ตอนที่ 161 นายท่านคือเจ้าพ่อหู่ ?

เหลาหู่โดนด่าจนเริ่มโมโห แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรหุนหันพลันแล่น

เขาเหลือบไปมองที่หลินมั่ว

หลินมั่วส่งสายตาให้เขาไปทีหนึ่ง เหลาหู่เห็นดังนั้นก็เข้าใจสถานการณ์ทันที เสียงด่ากราดตามมา

" โธ่เว้ย ที่บริษัทเธอเป็นประธานบริษัท แต่พออยู่ข้างนอกเธอมันก็ยัยงั่งดีๆ นี่เอง ! "

" แน่จริงก็ไล่กูออกสิ กูไม่ทำก็ได้วะ ! "

" ไอ้พวกสารเลว กูยิ่งทนดูผู้หญิงถูกรังแกแบบนั้นไม่ได้ซะด้วย "

" ไปเลย ไปจัดการตัดมือตัดเท้าไอ้พวกเดรัจฉานนั่นซะ อย่าให้เหลือแม้เเต่ข้างเดียว ! "

พวกที่ยืนอยู่ข้างๆ เหลาหู่รีบลุกกันพรวดพราด ไม่พูดพล่ามทำเพลงก็จัดการล้อมเด็กหนุ่มพวกนั้นไว้ แล้วลงมือกระทืบทันทีเฉียวเฉียวไม่คาดคิดเลยว่า เหลาหู่จะกล้าแข็งขืนกับเธอได้ขนาดนี้ จนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

" นี่นาย...นายกล้ามากขนาดนี้เลยเหรอ ! "

" นายรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ? "

" ฉันคือประธานบริษัทเครื่องยาสมุนไพร สวี่ปั้นซย่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง ! "

" นายกล้าทำร้ายเพื่อนฉัน คอยดูนะ ฉันจะบอกให้พี่สาวฉันจัดการพวกนาย ! "

เด็กหนุ่มพวกนั้นพยายามดิ้นรนที่จะลุกขึ้นยืน เด็กหนุ่มที่สวมต่างหูพูดด้วยความโกรธว่า " ไอ้แก่ เจ้านายฉันคือลูกพี่หั่ว แก...แกกล้ากระทืบฉันเหรอ ฉันจะบอกให้ลูกพี่ฉันจัดการพวกแก ! "

เหลาหู่ทำเสียงพ่นจมูกดัง ฟึ่ด " หั่วเห่ออะไรกัน แกรีบโทรเรียกมันมาเดี๋ยวนี้เลย ! "

" บอกไปด้วยว่าเหลาหู่แห่งถนนสายใต้กำลังมีเรื่องอยู่ที่นี่ ดูสิว่ามันกล้ามาไหม ! "

เด็กหนุ่มพวกนั้นพากันยืนอึ้ง เด็กหนุ่มที่สวมต่างหูพูดด้วยเสียงสั่นเครือ " ท่าน ... นายท่านคือเจ้าพ่อหู่แห่งถนนสายใต้หรือครับ ? "

เหลาหู่ตอบอย่างภาคภูมิว่า " แล้วเอ็งคิดว่าข้าคือใคร ? "

เด็กหนุ่มกลัวจนแทบจะฉี่ราด ลูกพี่หั่วของพวกเขา ก็ยังเป็นลูกน้องเจ้าพ่อหู่อีกที

เวลาอยู่ข้างนอก ลูกพี่หั่วก็ไม่มีสิทธิที่จะแอบอ้างชื่อเจ้าพ่อหู่ในการทำเรื่องต่างๆ

พวกเขาได้ยินลูกพี่หั่วเอ่ยชื่อเจ้าพ่อหู่หลายต่อหลายครั้ง เเละรู้ว่านี่คือมาเฟียตัวพ่อเลยก็ว่าได้

ใครจะไปคิดล่ะว่า เขาเพิ่งจะทำตัวยียวนกร่างใส่มาเฟียในวงการอย่างเจ้าพ่อหู่ไปหยกๆ

เด็กหนุ่มพากันกลัวจนขี้หดตดหาย วิงวอนขอชีวิตกันเสียงสั่น

" เจ้าพ่อหู่ คือผม...พวกกระผมไม่ทราบมาก่อนจริงๆ ว่าเป็นนายท่าน... "

" พวกกระผมมีตาหามีแววไม่ ขอนายท่านผู้ยิ่งใหญ่ เมตตาไว้ชีวิตพวกกระผมสักครั้งเถอะครับ... "

" เจ้าพ่อหู่ พวกกระผมไม่กล้าอีกแล้วครับท่าน..."

เฉียวเฉียวถึงกับตะลึงงัน เพื่อนพวกนี้ของเธอ เมื่อตอนที่อยู่ต่อหน้าเธอ ก็ได้เเต่พูดอวยว่าตัวเองเจ๋งแค่ไหน