ตอนที่ 2

นานแล้วที่หนูกับพ่อไม่ได้เจอกัน คุณพ่อคงอยากเจอหนู”

ชุลีพรกล่าวถึงอดีตสามี ลีนามีช่วงเวลาของวันหยุดสั้นๆ เพียงสองสัปดาห์เท่านั้น โดยสัปดาห์แรกหล่อนมาพักอยู่ที่บ้านแม่ และสัปดาห์ที่สองลีนาต้องไปพักกับผู้เป็นพ่อ

ลีนาเข้าใจถึงเหตุผลที่ต้องแบ่งเวลาแบบนี้ เพราะว่าทุกวันนี้พ่อกับแม่ของหล่อนแยกทางกันอยู่ หลังจากตัดสินใจหย่าขาดจากกัน จบชีวิตคู่ที่เคยหวานชื่นด้วยความเข้าใจ เพื่อยุติสัมพันธ์ฉันสามีภรรยา หากแต่ยังคงเหลือ ‘ความเป็นเพื่อน’ และยังทำหน้าที่ของพ่อแม่อย่างเสมอต้นเสมอปลาย โดยไม่ก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของกันและกัน

ทุกวันนี้ ‘เสี่ยชัช’ บิดาของลีนาได้ผันตัวมาทำไร่สับปะรดอยู่ที่อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ส่วนชุลีพรก็อาศัยอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ในกรุงเทพฯ บ้านซึ่งเป็นสินทรัพย์ที่เสี่ยชัชยกให้ภายหลังหย่า แต่ตอนนี้

ลีนาพักอาศัยอยู่ที่บ้านปู่กับย่าในจังหวัดเชียงใหม่ หลังจากสอบเข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัยชื่อดังในภาคเหนือ

หลังจาก ชุลีพร กับ เสี่ยชัช แยกทางกัน ทั้งคู่ไม่ได้แต่งงานใหม่ แต่แยกกันใช้ชีวิตตามที่ปรารถนา ด้วยเป็นมนุษย์ที่ยังมีเลือดเนื้อความต้องและกิเลสตัณหา ก็ทำให้อดีตสองสามีภรรยาคู่นี้มีทางออกกับ ‘เซ็กส์’ ที่แตกต่างกันไปตามความชอบส่วนบุคคล โดยไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกัน

“นอนเถอะนะลูก... พรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้า”

จมูกโด่งเป็นสันสวยของมารดากดลงบนแก้มเรื่อละมุนไปด้วยเลือดเนื้อวัยสาวสะพรั่งของลูกสาวสุดรัก ห่มผ้าให้แล้วเดินออกไปจากห้องนอน

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

ลีนายังคงพลิกกายกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงกว้าง หญิงสาวพยายามข่มตานอน ครั้นเมื่อรู้ตัวว่าไม่หลับแน่ๆ ก็เดินมาที่หน้าต่าง ทอดสายตาผ่านริ้วม่านลูกไม้สีขาวออกไปยังสนามหญ้าหน้าบ้าน แสงจันทร์นวลอาบพร่างพื้นหน้าสีเขียวเหมือนพรมผืนใหญ่ปูไว้ที่หน้าบ้าน

และพลันนั้นเองที่สายตาบังเอิญเหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาของผู้เป็นมารดา