ตอนที่73 เรื่องของอนาคต ใครจะรู้

คำถามของเธอทำให้ฉันไม่สามารถตอบได้ ตามความจริงแล้ว คำถามนี้ เมื่อฉันรู้ว่าถันฮ่าวอวี่หักหลังฉัน ฉันก็เคยคิดมาก่อนเหมือนกัน

จนกระทั่งตอนนี้ ฉันก็ยังไม่มีคำตอบ

แต่ฉันไม่สามารถตอบคำถามของหยางหมิงหมิงได้เลย หลังจากที่คิดแล้วฉันก็ตอบได้เพียงแค่คำตอบที่เป็นกลาง "อย่าไปคิดมากเลย ในเมื่อเขาชอบคนอื่นแล้ว ก็เห็นแล้วว่าเธอทั้งสองคนไม่ใช่คู่กันหรอก"

"แต่ว่าตอนที่เขาจีบฉัน เขาบอกกับฉันว่าฉันเป็นคนเดียวสำหรับทั้งชีวิตของเขา!"

ผู้ชายเวลาจีบผู้หญิง ใครจะไม่พูดแบบนี้บ้างล่ะ?

แน่นอนว่าสิ่งนี้ไม่สามารถพูดกับหยางหมิงหมิงได้ มิฉะนั้นคาดว่าเธอคงใจสลายอย่างแน่นอน

ฉันไม่ปลอบคนอื่นไม่เก่งเลย ฉันจึงยื่นมือไปกอดเธอ "ไม่เป็นไร อาจมีใครบางคนอยู่ตรงหน้าเธอ กำลังรอเธออยู่ชั่วชีวิต"

"ฉันคิดว่ามันเป็นเขา"

คนที่อกหักจากความรักกำลังหลงทางอยู่ในทางตัน ฉันไม่รู้จะตอบคำถามของหยางหมิงหมิงอย่างไรเลย

โชคดีที่ในเวลานี้คนขับรถได้เตือนเราว่าถึงที่หมายแล้ว

ฉันกับหยางหมิงหมิงไม่กล้าไปไหนไกล เราจึงเลือกได้แค่บาร์ที่อยู่ใกล้กับโรงแรมซึ่งใช้เวลาขับรถเพียง 10 นาทีเท่านั้น

ฉันดึงหยางหมิงหมิงออกจากรถ เดินเข้าไปในบาร์และขอมุมดาดฟ้า

หยางหมิงหมิงนั่งลงและบอกว่าเธอต้องการเบียร์12ขวด ฉันผงะไปชั่วขณะจากนั้นเธอก็ดื่มโดยไม่พูดอะไร

ฉันอยากจะหยุดเธอ แต่หลังจากคิดได้ฉันก็รู้ว่าการอกหักนั้นมันอึดอัดมากดังนั้นฉันจึงไม่ห้ามเธอ

ไม่รู้ว่าคนที่อกหักนั้นชอบพูดหรืออย่างไร หยางหมิงหมิงพลางดื่มและเล่าเรื่องอดีตของเธอกับแฟนให้ฉันฟัง

ฉันฟังแล้วความรักในรั้วมหาวิทยาลัยจนกระทั่งออกมาสู่สังคมนั้นช่างหอมหวาน

แต่จะทำอย่างไรได้ในที่สุดเขาก็ตกหลุมรักใครอีกคน

"ซูยุ่น ฉันอิจฉาเธอมากจริงๆ"

หยางหมิงหมิงหยุดกะทันหันและเงยหน้าขึ้นมองฉัน

ฉันยิ้ม "มีอะไรให้น่าอิจฉา ฉันไม่ใช่ว่าไม่เคยโดนหักหลัง"

"แต่เธอก็พบกับประธานลู่ เธอไม่รู้หรอกว่ามีผู้หญิงมากมายกี่คนในบริษัทเรากำลังอิจฉาเธอ เราเคยสงสัยว่าภรรยาของประธานลู่นั้นจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร แต่สุดท้ายเราก็ไม่คาดคิดว่าจะเป็นเธอ"

ฉันรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินสิ่งนี้ "ทำไมเหรอ ฉันไม่คู่ควรกับลู่จือสิงงั้นเหรอ?"

หยางหมิงหมิงยิ้มอย่างขมขื่น “ไม่ใช่ ฉันแค่คิดว่าทุกคนมีความคิดซินเดอเรลล่า แต่คุณสวยและมีความสามารถมาก ฉันให้ความสนใจกับโปรเจ็กต์ก่อนหน้านี้ของคุณ มันน่าสนใจมาก มันน่าทึ่งจริงๆ เห็นมั้ยว่าตอนนี้คนหน้าตาดีทำงานหนักมาก ส่วนคนหน้าตาไม่ดีเอาแต่บ่นเอาแต่ว่าคนอื่น”

เมื่อฉันได้ยินเธอฉันก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ "เธอเองก็สวยนะ"

"แต่สุดท้ายแล้วแฟนของฉันก็ไม่ต้องการฉัน ฉันดูดีแล้วมันยังไงล่ะ เอาความสามารถไปทำอะไรได้บ้าง ในที่สุดเขาก็ถูกคนอื่นแย่งไปอยู่ดี"

มาแล้วอีกแล้ว หัวข้อนี้กลับมาอีกครั้ง ฉันไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ

"ซูยุ่น เธอกับประธานลู่ทะเลาะกันไหม?"

หยางหมิงหมิงจิบไวน์และจู่ๆก็ถามฉัน

ฉันตะลึงไปชั่วขณะ เมื่อนึกถึงลู่จือสิงฉันรู้สึกหดหู่เล็กน้อย เดิมทีฉันไม่ได้อยากดื่ม แต่เมื่อเห็นหยางหมิงหมิงดื่มฉันจึงอดไม่ได้และหยิบขวดขึ้นมา "ทะเลาะสิ ทำไมจะไม่ทะเลาะล่ะ เมื่อกี้พวกเราก็ยังทะเลาะกันเลย!"

“ประธานลู่เขาเป็นห่วงเธอสินะ”

ฉันยิ้มเล็กน้อย "คงงั้น แต่บางครั้งก็ดูงี่เง่าจนเกินไป"

"ซูยุ่น เธอเชื่อว่าตัวเองจะเดินไปกับประธานลู่จนสุดทางไหม?"

คาดไม่ถึงว่าหยางหมิงหมิงจะถามคำถามนี้กับฉัน คำถามของเธอหยุดฉัน ไม่รู้ว่าฉันเมาหรือเปล่า ฉันอาจจะคิดมากเกินไป

"เรื่องในอนาคต ใครจะไปรู้ได้"

"ใช่ เรื่องในอนาคต ใครจะรู้ ฉันคิดว่าฉันจะแต่งงานกับเขา แต่เขาบอกฉันว่าเขาชอบคนอื่น"

หยางหมิงหมิงร้องไห้ขณะที่เธอพูด ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรดี