ตอนที่ 997
ตอนที่ 997 ชุมนุมยุทธจักรดนตรี (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 997 ชุมนุมยุทธจักรดนตรี (1)
วันที่ 8 มกราคม
วันหยุดยาวช่วงปีใหม่สิ้นสุดลงไปนานแล้ว
และในที่สุดราชวงศ์ปลาก็ออกเดินทางไปยังเว่ยโจว
สำหรับเรื่องนี้ ซุนเย่าหั่วถึงกับหัวเราะและพูดว่า “นี่นับเป็นทริปกระชับความสัมพันธ์ของราชวงศ์ปลาได้ไหมเนี่ย?”
นับว่าเป็นทริปกระชับความสัมพันธ์ก็แล้วกัน
ในวันนี้
ทั้งเจ็ดคนเดินทางมาถึงสนามบินอย่างเงียบเชียบ
แต่ละคนสวมหน้ากากอนามัยและแว่นกันแดดอย่างมิดชิด
แม้จะเป็นศิลปินที่โด่งดังไปทั่วบลูสตาร์ ทว่าภายใต้การปกปิดเช่นนี้ จึงยังไม่มีใครจำพวกเขาได้
จู่ๆ
ก็มีเสียงกรี๊ดดังลั่นขึ้นมา!
“อู๋เชียนฮั่น!”
ฝูงชนด้านหน้าแตกตื่นขึ้นมาในทันที วิ่งกรูกันราวกับกระแสน้ำไหลบ่าเข้ามาไม่หยุด
หลายคนที่อยู่โดย ถึงกับตกใจ
บางคนที่ไม่ทันระวัง ยังถูกเบียดกระเด็นออกจากแนว และถึงขั้นเซล้มลงเล็กน้อย
ไม่ผิดแน่
นี่คือกองทัพแฟนคลับ!
ดูได้จากเสื้อที่ทุกคนใส่ ล้วนเหมือนกันทั้งหมด
“โอ๊ย!”
หลินเยวียนซึ่งอยู่ด้านข้างรีบคว้าแขนเธอไว้ทันที “เป็นอะไรไป”
จ้าวอิ๋งเก้อถูกหลินเยวียนประคองไว้ ชั่วขณะนั้นไม่รู้ว่าควรจะโกรธหรือดีใจ
“ไม่รู้ว่าใครเหยียบเท้าฉัน”
หลินเยวียนมองไปยังกลุ่มแฟนคลับข้างหน้าซึ่งกำลังโกลาหล หว่างคิ้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
ซย่าฝานที่อยู่ด้านข้างเม้มปาก “นี่แหละเหตุผลที่ฉันไม่ชอบบอกตารางเดินทางให้แฟนคลับรู้ล่วงหน้า”
“เธออย่าเหมารวมแฟนคลับทุกคนเป็นแบบนั้นสิ”
เจียงขุยเลิกคิ้ว “ถึงยังไงแฟนคลับของฉันก็ไม่ไร้มารยาทขนาดนี้หรอกนะ ทำแบบนี้ในที่สาธารณะ มีแต่โดนด่าเปล่าๆ ”
“แฟนคลับพวกเราก็ถือว่าอยู่ในกลุ่มที่มีเหตุมีผลนะ”
เฉินจื้ออวี่หัวเราะ “แฟนคลับข้างหน้าพวกนี้ยังอายุน้อยอยู่เลย ความชอบที่มีต่อดารามักขึ้นอยู่กับหน้าตา มักจะหลงใหลหนุ่มหน้าใสวัยรุ่นแบบนั้นแหละ ช่วงหลังๆ มานี้ พอแต่ละทวีปเริ่มรวมเข้าด้วยกันมากขึ้น เทรนด์ก็เปลี่ยนตาม ตอนนี้ดาราหนุ่มวัยรุ่นถึงเป็นที่นิยมกันมากเลยไง”
เฉินจื้ออวี่ว่า “ยังดีที่พวกเราไม่ทำตัวเด่นเกินไป”
ซุนเย่าหั่วหัวเราะเบาๆ พร้อมแววตาเย้าแหย่ “ก็พวกเราน่ะเก็บตัวซะขนาดนี้”
ในขณะนั้นเอง
สาวน้อยคนหนึ่งที่คลั่งไคล้ดาราอย่างหนัก กลับพยายามเบียดฝ่าวงล้อมของบอดีการ์ดเพื่อเข้าไปหาไอดอลหนุ่มที่อยู่ตรงกลาง
พลั่ก!
บอดีการ์ดผลักเธอจนล้มลง
ดาราหนุ่มชื่ออู๋เชียนฮั่นเอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรก ตำหนิบอดีการ์ดด้วยความโมโห “คุณช่วยให้เกียรติแฟนคลับของผมหน่อยได้ไหม?”
บอดีการ์ดก้มหัวขอโทษขอโพยทันที
สาวๆ ซึ่งอยู่รอบข้างพากันมีสีหน้าเคลิบเคลิ้ม มีบางคนเอ่ยปลอบเขา
“เชียนเชียน อย่าโกรธเลยน”
จากมุมมองของหลินเยวียน เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดี จึงเร่งฝีเท้าขึ้นเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
…
เมื่อเดินทางมาถึงห้องรับรองของชั้นเฟิร์สคลาส
หลินเยวียนและคนอื่นๆ ก็สามารถถอดหน้ากากออกได้สักที
ผู้โดยสารที่นั่งรออยู่ในห้องรอบรองหลายคนจำพวกเขาได้ในทันที
“เอ๊ะ!”
“พวกเขาคือ…”
“ราชวงศ์ปลานี่นา!”
“ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เจอพวกเขาที่นี่!”
“ฮ่าๆ โชคดีสุดๆ เลยเรา”
“ปีนี้ฉันดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวจนจบเลยนะ”
“ผมเป็นแฟนคลับของเซี่ยนอวี๋เลยละ”
“สวัสดีค่ะอาจารย์ทุกท่าน”
ท่ามกลางเสียงพูดคุย มีบางคนทักทายพวกเขาออกมาอย่างอดไม่ได้
หลินเยวียนและคนอื่นๆ เพียงแค่ยิ้มและพยักหน้าตอบ
การที่ถูกจำได้เมื่อถอดหน้ากากออก ถือเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วสำหรับพวกเขา
ในนั้นยังมีบางคนเดินเข้ามาขอลายเซ็นจากสมาชิกราชวงศ์ปลาด้วย
หลินเยวียนไม่ได้ปฏิเสธ
เขาเซ็นชื่อให้หลายคน ก่อนที่บรรยากาศจะสงบลง ไม่มีใครเข้ามารบกวนพวกเขาอีก สมาชิกราชวงศ์ปลาแต่ละคนจึงได้หยิบมือถือขึ้นมาเล่นกันตามอัธยาศัย
หลังจากเล่นมือถือกันอยู่ราวครึ่งชั่วโมง
ก็มีผู้โดยสารคนอื่นๆ ทยอยเข้ามาในห้องรับรองเพิ่มขึ้น