ตอนที่ 143 เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเฉินเซิ่งหยวน

ช่วงนี้ที่ธุรกิจของบริษัทเครื่องยาสมุนไพรเป็นไปได้ด้วยดี ทำให้สวี่ปั้นซย่ารู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

“โอ้ ที่แท้ก็คือคุณนี่เอง”

"ช่วงนี้การดำเนินกิจการของบริษัทเป็นไปได้ด้วยดี ต้องลำบากพวกคุณแล้ว!"

เมื่อเหลาหู่ได้รับคำชมเชยนี้ ก็รู้สึกปลาบปลื้มเป็นอย่างมากในทันที "คุณนายหลินเกรงใจเกินไปแล้ว เรื่องนี้มันเป็นสิ่งที่พวกเราสมควรทำอยู่แล้วครับ"

"คุณหลิน คุณนายหลิน ผมไม่รบกวนเวลาทานอาหารของพวกคุณแล้ว"

"น้องๆ โต๊ะนี้คิดบิลไว้ที่บัญชีฉันนะ!"

ผิงผิงขมวดคิ้ว คืนนี้เธอมาก็เพื่อที่จะอวดคู่หมั้นของตัวเอง

เหลาหู่มาเช็คบิลแทนแบบนี้ อย่างนั้นแล้วเธอจะอวดได้อย่างไงกัน

เธอตบลงไปบนโต๊ะด้วยใบหน้าที่เย็นชา "กำลังดูถูกใครกันห๊ะ"

"นี่มันอะไร พวกเราจะกินข้าวสักมื้อหนึ่ง จำเป็นจะต้องให้นายมาจ่ายให้อย่างนั้นเหรอ"

เหลาหู่ชะงักไปครู่หนึ่ง จากคำกล่าวที่ว่ามือที่ยื่นมาย่อมไม่ตบคนที่ยิ้มให้ ((ถ้าทำผิดแล้วยอมรับผิด อีกฝ่ายย่อมไม่ทำอะไรรุนแรง))

เขาก็สุภาพขนาดนี้แล้ว ทำไมผู้หญิงคนนี้จู่ๆ ก็เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาได้กันละ

และเขาก็ไม่ได้รู้ถึงความสัมพันธ์ของผิงผิงกับหลินมั่วและสวี่ปั้นซย่าอย่างชัดเจนอีกด้วย ในตอนนี้จึงไม่กล้าที่จะโกรธเคืองอะไร แม้ใบหน้าเต็มไปด้วยความอึดอัดก็ตาม

สวี่ปั้นซย่าที่รู้สึกอึดอัดก็กล่าวว่า "ผิงผิง เหลาหู่ก็แค่หวังดีเท่านั้น ทำไมเธอจะต้องโกรธด้วยละ"

ใบหน้าของผิงผิงเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม "หวังดีอะไรกัน"

"ก็แค่อยากที่จะประจบสอพลอแค่นั้นแหละ!"

"นายแค่อยากจะประจบหลินมั่วละสิ ไสหัวออกไปซะ อยู่ต่อหน้าฉันยังอยากจะมาโอ้อวดอะไรอีก นายมีคุณสมบัติพอที่จะโอ้อวดได้อย่างงั้นเหรอ"

"ยังอยากจะให้เช็คบิลที่นายอีกงั้นเหรอ"

"นี่มันอะไรกัน จะดูถูกพวกเราเหรอไง คิดว่าแค่ข้ามมื้อเดียวพวกเราจะกินไม่ได้อย่างนั้นเหรอ"

"นายรู้ไหมว่าสามีของฉันเป็นใครกัน นายรู้ไหมว่าสามีของฉันทำงานอะไร"

ภายในใจของเหลาหู่รู้สึกโกรธเคืองเป็นอย่างมาก ถ้าหากว่าไม่เห็นแก่หน้าของหลินมั่ว เขาก็คงจะคลุ้มคลั่งไปตั้งนานแล้ว

ในตอนนี้ หลินมั่วกลับยิ้มออกมา "คุณปีเตอร์ คุณไม่รู้จักเขาอย่างนั้นเหรอ"

ปีเตอร์เหลือบมองไปที่เหล่าหู่อย่างอวดดี "ผมพึ่งจะมาประเทศจีน แล้วคนที่ติดต่อด้วย ต่างก็เป็นผู้มีอิทธิพลในสังคมไฮโซของประเทศจีนเท่านั้นด้วย"

ความหมายก็คือ อยากที่จะบอกว่า เขาไม่รู้จักพวกสามัญชนอย่างเหล่าหู่นี้อยู่แล้ว

เหล่าหู่เกือบที่จะส่งเสียงก้นด่าออกมาแล้ว ไอบ้านี่มันกำลังเล่นอะไรอยู่ กล้าพูกกับกูอย่างนี้ได้ยังไง

หลินมั่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “คุณปีเตอร์ คุณจำผิดไปหรือเปล่า”