7 วันสุดท้าย

ห้าเดือนผ่านไป

เพ้นท์เฮาส์

ห้องนอน

หลังจากที่ทั้งสองทำกิจกรรมรักจนเสร็จไปสองรอบ ร่างสูงก็ลุกจากเตียงแล้วหยิบกางเกงขึ้นมาสวม คนตัวเล็กจัดการใส่เสื้อผ้าแล้วจะออกไปจากห้องนอนเพื่อจะกลับหอพัก ทว่า

“อย่าเพิ่งไป”

“พี่มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอหันถามพร้อมคิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เพราะที่ผ่านมาถ้าเสร็จเรื่องอย่างว่า เขาก็ให้เธอกลับเลย

“ยังเหลือเวลาอีกเดือนนึงแล้ว ที่ฉันกับเธอจะสิ้นสุดสัญญาการเป็นคู่นอน”

ใบหน้าของเธอเศร้าสลดลงพลางหัวใจวูบโหวงเมื่อเขาย้ำว่ายังเหลือเวลาอีกไม่นานแล้วที่เธอจะต้องออกไปจากชีวิตของเขา ก่อนที่เธอจะกลืนก้อนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้ม แต่ใจไม่เป็นอย่างนั้น

“ค่ะ ยังอีกแค่เดือนเดียวแล้วที่เราจะต้องจบความสัมพันธ์นี้กัน”

“เพราะฉะนั้น เวลาหนึ่งเดือนที่เหลือนี้ ทุกตอนเย็นเธอจะต้องมาหาฉันทุกวัน”

“ทุกวันเลยเหรอคะ” ดวงตากลมโตเบิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำสั่งนั้น

“ใช่ ก็ยังอีกแค่เดือนเดียวแล้วนี่ที่ฉันจะทำแบบนั้นกับเธอได้ เพราะงั้นนับจากนี้ไปจนสิ้นสุดสัญญา เธอจะต้องมาทุกวัน เพื่อให้คุ้มกับเงินแสนกว่าในงวดสุดท้ายที่ฉันจะต้องจ่ายเธอ”

“ตกลงค่ะ งั้นออมกลับนะคะ พรุ่งนี้ตอนเย็นออมจะมาใหม่” บอกจบคนตัวเล็กก็ออกไปจากห้องนอน ก่อนที่เอริคจะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ เพราะตอนเย็นเขามีนัดพาแพรดาวไปทานข้าว

หกเดือนผ่านไป

ตอนนี้เอริคกับออมก็เรียนจบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และความสัมพันธ์แบบFWBก็ต้องสิ้นสุดลงด้วยเหมือนกัน

หนึ่งเดือนให้หลังมานี้ออมจะต้องมาที่คอนโดของเขาทุกตอนเย็น เขาทำเรื่องอย่างว่ากับเธอทุกวัน งดเฉพาะช่วงมีประจำเดือนสามวัน โดยที่เรี่ยวแรงของเขาไม่เคยลดน้อยลงเลย ต่างกับเธอที่แข้งขาอ่อนแรงไปหมด หนึ่งเดือนมานี้เธอรู้สึกว่าร่างกายอ่อนเพลียมาก เพราะต้องรับศึกหนักจากเขาทุกวันเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม

และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เขาจะได้ทำแบบนั้นกับร่างกายเธอ