บทที่ 3

"น้องต้นก็เป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ.. ลองคิดสิคะว่าเวลาแบบนี้ผู้หญิงอยากให้ช่วยยังไง"

ต้นโดนพี่บัวแนบแก้มชนกันกระซิบเป่าหูจนขนลุก แถมยังรู้สึกได้ว่ามือของพี่บัวเข้ามาจับที่หน้าขายิ่งทำให้ใจสั่น กลิ่นหอมอ่อนๆ จากซอกคอพี่บัวชวนให้เขาเคลิ้มจนแทบบ้า เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปจับไหล่ของพี่สาวเหมือนอยากจะเช็คอาการว่าจะโดนปฏิเสธหรือเปล่า แต่พี่บัวกลับสะดุ้งมือเขาตัวสั่นและครางเบาๆ ใส่หูเขาอีก

"อะ-อืมม.. น้องต้น.. อูยย.. ช่วยพี่ด้วย"

"แล้วพี่อยากให้ผมช่วยยังไง ผมคิดอะไรไม่ออกแล้ว" แม้จะพูดแบบนั้นแต่มือของเขาที่จับไหล่ก็เริ่มเลื้อยไปลูบหลังพี่บัวโดยที่ไม่ต้องมีใครบอก

"มือของปอ.. อูยย.. มันกำลังจะ.."

ต้นเหมือนกลับมาได้สติว่าตรงนี้ไม่ได้มีเขากับพี่บัวอยู่กันแค่สองคน เขาก้มลงไปมองดูหว่างขาพี่บัวที่ตอนนี้เธอกางออกกว้างและมีมือของไอ้ปอขยุกขยิกอยู่ลึกถึงด้านใน แม้จะยังมีชายกระโปรงปิดอยู่จนมองไม่เห็นแต่ก็พอเดาได้ว่ามือนั่นกำลังใช้นิ้วสะบัดขยี้ตรงกลางหว่างขาแบบไม่เหลือความเกรงใจใดๆ พี่บัวอ้าปากค้างหอบครางหนักขึ้น เป่าลมหายใจร้อนๆ รดใส่เขา ต้นกลับขึ้นมามองพี่บัวที่กำลังจ้องเขาด้วยใบหน้าอ้อนวอนขมวดคิ้วและมีสายตาเคลิ้มอยู่ในภวังค์ เธอเพ้อเสียงสั่นโดยที่จ้องตากับเขาไม่กระพริบ

"นิ้วของปอมัน.. อะ-โอ้ย.. ซี้ดด.. มันเริ่ม.. มุดเข้ามาแล้ว.."

แม้ว่าต้นจะอยากได้พี่บัวจนตัวสั่น แต่การได้เห็นรักแรกโดนเพื่อนกระทำเกินหน้าเกินตาแบบนี้ก็ทำให้เขาหงุดหงิดจนยากจะยอมรับไหว เขาลุกขึ้นยืนอย่างกระทันหันทำให้ปอกับพี่บัวมองด้วยความแปลกใจ

"เป็นอะไรคะน้องต้น.."

"ไอ้ปอ พอได้ละ" ต้นหันไปพูดบอกเพื่อนโดยที่มันก็ยังไม่ยอมถอนมือออกจากใต้กระโปรงพี่บัว

"เฮ้ย! เป็นบ้าอะไรของมึงเนี่ย.. นั่งลงแล้วทำต่อสิวะ"

"มึงเมาแล้วลามปามเกินไปละนะ.. ไปครับพี่บัว เรากลับกันเถอะ"

"ใจเย็นสิวะ พี่บัวยังสนุกอยู่เลยไม่เห็นเหรอ มึงนั่งเถอะ" ปอยังไม่ละความพยายามเกลี้ยกล่อมเพื่อนผู้ไม่รู้ความ

"สนุกห่าไรของมึง เมื่อกี้พี่บัวยังขอให้กูช่วยห้ามมึงอยู่เลย.. ไปเถอะครับพี่ เดี๋ยวผมพาไปส่งเอง"

"มึงนี่มัน..." ปอถึงกับหงุดหงิดในความใสซื่อของเพื่อนแต่ยังพูดไม่ทันจบก็โดนพี่บัวห้ามไว้ก่อน

"ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรๆ.. เอางั้นก็ได้ค่ะ"

พี่บัวจับมือของปอดึงออกไปจากหว่างขาแล้วเข้าไปกระซิบคุยกันโดยที่ต้นไม่ได้ยิน สักพักเจ้าปอก็ยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าตอบรับก่อนจะหันมาคุยกับต้นแบบอารมณ์ดี

"ก็ได้ๆ เช็คบิลแล้วออกจากที่นี่กัน"

"เออ!.. แบบนั้นแหละดีแล้ว"

ต้นรู้สึกโล่งใจที่เหมือนได้ปกป้องพี่สาวจากเงื้อมือหื่นกามของเพื่อนเอาไว้ได้ ทั้งสามคนเดินออกจากคาราโอเกะไปยังลานจอดรถโดยที่ต้นก็แอบเห็นเจ้าปอเดินนัวเนียลูบก้นกลมของพี่บัวไปตลอดทาง

"พี่บัวครับ กลับรถผมนะ เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้านเอง"

"เอ่อ.. พี่ว่าจะกลับกับน้องปอน่ะค่ะ.. ขามาก็มาด้วยกัน กลับด้วยกันคงจะดีกว่า"

"แต่ว่า.."

ต้นรีบห้ามแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเพราะพี่บัวเดินไปเปิดประตูขึ้นรถเจ้าปอไปแล้ว

"มึงก็จอดรถไว้นี่แหละแล้วไปด้วยกัน"

"กะ-กูจะไปกับมึงทำไมวะ"

"หรือมึงอยากให้กูไปกับพี่บัวแค่สองคนล่ะ?"

ต้นบีบมือกำหมัดแน่นเพราะรู้ว่าเพื่อนตัวแสบคิดแผนร้ายในใจจนออกมาทางสีหน้าแบบปิดไม่มิด ซึ่งเขาไม่มีทางยอมปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ๆ เลยเปิดประตูหลังตามขึ้นไปนั่งคุมเชิงอยู่ เจ้าปอหัวเราะอย่างอารมณ์ดีแล้วขึ้นรถขับออกไป ระหว่างทางทั้งปอและพี่บัวก็พูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานโดยมีต้นนั่งทำหน้าเครียดอยู่ด้านหลัง

"ผมกำลังติดลมเลยอะพี่ เราไปหาที่ดื่มต่อกันอีกสักหน่อยก่อนกลับดีไหมครับพี่บัว.. ว่าไงไอ้ต้น"

"กูว่า.." ต้นยังไม่ทันจะจบประโยคก็โดนพี่บัวพูดแทรกขึ้นมาก่อน

"ก็ได้ค่ะ พี่ก็ยังอยากดื่มต่ออีกนิด.. ไปด้วยกันนะน้องต้น"

"เอ่อ...... เอางั้นก็ได้ครับ"