ตอนที่ 1283 ยากระดูก

หลังจากที่กู่จวินวิ่งหนี ฝูงงูในที่เกิดเหตุก็ชลมุนวุ่นวาย

หลินมั่วจับตาของงูแดงตัวใหญ่และบังคับให้ฝูงงูออกไป

เวลานี้คนที่เหลือถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่เมื่อมองกระดูกที่หนาแน่นในที่เกิดเหตุ ทุกคนก็ยังคงหวาดกลัว

เซี่ยฉิงเยว่คุกเข่าต่อหน้าร่างเซี่ยอู่ และร้องไห้อย่างขมขืน

ไม่มีใครให้ความสนใจกับเธอ และถือว่าเธอโชคดีที่วันนี้สามารถอยู่รอดได้

ชาวไร่พืชสมุนไพรเหล่านั้นเร่งเก็บบัวเพลิงเจ็ดกลีบที่เหลือทั้งหมด

หลินมั่วเดินไปด้านข้างของงูแดงตัวใหญ่ เขาพลิกงูแดงตัวใหญ่และหาจุดที่ไม่มีเกล็ดปกคลุม

เขาใช้กริชกรีดลงด้วยความยากลำบาก เอื้อมมือเข้าไปจับกระดูกสันหลังของงูแดงตัวใหญ่

เขาหักกระดูกสันหลังอย่างแรงและเอาเนื้อและเลือดมันออก

ไท่จื่ออยู่ที่ด้านข้างและพบว่ามันเป็นกระดูกสันหลังสีแดงเข้ม

กระดูกสันหลังนั้นละมุนราวกับหยก และมีเปลวไฟจางๆ ไหลอยู่ในนั้น ซึ่งแปลกประหลาดมาก

"นี่คืออะไร"

ไท่จื่อสงสัย

หลินมั่ว "นี่คืองูแดงที่เฝ้าอยู่ที่นี่ จะดูดซับสรรพคุณทางยาของบัวเพลิงตลอดทั้งปี และกลั่นเป็นชิ้นส่วนของยากระดูก"

"มันงอกได้หนึ่งเขาบนหัว และสองกรงเล็บที่ท้อง ทั้งหมดเป็นเพราะยากระดูกนี้"

"ยากระดูกนี้มีผลทางยาที่ไม่เหมือนใครและหายากมาก!"

หลินมั่วอธิบาย

ไท่จื่อประหลาดใจ "ไม่มีทาง? ของนี้เป็นยางั้นเหรอ?"

หลินมั่วยิ้ม ไท่จื่อไม่เข้าใจสิ่งของเหล่านี้เลย

ถ้าหลินมั่วไม่ได้รับมรดกของจี้หยก เขาก็คงไม่รู้เรื่องพวกนี้

เขาเก็บยากระดูกออกมา จากนั้นจ้องมองไปที่ชาวไร่พืชสมุนไพร พวกเขาหยิบบัวเพลิงเจ็ดกลีบมาทั้งหมด

หลังจากนั้นทุกคนก็เดินออกจากถ้ำ

พบกับแสงสว่างอีกครั้ง ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความหดหู่

ก่อนจะเข้ามา พวกเขามีร้อยกว่าคน

ตอนที่ออกตอนนี้กลับเหลือแค่ยี่สิบกว่าคน

คนอื่นๆ ถูกฝังอยู่ในถ้ำนี้หมดแล้ว