ตอนที่ 1341 การต่อสู้เพื่อแสดงอิทธิฤทธิ์

หลินมั่วปิดประตูและยัดยาเลือดลมเข้าไปในปากของเขาอย่างเงียบๆ

เขาเตรียมรับมือกับการต่อสู้นี้มาเนิ่นนานแล้ว

เคล็ดวิชานิรมิตได้พัฒนาจนถึงขั้นสูงสุดของระดับที่สี่ ถ้าสู้ตัวต่อตัว มันก็เพียงพอที่เขาจะเอาชนะฉินอู๋เซ่อได้แล้ว

ตอนนี้เขากลืนยาเลือดลมลงไปอีก ความแข็งแกร่งจึงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เขามีความมั่นใจในการจัดการกับนักฆ่ามือฉมังทั้ง 13 คน!

และหลังจากเข้ามาในห้อง นักฆ่ามือฉมังทั้ง 13 คนก็ได้เลือกตำแหน่งที่ได้เปรียบที่สุด

นักฆ่าจะชำนาญในการลอบโจมตีเป็นที่สุด

ในพื้นที่เล็กๆ เช่นนี้ นักฆ่า 13 คนเล่นงานคนๆ เดียว พวกเขารู้สึกว่านี่เป็นเพียงการบดขยี้มดตัวหนึ่งให้ตายเท่านั้น ไม่ได้ยุ่งยากอะไรเลย!

หลินมั่วหันกลับไปกวาดตามองทั้ง 13 คน ทันใดนั้นก็คำรามเสียงต่ำและเป็นฝ่ายกระโจนเข้าไปก่อน

ข้างนอกห้อง ทุกคนได้ยินเพียงเสียงตุ้บตั้บดังมาจากในห้อง

หัวหน้าตระกูลหลักทั้งสิบคนเอาถูมือกันอย่างตื่นเต้น เพราะพวกเขาคิดว่า การที่นักฆ่ามือฉมัง 13 คนฆ่าหลินมั่วแค่คนเดียวนั้น มันง่ายอย่างกับปอกกล้วยไม่ใช่หรือไง?

ครั้งที่แล้วที่มีคนของตระกูลหลักทั้งสิบตามล่าหลินมั่วนั้น ทำให้พวกเขาเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของหลินมั่วเป็นอย่างดี

แน่นอนว่าทุกคนไม่รู้ว่าหลินมั่วได้กินเม็ดยาอายุวัฒนะทลายขีดจำกัดทั้งเก้าไป ทำให้แข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก

นอกจากนี้ยังมียาเลือดลม ซึ่งสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้หลายเท่าในชั่วขณะ

ไท่จื่อและคนอื่นๆ กลับรู้สึกกระวนกระวายใจ เขาก้าวถอยหลังอย่างเงียบๆ และพูดด้วยเสียงต่ำว่า "ให้ตายเถอะ ถ้าอีกสักพักมีอะไรผิดปกติให้กระโจนเข้าไปเลย! "

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งพูดอย่างกระวนกระวาย "ไท่จื่อ นี่... นี่มันผิดกฎ..."

"เขาก็บอกแล้วว่าเป็นการดวลกัน ถ้าพวกเราเข้าไปสอดแทรก..."

ไท่จื่อจ้องมองเขา "หุบปาก! "

"กูไม่สนใจกฎหรืออะไรทั้งนั้น! "

"นั่นคือสหายของกู ถ้าเขาไม่ออกมา วันนี้กูจะทำลายตระกูลหลักทั้งสิบในมณฑลก่วงทั้งหมด! "

หัวหน้าตระกูลหลักทั้งสิบที่อยู่ข้างๆ ต่างก็ฟังอยู่ แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

จนปัญญาจริงๆ ความแข็งแกร่งของไท่จื่อ ทุกคนต่างก็รู้ดี

ใครจะกล้าไปยั่วโมโหแมงมุมพิษที่แทบจะบ้าคลั่งแบบนั่นล่ะ?

อย่างไรก็ตาม หวังชิ่งอวิ๋นก็ขยิบตาให้กับคนที่อยู่ข้างๆ เขาอย่างเงียบๆ

หากไท่จื่อยืนกรานที่จะลงมือ ตระกูลหลักทั้งสิบต้องหยุดพวกเขาอย่างสุดชีวิต

คืนนี้ ขอแค่ฆ่าหลินมั่วได้ ก็ถือว่าประสบความสำเร็จครั้งใหญ่แล้ว!

สิบนาทีต่อมา ในที่สุดเสียงในห้องก็เงียบลง