ตอนที่ 1421
ตอนที่ 1421 ถ้าแกคือไท่จื่อ ฉันก็คงเป็นพ่อของไท่จื่อแล้ว!
September 20, 2026
เมื่อเห็นหลินมั่ว สวี่เจี้ยนกงกับฟังฮุ่ยก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ราวกับมีที่พึ่งแล้ว
สวี่ปั้นซย่ารีบวิ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลินมั่วทันที
เมื่อสักครู่ที่ถูกคนมากมายล้อมไว้ ทำให้เธอรู้สึกกลัวเล็กน้อย
มีเพียงแค่ตอนที่มีหลินมั่วอยู่ด้วยเท่านั้น เธอถึงจะรู้สึกสบายใจ
หลินมั่วลูบผมของเธอเบาๆ สีหน้าก็เริ่มเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ
ตอนที่เขาเข้ามาเมื่อกี้นี้ เขาได้ยินที่ประธานหยางพูดแล้ว ในใจก็เต็มไปด้วยจิตสังหารที่มีต่อประธานหยาง
ประธานหยางและคนอื่นๆ ไม่รู้จักพวกเขาเลย เมื่อเห็นพวกเขา ประธานหยางและคนอื่นๆ ก็มองหน้ากัน
“ใครวะ”
ประธานหยางถามขึ้นด้วยความสงสัย
ผู้จัดการส่ายหน้า “ผมก็ไม่รู้จักเหมือนกันครับ”
“ผมอยู่ในเมืองออโตมอโตไบต์มาก็ไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อน!”
พูดจบ เขาก็มองไปยังหลินมั่วอีกครั้งหนึ่ง “นี่ พวกแกเป็นใคร”
“ใครให้พวกแกเข้ามา”
ไท่จื่อเดินเข้าไป “เมื่อกี้นายไม่ได้บอกว่าอยากเจอฉันหรือ”
“ทำไม พอเจอฉันแล้วก็ไม่รู้จักฉันแล้วหรือ”
ผู้จัดการ “ใครอยากเจอแกกัน”
“แกมันใครวะ ฉันจะอยากเจอแกไปทำไม”
ไท่จื่อหัวเราะออกมา “เมื่อกี้นายพูดเองนี่ ว่าให้เรียกไท่จื่อแห่งเมืองไห่ออกมา”
“ฉันก็คือไท่จื่อแห่งเมืองไห่ไง!”
ประธานหยางและคนอื่นๆ “อะไรนะ”
ผู้จัดการชะงักไป เขากับประธานหยางสบตากันและหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ
ผู้จัดการชี้ไปที่ไท่จื่อ “แม่งเอ๊ย แกนี่ขี้โม้จริงๆ เลยนะ”
“นายคือไท่จื่อแห่งเมืองไห่?”
“ถ้าแกคือไท่จื่อแห่งเมืองไห่ ฉันก็คงเป็นพ่อของไท่จื่อแล้ว!”
เมื่อได้ยินแบบนั้น หลินมั่วก็ถอนหายใจออกมา
เขารู้ว่าผู้จัดการคนนี้คงต้องตายแล้วแน่ๆ
ไท่จื่อเสพติดการฆ่า และเรื่องของแม่เขาก็เป็นเรื่องที่ไม่ควรไปแตะต้อง
ผู้จัดการกล้าพูดแบบนี้ เขาคงต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!
หลังจากไท่จื่อได้ยินแบบนั้น เขาไม่โกรธแถมยังหัวเราะออกมา หัวเราะเสียจนทำเอาผู้จัดการขนลุก
“แกหัวเราะอะไรวะ”