ตอนที่ 1801 ท่านอู่ขอเรียนเชิญ

หลังจากข่าวการเสียชีวิตของเซี่ยเชียนจวินเผยแพร่ออกไป มณฑลซูและมณฑลก่วงก็เดือดพล่านทันที

แม้ว่าเหลาหู่จะกระจายข่าวออกไปแล้ว และหลายๆ คนก็รู้ว่า คนที่ฆ่าเซี่ยเชียนจวิน ก็คือจ้าวเทียนหยวน เฉียนหย่งอัน และอาจารย์กู่

อย่างไรก็ตาม เซี่ยเชียนซานผู้นำตระกูลเซี่ยแห่งเมืองจิง ยังคงประกาศออกคำสั่งต่อหน้าสาธารณชน ให้หลินมั่วรีบไปที่เมืองจิงในทันที เพื่อคุกเข่าต่อหน้าตระกูลเซี่ย และให้คำตอบที่น่าพอใจแก่พวกเขา

ท่าทีของตระกูลเซี่ยนั้นเย่อหยิ่ง และแสดงความดูถูกเหยียดหยาม พวกเขาทำราวกับว่าหลินมั่วเป็นบ่าวรับใช้ของตระกูลเซี่ย ที่จะสามารถจิกหัวใช้เมื่อไหร่ก็ได้ตามต้องการ

ตระกูลอื่นๆ ที่เหลือในมณฑลซูและมณฑลก่วง เริ่มแสดงความไม่พอใจต่อท่าทีของตระกูลเซี่ย

ท่านผู้เฒ่าเฉินอู่หยวนก็แสดงท่าทีอย่างรุนแรง เขาชี้ชัดว่าตระกูลเซี่ยนั้นใช้อำนาจมาจัดการกับความแค้นส่วนตัว

เห็นๆ อยู่ว่าฆาตกรคือใคร แต่ไม่ไปแก้แค้นผู้ที่ลงมือ กลับมุ่งเป้ามาที่หลินมั่ว ด้วยจุดประสงค์ที่ชัดเจนมาก

ทว่า ตระกูลเซี่ยไม่ได้สนใจบรรดาตระกูลจากมณฑลก่วงและมณฑลซูเลยแม้แต่น้อย

เซี่ยเชียนซานออกคำสั่งอีกครั้ง โดยให้สมาชิกของสิบตระกูลหลักในมณฑลซูและมณฑลก่วง อยู่ให้ห่างหลินมั่วเอาไว้ มิฉะนั้นพวกเขาจะถือว่าตระกูลเหล่านี้สมรู้ร่วมคิดกับหลินมั่ว และจัดการกับพวกเขาด้วยเช่นกัน!

ทันทีที่คำสั่งนี้ประกาศออกไป มณฑลซูและมณฑลก่วงก็เดือดพล่าน

ทุกคนรู้ดีว่าตระกูลเซี่ยนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าตระกูลเซี่ยจะบ้าอำนาจเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้เห็นบรรดาตระกูลทั้งหลายแห่งมณฑลซูและมณฑลก่วงอยู่ในสายตาเลย

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าทุกคนจะไม่พอใจ แต่พวกเขาไม่กล้าเพิกเฉยต่อคำพูดของตระกูลเซี่ย

เพราะความแข็งแกร่งของตระกูลเซี่ย นั้นเกินกว่าที่พวกเขาจะสามารถต่อกรได้

ดังนั้น บรรดาตระกูลแห่งมณฑลซูและมณฑลก่วงจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากไปหาเซวียอู่เยี่ยราชันช์แห่งแดนใต้ เพื่อขอร้องให้เซวียอู่เยี่ยออกหน้ามาแก้ไขปัญหานี้

เรื่องราวทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นภายในวันเดียวเท่านั้น

ในระหว่างวันนี้ หลินมั่วอยู่ที่เมืองก่วงหยาง เพื่อเฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ภายนอกอยู่ตลอด

หลี่เถียจุ่ยเองก็รีบมาจากเมืองเอกเพื่อมาที่เมืองก่วงหยาง และมานั่งคุยกับหลินมั่วที่สวนวั่งเจียง

นักสืบของหลี่เถียจุ่ย ก็คอยส่งข่าวจากภายนอกกลับมาให้เขาอย่างต่อเนื่อง

และเมื่อมองดูกระดาษแผ่นหนึ่ง หลี่เถียจุ่ยก็ยิ้มทันที “หึ ตระกูลเซี่ยมีกี่คนกัน ยังจะเรียกร้องให้จู๋เยี่ยชิงชดใช้ด้วยเลือดให้ได้”

“ผลก็คือ จางไป่หลิงได้ตัดมือของสมาชิกตระกูลเซี่ยในฉู่จงโยนทิ้งไปหมด ทำให้พวกคนตระกูลเซี่ยหุบปากเงียบทันที!”

“คนตระกูลเซี่ยเหล่านี้ มันเป็นประเภทชอบรังแกผู้ที่อ่อนแอกว่าจริงๆ!”

หลินมั่วก็ยิ้มเช่นกัน แต่ดวงตาของเขากลับเผยความกลัดกลุ้มใจมากยิ่งขึ้น