ตอนที่ 7

ป้าฉวีก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับแก้วโอวัลตินในมือ วางลงบนโต๊ะทำงานเล็กๆ ที่มุมห้อง เป็นโต๊ะที่ลีนาใช้นั่งทำงานและอ่านหนังสือ

“ขอบคุณค่ะป้า”

ลีนายิ้มขอบคุณป้าฉวี

“ป้าคะ... กระท่อมที่เห็นอยู่ไกลๆ โน่นใครอยู่คะ”

ลีนาชี้มือไปยังแสงไฟดวงเทียนสีเหลืองนวล สาดลอดออกมาจากกระท่อมท้ายบ้าน ติดกับไร่สัปปะรด

“อ๋อ... กระท่อมลุงเข้ม”

ป้าฉวีตอบ

“ลุงเข้มเป็นใครคะ”

ลีนาซักต่อด้วยความสงสัย เพราะว่าเมื่อปีก่อนที่หล่อนมาเยือนบ้านหลังนี้ในช่วงปิดเทอม ก็ไม่เห็นว่ามีกระท่อมหลังนี้ ‘ลุงเข้ม’ ที่ป้าฉวีเอ่ยถึงเป็นใครกันนะ?

“ลุงเข้มมีชื่อจริงว่า ‘เขมฤทธิ์’ เมื่อก่อนคนในบ้านก็เรียกว่า ‘ลุงเขม’ แต่หลังๆ ไม่รู้ว่าเพี้ยนมาเป็นลุงเข้มได้ยังไง

ป้าฉวีตอบขำๆ เล่าถึงที่มาของเขมฤทธิ์ คนสวนที่อาศัยอยู่ในกระท่อมด้านหลัง

“แล้วลุงเข้มคนนี้เข้มสมชื่อไหมคะ”