บทที่ 194 เธอเคยแคร์ความรู้สึกของฉันไหม?

ฉันมองไปที่ลู่จือสิงกับชวี่ชิงหนานที่กำลังพูดกันไปพูดกันมา ก็เลยนั่งตักอาหารให้เป้ยเปยข้างๆ

ชวี่ชิงหนานสีหน้าเรียบๆมาตลอด แต่ลู่จือสิงพอคุยกันจะเสร็จสีหน้าก็ตึงไปเลย

“เป้ยเปย มาหาแม่มา”

ฉันเห็นเป้ยเปยอยากกินของ ก็เลยให้ชวี่ชิงหนานอุ้มเป้ยเปยมาให้ฉัน

ลู่จือสิงที่อยู่ข้างๆกลับยื่นมือมา”มาหาพ่อมา เป้ยเปย”

ฉันเอียงหัวไปมองเขา เขากำลังพูดด้วยสีหน้าที่ตึงสุดๆ

ฉันทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “เป้ยเปย”

“มะม๊า”

เป้ยเปยยื่นมือมาทางฉัน ฉันอุ้มเป้ยเปยมาจากมือชวี่ชิงหนาน ลู่จือสิงที่อยู่ข้างๆหน้าเขียวทันที

ฉันมองไปสักพัก ค่อยรู้สึกสบายใจขึ้นหน่อย

ใครให้เขาปิดบังเรื่องเขากับหลินม้งซาละ ทำให้ฉันคิดมาก ฉันก็จะไม่ปล่อให้เขาอยู่อย่างสงบ

“เป้ยเปยติดเธอเหมือนเดิมเลยนะ”

ชวี่ชิงหนานเห็นฉันยิ้ม เขาก็ยิ้มตาม เขาคีบผักมาใส่ในถ้วยฉัน ฉันบอกขอบคุณเบาๆ

ฉันกำลังจะคีบผักไปกิน มีตะเกียบจากข้างๆกลับคีบผักไปกระทันหัน

ฉันมองไปที่ลู่จือสิง สีหน้าเหวอทันที่”ทำอะไรของนาย?”

“ฉันลองว่าอร่อยไหม อาหารจานนี้ไม่ได้อร่อยทุกที่”

“งั้นนายไม่คีบกินที่จานเองละ”

ไม่เคยเห็นคนที่สมองเด็กขนาดนี้มาก่อน ไม่อยากเดาเลยสีหน้าเขาจะเป็นยังไง ตอนที่ชวี่ชิงหนานบอกสัมพันธ์ฉันกับเขาให้ฟัง

“มันร้อน”

เถียงเก่ง ฉันไม่อยากคุยกับเขา

ละสายตา หันไปเห็นชวี่ชิงหนานพอดี เขามองฉันเเล้วขมิบตาใส่

ฉันยักไหล่แล้วพูดกับเขายิ้มๆว่า ”ช่วงนี้งานไม่ค่อยยุ่งแล้วใช่ไหม”

“อืม แต่ว่าอีกไม่กี่วันมีงานต้องทำ ต้องออกนอกประเทศ ”

ฉันพยักหน้า ช่วงปีนี้ชวี่ชิงหนานยุ่งกับงานมากจริงๆ

ฉันกับเขาคุยกันอยู่ เสียงโทรศัพท์ลู่จือสิงกลับดังขึ้นมากระทันหัน

เขาดึงฉัน”ฉันไปรับโทรศัพท์”

ฉันอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว”นายก็ไปรับสิ”

แค่รับโทรศัพท์ยังต้องบอกฉัน เด็กอายุสามขวบหรอ?

อะไรที่ควรพูดก็ไม่พูด อะไรที่ไม่ควรพูดก็มาพูด

“เธอแกล้งเขาขนาดนี้ ไม่กลัวเขาโกรธหรือไง”

พอเขาพึ่งออกไป ชวี่ชิงหนานก็ถามฉัน

ฉันก็โกรธอยู่”จะโกรธก็โกรธไปเหอะ ยังไงแล้วก็ไม่ได้จดทะเบียนสมรส”

ฉันยังโกรธเขาอยู่เลย เขายังกล้ามาโกรธฉันหรอ?

ชวี่ชิงหนานมองฉันแล้วส่ายหัวไปมา”อย่าทำเกินไปละ ฉันเห็นเขาใส่ใจเธอมากเลยนะ”

พอเขาพูดแบบนี้ฉันก็รู้สึกลำบากใจทันที”ฉันรู้หน่าา”

ฉันรู้จริงๆ และฉันก็ไม่ได้อยากจะทะเลาะกับเขา แค่อยากจะแกล้งเขา ระบายอารมณ์ข้างในสักหน่อยเอง

เรื่องของหลินเมิ่งเซียเขาไม่พูดกับฉันตามตรง และตอนนี้ฉันก็ไม่อยากจะพูดความสัมพันธ์ฉันระหว่างชวี่ชิงหนานให้เขาฟังด้วย

พอคิดแบบนี้แล้ว ฉันถามเขาทันที “พี่จะพูดเรื่องนั้นให้เขาเมื่อไหร่?”

“เดิมฉันคิดว่าจะคุยกับเขาคืนนี้ แต่ดูไปแล้วเธอ......”

ดีที่รู้ใจฉัน รู้ว่าฉันไม่อยากพูดวันนี้

“ฉันพูดกับเขาเองดีกว่า”

ยังไงวันนี้ฉันจะไม่บอกให้ลู่จือสิงโดยเด็ดขาดแน่นอน รอให้เขาพูดเรื่องหลินม้งซาก่อนแล้วค่อยบอกให้เขา