บทที่148 ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นน่าตลก

ฉันรีบรับสายโทรศัพท์ของหลี่จื้อ "หลี่จื้อ?"

"ผมเอง คุณซู"

"ฉันอยู่เมืองA ลู่จือสิงเขาเป็นอย่างไรบ้าง?"

"คุณอยู่เมืองAเหรอ? คุณซูอยู่บริเวณไหน?"

"หน้าบริษัทของพวกคุณ"

"งั้นคุณรอก่อน สักครู่จะมีรถมารับคุณ ผมจะส่งหมายเลขป้ายทะเบียน ตอนนี้สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อน พวกเราต้องมาเจอหน้ากันเพื่อพูดคุยเรื่องต่างๆ!"

ฉันอึ้งไปชั่วขณะและรู้สึกได้ว่าเรื่องราวไม่น่าจะใช่เรื่องง่ายๆ ฉันไม่กล้าพูดอะไรมากนัก "ได้ ฉันเข้าใจแล้ว รบกวนคุณด้วย"

"ผมควรจะทำ"

เมื่อวางสายไป ในเวลาไม่นานก็ได้รับข้อความจากหลี่จื้อ

ฉันก้าวเท้าไปยังประตูใหญ่และในเวลาอันรวดเร็วก็มีรถมารับฉัน

เมื่อเปิดหน้าต่างลงมา เป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ฉันผงะไปชั่วขณะและอีกฝ่ายก็ได้พูดว่า "ใช่คุณซูหรือเปล่า?"

ฉันพยักหน้า แล้วเธอก็พูดว่า "ขึ้นรถก่อน"

เมื่อเธอพูดอย่างนั้น ฉันไม่อยากรอช้าจึงรีบเปิดประตูระแล้วก้าวเข้าไป

"คุณซู ดื่มน้ำไหม"

ฉันไม่ปฏิเสธ แม้ว่าจะเป็นเวลาช่วงเดือนกันยายน แต่ดวงอาทิตย์ในเมืองAนั้นยังคงร้อนแรงในช่วงนี้

"ฉันชื่อหลี่ชิงหว่าน"

"สวัสดี"

"ฉันเป็นแฟนของหลี่จื้อ"

ฉันตกตะลึง "คุณรู้หรือไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

เธอส่ายหน้า "ฉันก็รู้ไม่ค่อยมากนัก หลี่จื้อนั้นไม่เคยบอกฉันเกี่ยวกับงานของเขา ฉันนั้นเพียงแค่ออกมาพักผ่อนเดินเล่นในวันหยุด เมื่อรับสายของเขาก็เลยรีบมารับคุณ"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ชิงหว่านแล้วฉันก็รู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมาก "ขอโทษด้วย ทำให้คุณต้องวนมารับฉัน"

"ไม่เป็นอะไรเลย ฉันเดินคนเดียวก็น่าเบื่อ ดีเลยมีคุณไปด้วยกัน"

แฟนสาวของหลี่จื้อเป็นคนช่างพูด เธอทำให้ฉันรู้สึกโล่งใจมากหลังจากที่พูดคุยกันมาตลอดทาง

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

รถได้หยุดลงที่หน้าคฤหาสน์ ฉันรู้สึกผงะไปชั่วขณะจากนั้นมองไปที่หลี่ชิงหว่าน "ลู่จือสิง เขาไม่ได้รับบาดเจ็บหรอกหรือ?"

เธอยักไหล่ “ฉันเองก็ไม่รู้ หลี่จื้อให้ฉันมาส่งคุณที่นี่ ฉันไม่เข้าไปนะ ไม่ค่อยสะดวก คุณเข้าไปเถอะ”

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาจ้องมองไปยังคฤหาสน์ตรงหน้า หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฉันก็กดกริ่งประตู

"คุณซู"

คนที่ออกมาคือหลี่จื้อ ฉันเห็นเขาและรู้ว่าฉันไม่ได้มาผิดที่ "ลู่จือสิงล่ะ?"

"ประธานลู่อยู่ด้านใน"

เมื่อเขาพูด เขาก็เปิดประตูและเชิญฉันเข้าไปด้านใน "คุณซูเข้ามาเถอะ ประธานลู่เขารู้แล้วว่าคุณมา"

ฉันก้าวเท้าเดินตามเขาเข้าไป ภายในใจฉันแทบรอไม่ไหวที่จะได้พบกับลู่จือสิง "เขาไม่เป็นอะไรใช่ไหม? แล้วในหนังสือพิมพ์เรื่องที่เขาเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์คืออะไร? ทำไมเขาถึงไม่อยู่โรงพยาบาล แต่กลับมาอยู่ที่คฤหาสน์?"

"คุณซู เรื่องนี้คุณเข้าไปถามประธานลู่เถอะ"

ฉันนิ่งไปชั่วขณะ ฉันพบว่าตัวเองเดินตามหลี่จื้อจนถึงประตูห้องของเขาแล้ว

หลี่จื้อหยุดเดินและช่วยฉันเคาะประตู "ประธานลู่ คุณซูมาถึงแล้ว"

"ให้เธอเข้ามา"