ตอนที่ 166 หนีหายไปในกลีบเมฆ

ฟังเจี้ยนเเววตาดูสิ้นหวัง " ซวยแล้ว นี่มันหลอกลวงกันชัดๆ ! "

" หลอกเอาเงินคนอื่นไปแล้ว ก็รีบยกเลิกหมายเลขโทรศัพท์มือถือทันทีเลย ! "

" เฉียวเฉียว ลูกนะลูก...ทำอะไรไม่ระเเวดระวังเลย เพิ่งจะมาทำงานได้เเค่สองวัน เเล้วนี่...ยังจะก่อเรื่องใหญ่โตขึ้นมาอีก..."

เฉียวเฉียวทั้งโกรธทั้งละอายใจ เมื่อครุ่นคิดพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วนเเล้ว เธอไม่เพียงแค่โดนโกงเงินไปเท่านั้น แต่มันเหมือนเล่นกับความรู้สึกของเธอด้วย

" พอเถอะๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้แล้ว " หวงซิ่วฉินรีบพูดแทรกขึ้นมา " รีบๆ ช่วยกันหาทางแก้ไขปัญหานี้ดีกว่า ! "

" คุณคงไม่ยอมปล่อยให้เฉียวเฉียวติดคุกหรอกใช่ไหม "

" ลูกยังสาวยังแส้ ! "

ฟังเจี้ยนพูดอย่างหมดอาลัยตายอยาก " แล้วตอนนี้จะเอายังไงกันดีล่ะ ? "

" ลูกเราเป็นคนเซ็นสัญญา ไหนจะโอนเงิน ไหนจะเป็นคนดูเรื่องสินค้าเข้า-ออก ลูกเราจัดการมันอยู่คนเดียว "

" เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคนอื่นเลย คุณจะให้ทำยังไง ? "

ขอบตาของหวงซิ่วฉิน เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที " ถ้าอย่างนั้น...เราควรทำยังไงกันดี ? "

" ลูกจะต้องเข้าคุกจริงๆ เหรอ "

" เฉียวเฉียวเพิ่งจะเรียนจบ ถ้าต้องมาติดคุก ชีวิตนี้คงหมดอนาคตเเน่ๆ ! "

ท่าทางของฟังเจี้ยนเเลดูสิ้นหวัง เขานิ่งเงียบไปชั่วขณะหนึ่ง จากนั้นจึงกัดฟันพูดขึ้นว่า " ถ้าอย่างนั้น ให้เฉียวเฉียวหนีเถอะ ! "

" หนี ? " หวงซิ่วฉินถึงกับตกตะลึง " คุณจะให้หนีไปไหน ? "

ฟังเจี้ยนตอบว่า " ออกไปหาที่ซ่อนตัวก่อน "

" รอให้เวลาผ่านไปซักระยะหนึ่ง เเล้วค่อยดูสถานการณ์อีกที "

ทันใดนั้นหวงซิ่วฉินก็เริ่มต้นร้องไห้ " ลูกก็เเค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง จะให้หนีไปไหนได้ล่ะ ? "

" คุณหาวิธีอื่นไม่ได้แล้วหรือไง ? "

ฟังเจี้ยนพูดอย่างโมโห " แล้วคุณมีวิธีอื่นไหมล่ะ ? "

" สถานการณ์ตอนนี้ ถ้าไม่หนี ก็เจอคุก คุณจะเลือกอะไร ! "

หวงซิ่วฉินร้องไห้ไม่หยุด สุดท้ายก็ต้องเลือกที่จะให้ลูกหนีหายไปในกลีบเมฆ

ในคืนวันนั้น ครอบครัวของพวกเขาก็ไม่ได้ติดต่อไปหาตระกูลสวี่อีกเลย พวกเขาแอบหนีกันไป และออกจากเมืองก่วงหยางในคืนนั้นเอง

ณ ภัตตาคารว่านหลง สวี่เจี้ยนกงจองโต๊ะที่ร้านไว้โต๊ะหนึ่ง เขานั่งรอครอบครัวของหวงซิ่วฉินมาร่วมโต๊ะ ด้วยความหงุดหงิดรำคาญใจ

หลินมั่วก็มาที่ร้านนี้ด้วยเช่นกัน เพราะสวี่เจี้ยนกงเป็นคนเรียกให้เขามาเอง

วันนี้จะครบสามวันพอดี หากครอบครัวของหวงซิ่วฉินไม่ไปจากเมืองนี้ สวี่เจี้ยนกงจะต้องเค้นถามเอาคำตอบจากหลินมั่วเป็นแน่

ทันทีที่หลินมั่วเข้าประตูเข้ามา สวี่ตงเสวี่ยก็รีบพูดแขวะทันที " โว้ว พี่เขย พี่ยังจะมีหน้ามาโผล่ที่นี่ด้วยเหรอ ! "

" รู้ไหมวันนี้วันอะไร ? "