวบริสุทธิ์ราวกับปุยฝ้าย ทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกที่เลือนลางและแปลกตาตามมุมกล้องที่เคลื่อนไหว