ตอนที่ 1795 เธอแค่อยากปกป้องหลินมั่ว

หลินมั่วรู้เพียงว่างูไผ่เขียวมีฝีมือไม่ธรรมดา แต่เขาไม่รู้ว่าฝีมือของเธออยู่ในขั้นไหน

ตอนนี้พวกเขาทั้งสามร่วมมือกันปิดล้อมเซี่ยเชียนจวิน แต่ยังพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย

ทว่างูไผ่เขียวกลับต่อสู้กับเซี่ยเชียนจวินด้วยดาบเพียงหนึ่งเล่ม นั่นแสดงให้เห็นถึงความสามารถอันไม่ธรรมดาของงูไผ่เขียว

และผู้ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ถูกผู้อาวุโสเค่อชิงจากตระกูลวั่นจับตัวไป นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงให้เห็นว่าตระกูลหลักทั้งสิบหวาซย่าแข็งแกร่งเพียงใด

เซี่ยเชียนจวินไม่ได้จริงจังกับงูไผ่เขียวมากนักในตอนแรก แต่หลังจากต่อสู้มาระยะหนึ่ง เขาก็ค้นพบว่างูไผ่เขียวฝีมือไม่ธรรมดา

ดาบยาวบังคับให้เขาล่าถอยออกไป

ดูเหมือนทั้งสองจะต่อสู้กันไม่หยุด แต่เซี่ยเชียนจวินรู้ดีว่าเขาไม่สามารถเข้าใกล้งูไผ่เขียวได้

หากทั้งสองคนต่อสู้กันจนตาย มันคงเป็นไปไม่ได้ที่เซี่ยเชียนจวินจะเอาชนะงูไผ่เขียว!

หลังจากต่อสู้เช่นนั้นไประยะหนึ่ง เซี่ยเชียนจวินก็ก้าวถอยหลังและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “งูไผ่เขียว เราจะสู้กันไปแบบนี้เพื่ออะไร”

“ผมไม่มีความแค้นอะไรกับราชาดาบแห่งฉู่จง ผู้อาวุโสตระกูลเซี่ยเองก็เป็นเพื่อนกับจางไป่หลิงมานาน”

“เฉียนหยงอันกับอาจารย์กู่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผม”

“ถ้าคุณต้องการฆ่าพวกเขา ผมจะไม่มีวันขัดขวางแน่นอน”

“เราสองคนไม่จำเป็นต้องสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย”

ใบหน้าของเฉียนหย่งอันและท่านอาจารย์กู่ซีดลงทันที พวกเขาเห็นว่าเซี่ยเชียนจวินกำลังจะเผาสะพานและไม่ปกป้องพวกเขาอีกต่อไป

“คุณเซี่ย นี่พวกเรากำลังทำงานให้คุณ...”

เฉียนหย่งอันพูดอย่างกังวล

เซี่ยเชียนจวินหันไปมอง “หุบปาก!”

“ฉันคือเซี่ยเชียนจวิน หากจะทำอะไรต้องการความช่วยเหลือจากผู้อื่นด้วยเหรอ”

“ถึงแม้ไม่มีพวกนาย ฉันก็จัดการกับไอ้คนแซ่หลินได้อยู่ดี”

“พวกนายสองคนมีคุณสมบัติอะไรที่มาทำตัวสนิทสนมคนอย่างเซี่ยเชียนจวิน!”

ทันใดนั้นใบหน้าของเฉียนหย่งอันก็ฉายแววน่าเกลียดทันที เขาพูดอะไรไม่ออกอีกต่อไป

เซี่ยเชียนจวินมองไปที่งูไผ่เขียวและพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณจาง ผมขอฝากสองคนนี้ด้วยแล้วกันนะ”