ตอนที่ 1646 เขาก็เป็นแค่คนหลอกลวง

เฉียนหย่งอันเพิ่งจะถามจบ ทุกคนในที่นั้นต่างทยอยบอกว่าคนนี้ไม่ได้ป่วยสักนิดเดียว

พวกหยวนเต๋อต่างโห่ร้องดูถูกหลินมั่ว โดยพูดว่าหลินมั่วแค่เอาใจมวลชน

เฮ่อเชียนเสวี่ยก้มหน้า อารมณ์ขุ่นมัว เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไร

เมื่อทุกคนเงียบเสียงลง เฉียนหย่งอันก็มองไปที่หลินมั่ว พูดเยาะเย้ยว่า "หมอเทวดาหลิน เมื่อกี้นายก็พูดแล้ว แพทย์แต่ละคนวินิจฉัยโรคแตกต่างกัน"

“แต่แพทย์หลายร้อยคนในที่นี้เห็นพ้องต้องกันว่าเขาไม่ได้ป่วย”

“นายคิดว่าจะมีสถานการณ์ที่แพทย์หลายร้อยคนตรวจผิดทุกคนหรือเปล่าล่ะ”

หลินมั่วยิ้มบาง พูดเรียบๆ “ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

คำพูดของหลินมั่วเช่นนี้ทำให้ทุกคนขุ่นเคือง!

แพทย์พวกนั้นต่างไม่พอใจ พวกหยวนเต๋อก็ยิ่งด่าทอ กล่าวหาหลินมั่วดูถูกคนที่ร่ำเรียนวิชาแพทย์

หลินมั่วนิ่งเฉย เขายืนมือไพล่หลังพลางพูดเสียงดังกังวาน "ทุกท่านที่นี่ล้วนเป็นหมอที่มีชื่อเสียง"

“ไม่คิดหรือว่าผิวของผู้ป่วยคนนี้มีสีเหลือง และดวงตาของเขาค่อนข้างแดง”

ตัวแทนพูดทันที "คนแซ่หลิน เลิกพล่ามได้แล้ว!"

“ผิวเหลืองตาแดงแล้วยังไง”

“เราวินิจฉัยคนโดยดูจากผลการตรวจและข้อมูลของบุคคลนั้น ไม่ใช่ตัดสินจากสีหน้าของเขา!”

“บางคนผิวเหลืองตาแดงแต่เกิด ผิดปกติตรงไหน”

เฉียนหย่งอันยังหัวเราะเยาะ "หลินมั่ว นายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงขอให้เขามาที่นี่"

“เพราะผิวของเขาเหลืองและดวงตาแดง ดูเหมือนคนป่วย”

“นึกไม่ถึงนายจะตัดสินว่าเขาป่วยเพราะอาการแค่นี้”

“เหอะๆ ทักษะการแพทย์ของนายช่างน่าขำ!”

“คนหลอกลวงตัดสินแบบนี้เหรอ”

ทุกคนรอบข้างหัวเราะลั่น แววตาที่มองหลินมั่วเต็มไปด้วยความดูแคลน

หลินมั่วยิ้มบาง "ดูท่าพวกคุณจะไม่เข้าใจสถานการณ์ของเขาจริงๆ!"