ผัวเพื่อนโคตรแซ่บ1 : น้ำใจของเพื่อน

"ไอ้เมษาๆ ทางนี้ๆ" สาวสวยหุ่นดีที่เดินจากต่างจังหวัดเข้ามาในเมืองกรุงยืนหันซ้ายหันขวาอย่างงงๆ เมื่อตนนั้นเดินลงจากรถทัวร์ก็ได้ยินเหมือนเสียงคนกำลังเรียกชื่อของตัวเองอยู่

"ไอ้แพร มารอนานไหมเนี่ย" เธอยิ้มร่า เมื่อเห็นว่าคนที่เรียกตนเองนั้นคือเพื่อนสนิทจากหมู่บ้านเดียวกันที่เข้ามาทำงานในกรุงเทพก่อนแล้ว

"ไม่เว้ย กูพึ่งมาถึงเนี่ย ป่ะ ไปบ้านกูกันเถอะ เดี๋ยววันนี้กินเหล้าตอนรับมึงดีไหม" แพรพูดอย่างอารมณ์ ที่เพื่อนสนิทของตัวเองมาหาแบบนี้

"กินเหล้าหรอ แล้วผัวมึงจะไม่ว่าหรือไง"

"โอ๊ยยย กูขอพี่บอลไว้แล้ว อีกอย่างวันนี้พี่เขาบอกจะทำโอทีกลับดึก เราเสียงดังได้สบายเลย ฮ่าๆๆๆ"

"อือ ขอบใจมึงกับผัวมากๆนะที่ให้กูมาพักด้วยแบบนี้" เมษาเธอตอบกลับไปด้วยความซึ้งในน้ำใจที่เพื่อนสาวของเธอนั้นหยิบยื่นให้

เธอเดินทางเข้ามากรุงเทพเพื่อมาเที่ยวนั่นแหละ และที่สำคัญคือเธออยากจะหนีไปให้ไกลๆจากแฟนเก่าที่พึ่งเลิกรากันไปเมื่อครึ่งเดือนก่อน ที่จริงคนที่บ้านของเธอไม่อยากให้เธอมาที่กรุงเทพหรอก เธอเลยบอกที่บ้านว่าขอมาพักใจหน่อย เดี๋ยวดีขึ้นเธอก็จะกลับบ้านเอง

"ดีจะตาย มึงมาอยู่ด้วยแบบนี้ก็จะได้มีเพื่อนคุยไง แล้วนี่จะมากี่วันวะ"

"ไม่รู้อ่ะ แต่กูจะพักกับมึงแค่สองสามคืนก็พอ เดี๋ยวออกไปหาที่พักข้างนอก เกรงใจมึงกับผัว"

"ไม่ต้องๆ อยู่ที่บ้านกูเลย จนกว่ามึงจะกลับนั่นแหละ ห้องเหลือเยอะแยะ เพื่อนกันน่า"

"จริงหรอ แต่กูเกรงใจจริงๆนะเว้ย"

"ไม่ต้องเกรงใจ อีกอย่างพี่บอลเขาก็โอเคที่จะมีคนเฝ้าบ้านให้ด้วย"

"งั้นก็ขอบคุณอีกครั้งนะมึง"

แพรยิ้มร่าเมื่อชักชวนให้เมษานั้นพักที่บ้านตนได้สำเร็จ ก่อนที่ทั้งสองจะขับรถกลับไปที่บ้านของแพร แต่กว่าจะถึงก็ปาไปเกือบสองชั่วโมง เพราะความขึ้นชื่อของรถติดที่กรุงเทพนั่นเอง

"โอ๊ยยยยย ปวดตูดโว๊ยยยยย" เมษาลงรถได้เธอก็รีบบิดร่างกายของตัวเองไล่ความเมื่อยล้าจากการนั่งรถบนถนนนานๆ

"ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวมึงก็ชินน่า ไปเอาของเข้าไปเก็บ แล้วออกไปตลาดกัน"

สองสาวช่วยกันเก็บของเข้าห้องพักอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะพากันขึ้นรถเพื่อไปซื้อของมาทำกินอีกครั้ง

ดึก

"อึก อีเหี้ย ผัวเก่ากูมันเหี้ย มึงรู้ป่ะว่ามันไปเล่นชู้กับอีครูฝึกหัดที่มาเช่าบ้านอยู่ข้างๆบ้านกู แมร่ง กูแบบ......." เมื่อกินกันมาได้สักพัก บวกกับมีแอลกอฮอล์ร่วมด้วย ทำให้เมษาเริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆของตัวเองให้แพรฟัง และวนอยู่อย่างนั้นหลายรอบ จนตอนนี้รู้ตัวอีกที แพรก็หนีเธอเข้าไปนอนในบ้านแล้ว ปล่อยให้เธอนั่งเมาอยู่ลานหน้าบ้านคนเดียวอย่างเหงาๆ แต่เธอก็ยังไม่คิดจะเข้าไปนอนตอนนี้หรอก เลยได้แต่นั่งจิบเบียร์ไปเรื่อยๆ จนตอนนี้สติของเธอแทบจะไม่รับรู้อะไรแล้ว

ครืนนนนนนนน ครืนนนนนนนน

"หื้ม? ใครว่ะ อ้อ! ผัวอีแพร แล้วแมร่งกูต้องไปหวัดดีไหมเนี่ย" เมษาหรี่ตามองตรงไปที่ประตูหน้าบ้านที่กำลังถูกเปิดโดยเจ้าของบ้านอีกคนที่พึ่งกลับมาจากที่ทำงาน แถมตอนนี้เธอยังอยู่ในสภาพที่ไม่สู้ดีนัก ทั้งร่างกายที่อ่อนปวกเปียกบวกกับสติที่เลือนหายไปกับแอลกอฮอล์ยังยกเข้าปากไปหลายขวด จะหันไปเรียกเพื่อนก็ไม่มีแรงจะทำ เลยได้แต่นั่นดูผัวเพื่อนขี่รถเข้ามาจอดโดยที่ไม่ได้พูดอะไร

"อ้าว สวัสดีครับ หนูใช่เพื่อนของแพรใช่ไหม"