บทที่ 2

เฉินเหม่ยหลิงหยิบกระเป๋าแล้วยืนขึ้นก่อนจะพูดเสียงเย็นชาว่า

“ฉันเฉินเหม่ยหลิง จบจาก 221และเป็นพนักงานระดับสูงของบริษัทชั้นนำ 500 อันดับแรกในประเทศ อีกทั้งยังมีรถสองคัน บ้านอีกหนึ่งหลัง!”

“นายเป็นแค่คนธรรมดาหน้าเหม็นเงินเดือนไม่ถึงสี่พันหยวน เอาความมั่นใจมาจากไหนมานัดดูตัวกับฉัน!”

“ฉันก็นึกว่าจะเป็นลูกคนรวยมีความสามารถ อายุยี่สิบห้าแล้วยังไม่รถไม่มีบ้าน เป็นผู้ชายที่ไร้ค่าจริงๆ ยังจะมีหน้าอยู่บนโลกนี้ได้ยังไง?”

เธอชี้หน้าของหลิงเฟิงและพูดจาเสียดแทง

การแสดงออกของหลิงเฟิงเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที ถ้าหากตรงนี้คือแดนเหนือ ผู้หญิงคนนี้คงถูกประหารเก้าชั่วโคตรไปแล้ว!

เมื่อเหอซิ่งฟางเห็นแบบนั้นก็รีบห้ามปรามว่า

“เสี่ยวเฉิน ถึงแม้ว่าตอนนี้เสี่ยวเฟิงจะไม่มีบ้านไม่มีรถ แต่เขาเป็นคนหนักเอาเบาสู้ ยังมีเวลาอีกเยอะที่จะพัฒนา...”

“ถอยไป! อย่ามาแตะต้องฉัน! อีแก่!”

เฉินเหม่ยหลิงผลักเหอซิ่วฟางออกไปอย่างเกรี้ยวกราด

“อย่ามาแตะต้องแม่ของฉัน!" หลิงเฟิงโกรธจัด

ในเวลาเดียวกัน หญิงชราที่แต่งหน้าจัดเต็มซึ่งอยู่ข้างๆ เธอก็ยืนขึ้นมาแล้วหัวเราะเบา ๆ

“สะใภ้เหอ ลูกสาวของฉันเป็นผู้หญิงที่ดีพร้อมทั้งหน้าตาและความสามารถ ลูกชายของเธอมีดีอยู่แค่นั้น เขาคู่ควรกับเธอมั้ย?”

“ถ้าไม่ใช่เพราะเธอขอร้องอ้อนวอนไม่เลิก คิดว่าฉันจะปล่อยให้เธอมานัดดูตัวไหม? ปรากฏว่าพวกเธอแม่ลูกไม่มีความจริงใจเลยสักนิด!”

คนที่พูดคือแม่ของเฉินเหม่ยหลิง จางหลานฮวาผู้หยิ่งผยอง

เหอซิ่วฟางชะงักกึกก่อนจะพูดอย่างอึกอัก “พี่จางพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?”

“ครอบครัวของพวกคุณไม่ใช่ว่ายังมีที่ดินหรอกเหรอ? ถึงยังไงพวกคุณก็ไม่มีเงินอยู่แล้ว ก็เอาที่ดินผืนนั้นมาเป็นสินสอด ลูกสาวฉันก็อาจจะคิดทบทวนอีกครั้ง...”

จางหลานฮวายิ้มกว้าง “ถือโอกาสรื้อบ้านเก่าออกไปด้วย หลังจากนี้จะได้สะดวกขึ้นถ้าสร้างบ้านใหม่เอาไว้เป็นเรือนหอของคนสองคน”

หลิงเฟิงกล่าวอย่างโกรธเคือง

“จะเอาที่ผืนนั้นไปแล้วรื้อบ้าน แล้วแม่ฉันจะอยู่ที่ไหน? ให้เธอนอนข้างถนนหรือไง?”

“เธอดูสิ! ฉันเพิ่งจะพูดทางเลือกแรก เขาก็มีท่าทีเช่นนี้แล้ว ในอนาคตฉันจะคาดหวังให้เขาปฏิบัติต่อลูกสาวของฉันดีได้ยังไง?”

จางหลานฮวาของขึ้นทันที ก่อนจะชี้นิ้วต่อว่า

เหอซิ่วฟางทนไหวพูดว่า “พี่จางอย่าพูดอย่างนั้นเลย โอเค ฉันรับปากคุณ!”

“แม่?!” หลิงเฟิงตกตะลึง

“ฮ่าฮ่า!” จางหลานฮวาหัวเราะจนหุบปากไม่ลงก่อนจะพูดว่า

“ยังมีอีกอย่าง ฉันมีน้องชาย ก่อนหน้าเขาเผลอทำความผิดเล็กน้อย เพิ่งจะถูกปล่อยตัวออกมาเมื่อสองปีก่อน ตอนนี้บังเอิญโสด ได้ยินมาว่าครอบครัวคุณมีลูกสาวด้วยเหรอ? "

“ไม่สู้เพิ่มความสนิทสนมให้มากกว่าเดิม ด้วยการยกลูกสาวของคุณแต่งงานกับน้องชายของฉันสิ!”