ตอนที่ 123 รังแกเพื่อนของฉัน ตาย!

ชายร่างอ้วนท้วมถีบเติ้งจวินจมลงกับพื้น แต่นั่นยังไม่เพียงพอ จากนั้นเขาก็ถีบซ้ำไปที่หน้าอกของเติ้งจวินไปอีกหลายที

เติ้งจวินเอาแขนป้องหัวของตนไว้พร้อมขดงอร่างกายอยู่กับพื้น อาจเป็นเพราะร่างกายของเขานั้นอ่อนแอเกินไป การโดนถีบไม่กี่ครั้งงนั้น ทำเขากระอักเลือดออกมา และคายอยู่บบนรองเท้าของผู้ชายร่างอ้วนท้วมนั้นอย่างพอดิบพอดี

“บ้าเอ้ย!”

ผู้ชายร่างอ้วนท้วมด่าอย่างโกรธเคือง พร้อมหงุดหงิดขึ้นมาในทันที

“กล้าคายเลือดไว้บนรองเท้าของฉันงั้นเหรอ แกรู้ไหมว่ารองเท้าคู่นี้ของฉันมันราคาเท่าไร”

“นี่เป็นรุ่นสั่งทำ คู่ละหนึ่งหมื่นเจ็ดพันกว่าหยวน!”

“ต่อให้เอาไอ้บัดซบอย่างแกไปขาย ยังไม่พอจ่ายค่ารองเท้าฉันเลย!”

“ฉันจะกระทืบแกให้ตาย......”

เสียงของชายหนุ่มร่างอ้วนท้วมจู่ๆ ก็ชะงักลง เพราะว่า เขาโดนใครบางคนบีบคอเอาไว้

หลินมั่วคว้าคอของเขาไว้จากทางด้านหลัง พร้อมทั้งยกตั้งเขาขึ้นมาทั้งตัว

“แกทำอะไรน่ะ! ลงมือกับสามีฉันทำไม!” หญิงสาวข้างๆ กรีดร้อง

หลินมั่วถีบเธอลงบนพื้นทันที หญิงสาวจึงกุมท้องคลานอยู่ที่พื้นอย่างไม่สามารถลุกขึ้นได้

เขาเขวี้ยงชายหนุ่มอ้วนท้วมนั่นลงบนพื้นแรงๆ หนึ่งที จากนั้นก็เหยียบลงไปที่หัวของเขา พร้อมยื่นมือไปพยุงให้เติ้งจวินลุกขึ้นมา

เมื่อเห็นหลินมั่ว เติ้งจวินอึ้วไปในทันที

“หลินมั่ว นะ......นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน?”

หลินมั่วยิ้มอ่อน “ผ่านพอดีน่ะ”

“เพื่อนรัก ได้เจอนายอีกครั้ง มันดีมากเลย!”

น้ำตาของเติ้งจวินเอ่อล้นออกมา ผู้ชายตัวสูงอย่างเขา บัดนี้ กลับกำลังร้องไห้ราวกับเด็กคนหนึ่ง

ขอบตาของหลินมั่วก็แดงก่ำ เขาตบไปที่บ่าของเติ้งจวินแรงๆ ทีหนึ่ง พร้อมทั้งยกชายหนุ่มร่างอ้วนท้วมขึ้นมา

“คุกเข่าลง!” หลินมั่วตะคอก

“แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร” ชายหนุ่มอ้วนท้วมตอบด้วยน้ำโห “เชื่อไหมว่าฉันสั่งคนมาฆ่าแกได้ตอนนี้เลย”

เติ้งจวินก็เพิ่งได้สติ เขาจึงกล่าวอย่างร้อนรน “หลินมั่ว ยะ......อย่าให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่เลย”

“คนนี้คือลูกพี่หู่ เขตนี้น่ะ เป็นถิ่นของเขาหมดเลย”

“ลูกพี่หู่เขามีธุรกิจใหญ่น่ะ พวกเรา......พวกเราสู้ไม่ไหวหรอก.....”

หลินมั่ว “จะลูกพี่หู่หรือลูกพี่หลงอะไรก็ตามแต่!”