ตอนที่ 1385 เชิญนั่งในห้องโถงด้านนอก

สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ประโยคนั้นหมายความว่ายังไง

ทำไมเหรอ พวกเราไม่ควรมาสินะ

ลู่กั๋วซวนรีบหัวเราะและพูดว่า “อาเยวี่ยน อย่าเพิ่งโกรธสิ”

“ผมรู้ว่าวันนี้เป็นวันอะไร อันที่จริงเจี้ยนกงมาที่นี่เพื่อร่วมงานวันเกิดของท่านผู้เฒ่าของเราด้วย!”

สวี่เจี้ยนกงมอบหยกแกะสลักในมือและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “พี่สะใภ้ ผมขอโทษด้วยที่ไม่มีเวลาเตรียมมากนัก”

“นี่คือน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ผมขอให้ท่านผู้เฒ่ามีโชคลาภวาสนาดั่งมหาสมุทร อายุยืนดุจขุนเขา!”

เริ่นเยวี่ยนเยวี่ยนชำเลืองมองไปที่หยกแกะสลัก ร่องรอยของความดูถูกเหยียดหยามปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออีกครั้ง

แม้ว่าหยกแกะสลักจะมีค่า แต่สำหรับครอบครัวใหญ่อย่างตระกูลเริ่น ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ไม่ถือว่ามีมูลค่าอะไร

คนที่มาร่วมงานวันเกิดก่อนหน้านี้มีขวัญชิ้นไหนบ้างที่ราคาไม่ถึงล้าน

ในมุมมองของเริ่นเยวี่ยนเยวี่ยน สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยเพียงแค่ต้องการใช้ประโยชน์นี้สละเงินออมในชีวิตเพื่อซื้อของขวัญดังกล่าว ใช้ตระกูลเริ่นเป็นบันไดปีนป่ายไปสู่ความร่ำรวย

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เริ่นเยวี่ยนเยวี่ยนเห็นคนแบบนี้มามาก

ไม่ต้องพูดถึงว่าหยกแกะสลักนี้มีมูลค่าน้อยกว่า 300,000 หยวน แม้ว่าจะมีมูลค่าถึงหนึ่งล้านหยวน เธอก็ไม่แม้แต่จะมองมัน

ในความเห็นของเธอ สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยไม่มีคุณสมบัติที่จะเสวนากับเธอเลยด้วยซ้ำ

แต่เริ่นเยวี่ยนเยวี่ยนไม่ได้ขับไล่สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยออกไป ก่อนจะยื่นมือออกไปจับด้วยสีหน้าไร้รอยยิ้ม

“ได้สิ ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้วก็อยู่ทานอาหารด้วยกันก่อน”

“กั๋วซวนพาพวกเขาออกไปหาที่นั่งสิ”

น้ำเสียงท่าทางแบบนั้นดูเหมือนจะไล่ขอทานสองคนออกไป

สวี่เจี้ยนกงและฟังฮุ่ยขมวดคิ้ว

หากพวกเขาเคยถูกปฏิบัติเช่นนี้มาก่อน คงไม่กล้าพูดอะไร

แต่ตอนนี้ตระกูลสวี่เป็นตระกูลอันดับหนึ่งในเมืองก่วงหยาง ทำให้รู้สึกสูญเสียความมั่นใจเมื่อถูกปฏิบัติเช่นนี้

พวกเขาอุตส่าห์มาถึงที่นี่ มอบของขวัญราคาแพงให้ แต่ไม่สามารถเข้าไปในห้องโถงด้านในได้ นี่ไม่ถือเป็นการดูถูกกันเกินไปเหรอ

ลู่กั๋วซวนเห็นความไม่พอใจของทั้งสองจึงรีบพูดว่า “อาเยวี่ยน ไหนๆ เจี้ยนกงก็มาที่นี่ด้วยความจริงใจ อย่างน้อย...ผมคงจะพวกเขาไปพบท่านผู้เฒ่าได้ใช่ไหม”

เริ่นเยวี่ยนเยวี่ยนจ้องมองเขาทันที “คุณบ้าไปแล้วหรือไง”