ตอนที่ 1196 ตระกูลสวี่ไปถึงจุดสูงสุด

หลินมั่วไม่ได้สนใจฝูงชน เขาเดินไปข้างสวี่ปั้นซย่าและดึงสวี่ปั้นซย่าที่ยังสะอื้นมาไว้ในอ้อมแขนทันที

สวี่ปั้นซย่ากอดหลินมั่วในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวและร้องไห้ออกมาเสียงดัง

หลินมั่วพูดเบาๆ "เด็กโง่ อย่าร้องไห้"

"ผมไม่ได้เป็นอะไร!"

สวี่ปั้นซย่าร้องไห้หนักกว่าเดิม เธอกอดหลินมั่วไว้แน่นราวกับว่าถ้าเธอปล่อยมือ หลินมั่วจะหายไป

สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็หน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น

"หลินมั่ว นาย... นายไม่เป็นไรใช่ไหม？"

"ดี ดีดีมากจริงๆ!"

ฟังฮุ่ยพูดเสียงสั่นมันเป็นความห่วงใยที่มาจากก้นบึ้งหัวใจของเธอ

สวี่เจี้ยนกงพยักหน้าหลายครั้ง"กลับมาก็ดีแล้ว"

"กลับมาก็ดีแล้ว!"

“หลินมั่วพวกเราหยุดก่อเรื่องอีกเลย”

"หรือไม่เราคืนอุตสาหกรรมสวี่ซื่อให้พวกเขาเราอย่าไปยั่วยุตระกูลหลักทั้งสิบเลย"

“แค่คนในครอบครัวของเราปลอดภัยก็ดีแล้วของนอกกายพวกนี้ไม่สำคัญ!”

หลินมั่วอดประหลาดใจไม่ได้เขาไม่คาดคิดว่าสวี่เจี้ยนกงผู้ละโมบในเงินทองอยู่จะพูดคำพวกนี้ออกมา

ดูแล้วช่วงที่ผ่านมาสวี่เจี้ยนกงจะเปลี่ยนไปมาก

เขายิ้มเล็กน้อย"พ่อ ไม่ต้องเป็นห่วง!"

"ของที่เป็นของครอบครัวเราไม่มีใครเอาไปได้!"

"คืนนี้คงได้เวลาแตกหักกับตระกูลหลักทั้งสิบแล้ว!"

"คืนนี้ถึงเวลาที่ตระกูลสวี่ของเราจะขึ้นไปจุดสูงสุดของเมืองกว่งหยาง!"

เขาปล่อยให้สวี่ปั้นซย่าและพ่อแม่เข้าไปในห้องเพราะต่อไปจะภาพนองเลือดไม่เหมาะที่พวกเขาจะเห็น

ผ่านไปประมาณสิบกว่านาทีด้านนอกมีรถหลายคันเข้ามาด้วยความเร็ว

คนที่มาคือท่านผู้เฒ่าใหญ่ตระกูลโจวโจวชิ่งอู่ หัวหน้าตระกูลฟังฟังอู้เต๋อ หัวหน้าตระกูลหลิวหลิวเทียนเสียงท่านผู้เฒ่าใหญ่ตระกูลติงและหัวหน้าตระกูลติง

เดิมทั้งสี่ตระกูลนี้ร่วมมือกับหลินมั่วดังนั้นจึงมากลุ่มแรก

หลังจากนั้นไม่นานอีกสองตระกูลก็มาถึง

สีหน้าของหัวหน้าทั้งสองตระกูลเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก