ตอนที่ 158 เฉียวเฉียวประสบอุบัติเหตุรถยนต์

สวี่เจี้ยนกงเกือบจะด่าออกไปใครขอร้องให้พวกคุณมาทำงานกัน?

สำนึกบุญคุณเหรอ

พวกคุณยังมีหน้ามาบอกว่าสำนึกบุญคุณ

ใครกันแน่ที่ไม่สำนึกบุญคุณ!

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าทะเลาะ ทำได้เพียงไปรับทั้งสองอย่างเชื่อฟัง

หวงซิ่วฉินกลับไปกลับมาจริงๆ ในที่สุดก็ไปถึงร้านอาหารระดับพรีเมี่ยมในตัวเมือง เพื่อกินอาหาร

กินจนถึงสี่ทุ่มกว่า มื้อเดียวกินไปห้าพันกว่า สวี่เจี้ยนกงเกือบจะโมโห

เมื่อส่งพวกเขาทั้งสองกลับถึงบ้าน พบว่าเฉียวเฉียวยังไม่กลับบ้าน

สวี่เจี้ยนกงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เฉียวเฉียวยังไม่กลับมาอีกเหรอ”

หวงซิ่วฉิน “อ้อ เธอไปสังสรรค์กับเพื่อน แน่นอนว่าต้องกลับดึก”

สวี่เจี้ยนกงเบะปาก “คุณไม่ได้บอกว่าเธอเป็นกุลสตรีที่ต้องกลับบ้านก่อนสองทุ่มครึ่งเหรอ”

หวงซิ่วฉินคัดค้าน “นี่ไม่ใช่กรณีพิเศษเหรอ”

“พวกเขาเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ไม่ได้เจอกันนาน”

“เฉียวเฉียวเพิ่งเป็นประธานบริษัท เพื่อนเหล่านั้นต้องการมาประจบเฉียวเฉียว ดังนั้นเลยดึกไปหน่อย”

“เป็นเรื่องปกติ เมื่อเฉียวเฉียวเป็นประธานบริษัท เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเข้าสังคม”

“กลับมาช้า นี่ก็เป็นปัญหาของบริษัทคุณเช่นกัน คุณว่าไหม”

สวี่เจี้ยนกงหันหลังจากไปด้วยความโกรธ ลูกสาว ตัวเอง ออกไปเที่ยวเตร่ เป็นเพราะ ครอบครัวของฉัน ?

นี่มัน เหตุผลไร้สาระอะไรเนี่ย !

ลูกสาวของคุณกลับดึกเพราะเข้าสังคม

ส่วน ลูกสาวฉันกลับดึกเพราะเที่ยวเตร่ไปทั่ว นี่มันสองมาตรฐานเกินไปแล้ว !

เรื่องมันยังไม่จบ

ก่อนฟ้าสางประมาณตีหนึ่ง สวี่เจี้ยนกงถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงโทรศัพท์

“ใคร? โทรมากลางดึกกลางดื่น ทำให้คนไม่ได้หลับไม่ได้นอน”

สวี่เจี้ยนกงพึมพำหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นว่ายังคงเป็นหวงซิ่วฉิน

“คนผู้นี้บ้าหรือเปล่า” สวี่เจี้ยนกงโมโห ต้องการวางสาย

ฟังฮุ่ยรีบคว้าโทรศัพท์ไป “รับเถอะ โทรมาดึกป่านนี้ ต้องมีเรื่องสำคัญแน่ๆ”

เมื่อพูดอย่างนั้น ฟังฮุ่ยก็รับสาย

“พี่เขย ยังไม่นอนเหรอ”

สวี่เจี้ยนกงพูดอย่างโกรธเคือง “บ้านคุณตีหนึ่งกว่าแล้วไม่นอนเหรอ”

หวงซิ่วฉิน “อ้อ ฉันเข้านอนเร็ว”