ตอนที่ 109 ความคิดของหวงเหลียง

สวีเจี้ยนกงและฟังฮุ่ยหนีกลับไปถึงบ้าน แล้วนั่งหอบอยู่ในห้อง

อยู่ๆ สวีตงเสวี่ยและหวงเหลียงก็ผลักประตูแล้วเดินเข้ามา

“พ่อ แม่!”

พอเห็นหวงเหลียง สวีเจี้ยนกงและฟังฮุ่ยก็โกรธขึ้นมา

“หวงเหลียง แกยังมีหน้ากลับมาอีก!” ฟังฮุ่ยพูดด้วยความโกรธว่า “ดูความคิดดีๆ ที่นายเสนอมาสิ!”

“ตอนนี้ทำให้ผู้ถือหุ้นพวกนั้นโกรธแล้ว พวกฉันสองคนก็ถูกไล่ออกจากบริษัท!”

“แกว่าเรื่องนี้ต้องทำยังไง!”

สีหน้าของหวงเหลียงทำอะไรไม่ถูก “พ่อครับ แม่ครับ ผมเองก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้!”

“ใครจะไปคิดว่าผู้ถือหุ้นพวกนั้นจะเชื่อใจคนไม่เอาไหนอย่างหลินมั่วได้ขนาดนั้น!”

“ผมก็แค่อยากจะช่วยที่บ้านประหยัดเงิน ให้หลินมั่วแบกรับเรื่องนี้ไว้ พวกเราก็จะประหยัดไปร้อยล้านเลย!”

สวีตงเสวี่ยช่วยพูดว่า “นั่นสิ สมองของผู้ถือหุ้นคนนี้ป่วยหรือไงกัน”

“คนอย่างหลินมั่วมือไม่พายยังเอาเท้าราน้ำ ทำไมถึงไปเชื่อเขากันนะ”

สีหน้าฟังฮุ่ยเองก็กลัดกลุ้มอย่างมาก “พอแล้ว แกเลิกพูดไร้สาระได้แล้ว!”

“ก็เพราะความคิดห่วยๆ ของแก ตอนนี้ผู้ถือหุ้นพวกนั้นไม่ให้พวกเรายุ่งเรื่องงานของบริษัทแล้ว แกว่าต้องทำยังไง”

หวงเหลียงกลอกตาไปมา ยิ้มแล้วพูดว่า “พ่อแม่ ที่ผมมาหาพวกท่าน ก็เพราะเรื่องนี้แหละ”

“ผมคิดๆ ดูแล้ว หลังจากผ่านเรื่องนี้ไปแล้ว ต่อให้ผู้ถือหุ้นพวกนั้นให้พวกคุณอยู่ที่บริษัทต่อ แต่ด้วยอำนาจของพวกท่านแล้ว ก็คงจะไม่เหลืออะไรเลย!”

“ดังนั้น แทนที่จะอยู่ที่บริษัทต่อ สู้พวกเราไปสร้างธุรกิจเป็นของตนเองเองมันจะไม่ดีกว่าเหรอครับ!”

สวีเจี้ยนกงอึ้งไป “สร้างธุรกิจของตนเอง?”

ฟังฮุ่ยจ้องตาเขม็ง “แกบ้าไปแล้วเหรอ”

“สร้างธุรกิจของตนเอง พวกเราจะเอาเงินทุนจากไหน”