บทที่ 281 ทั้งโลกจะต้องรู้

เซี่ยงฉิงจัดงานเลี้ยงเล็กๆที่บ้านของเธอ ฉันกับลู่จือสิงแล้วก็ถงเจียหลินและแฟนไปด้วย ในตอนกลางคืนจู่ๆเซี่ยงก็บอกว่ามีเรื่องที่ต้องการอยากจะบอกฉัน ต้องการให้ฉันอยู่ต่อ

ในเวลานั้นฉันไม่ได้คิดอะไรมาก คิดว่าทั้งสองคนขัดแย้งกัน ให้ลู่จือสิงพาเป้ยเปยกลับบ้านไปนอนก่อน เมื่อถึงเวลาฉันดูว่าจะกลับไปยังไงอีกที

ในที่สุดเซี่ยงฉิงก็ลากฉันไปคุย ตลอดเวลาที่คุยเธอพูดถึงเรื่องราวที่เมื่อก่อนแอบรักฉีซิ่วหราน พูดจนจบ ก็ไม่ได้มีประเด็นสำคัญเลย

ฉันดูเวลา ก็เที่ยงคืนแล้ว ไม่ไหวแล้วจริงๆ ง่วงมาก ให้เธอไปนอนก่อน แต่เธอก็รั้งไม่ให้ฉันไป บอกว่ายังมีอะไรจะพูดอีกเยอะ ฉันกลัวว่าเธอจะหลับไปในขณะที่พูด เลยให้เธอไปอาบน้ำก่อน อย่างไรเสียดมื่อตอนดึกเราทำปิ้งย่างกัน กลิ่นปิ้งย่างก็ติดตัว

ใช้ประโยชน์จากเวลานี้ ฉันก็ไปล้างหน้าบ้วนปาก ฉันใส่ชุดนอนที่เซียงชิงเตรียมไว้ให้

ออกมาปรากฏว่าเซี่ยงฉิงยังอาบไม่เสร็จ ฉันทำได้แค่หยิบโทรศัพท์มาเข้าเว็บweibo

ก็ไม่รู้ว่าเพราะง่วงเหลือเกินแล้วหรือเปล่า ฉันไม่ได้รอเซี่ยงฉิงก็นอนไปก่อนเลย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เซี่ยงฉิงก็ปลุกให้ฉันตื่นขึ้นมา บอกว่ามีเรื่องด่วน ก่อนส่งฉันกลับบ้านกับฉีซิ่วหราน

ฉันรู้สึกว่าเซี่ยงฉิงดูแปลกๆ แต่คิดไม่ออกว่ามีอะไรผิดปกติ

รถอยู่บนถนน สักพัก ฉันรู้สึกว่าเส้นทางผิดแปลกไป อดไม่ได้ที่จะถามฉีซิ่วหราน : "ฉีซิ่วหราน ตอนนี้คุณกำลังจะไปไหน?"

พูดจบ ฉันก้มหน้ามองโทรศัพท์เล็กน้อย นี่เวลาตีห้ากว่า ยังไม่ถึงหกโมง สีท้องฟ้าข้างนอกยังคงมืดอยู่ เธอเรียกฉันตื่นแต่เช้าขนาดนี้ ก็ไม่รู้ว่าต้องการจะทำอะไร

ฉีซิ่วหรานเหลือบมองกระจกมองหลัง : "มาไม่ผิดหรอก"

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย รถเลี้ยวเข้าไปในตึกเล็กๆ เซี่ยงฉิงลงจากรถก่อน : "มาสิ ซูยุ่น"

แต่ไหนแต่ไรเธอก็ไม่เคยเก็บอาการอยู่ เวลามองฉันด้วยสีหน้าตื่นเต้น ฉันอดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้ : "พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่?"

เซี่ยงฉินไม่ได้ตอบฉัน : "คุณมากับฉันก็พอ"

ฉันมองฉีซิ่วหราน อยากจะได้คำตอบจากเจา แต่เขาก็แค่มองฉัน ไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น

คู่รักคู่ใหม่คู่นี้แปลกจริงๆเลย!

ฉันเห็นว่าพวกเขาไม่บอก ก็แปลกใจเล็กน้อย ก็ตามเซี่ยงฉิงไป

เซี่ยงฉิงกดลิฟท์ชั้นสิบแปด ลิฟต์ขึ้นไปใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที

สภาพหนึ่งชั้นมีสี่ห้อง เซี่ยงฉิงออกจากลิฟท์ พาฉันไปห้องที่สองทางซ้ายมือ

เธอเปิดประตู

จากนั้นฉีซิ่วหรานก็มาดึงฉันไป

เมื่อเห็นการประดับตกแต่งด้านหน่า ฉันก็ตกตะลึง : "นี่——”

ยังไม่ได้มีสติกลับมา ถงเจียหลินก็เข้ามาดึงฉัน : "เร็วมาแต่งหน้า เจ้าสาวต้องแต่งหน้ากว่าสองชั่วโมงเลยนะ!" คำพูดของเธอทำให้ฉันแข็งทื่อ ถูกเธอดึงเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ทันทีที่มองขึ้นไปฉันเห็นลูกโป่งอยู่บนเพดาน บนหัวเตียงยังมีรูปใหญ่เป็นรูปแต่งงานของฉันกับลู่จือสิง

รูปถ่ายเมื่อก่อนนั้น เรายิ้มหวานอยู่ในรูป

ฉันมองไม่กี่วินาที ถงเจียหลินก็กดฉันนั่งลงบนเก้าอี้

"ตกใจหรอ? นี่เป็นเซอร์ไพรส์ของลู่จือสิงให้คุณ เซอร์ไพรส์ใหญ่กว่านี้ ยังมีอีกนะ!"

ฉันมองห้องที่ประดับตกแต่ง ก็ไม่รู้ว่าลู่จือสิงรู้ได้อย่างไร ทั้งหมดเป็นสไตล์ที่ฉันชอบ