ตอนที่ 1806 นี่คือจุดยืนของผม

ขณะที่หลินมั่วเดินไปมาถึงทางเข้าศาลา ก็มีเงาสีดำปรากฏขึ้นเงียบๆ ต่อหน้าเขา และขวางทางออกของเขาไว้พอดี

บุคคลนี้คือหญิงชุดดำก่อนหน้านี้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เธอคอยเฝ้าดูอยู่ไม่ไกลจากศาลามาโดยตลอด แต่หลินมั่วกลับไม่ได้สังเกตและสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเธอเลยแม้แต่น้อย

หญิงในชุดดำมองหลินมั่วด้วยสายตาอำมหิต ราวกับงูพิษที่พร้อมจะโจมตีได้ทุกเมื่อ

หลินมั่วถูกจ้องมองจนรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ในใจรู้สึกหนาวสะท้านบอกไม่ถูก เขากำหมัดโดยไม่รู้ตัว และเตรียมพร้อมระวังภัยโดยสัญชาตญาณ

ขณะนี้เขารู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย หากผู้หญิงคนนี้โจมตีเขา เขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธออย่างแน่นอน!

ขณะนั้นเอง เสียงของเซวียอู่เยี่ยก็ดังมาจากด้านหลัง "หนุ่มน้อย กลับเอาไปคิดให้ถ้วนถี่ บางทีคุณอาจจะเปลี่ยนใจ!"

“หากคุณเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ สามารถมาบอกผมได้ตลอดเวลา”

หญิงสาวชุดดำค่อยๆ ก้าวถอยออกไป และหลีกทางให้เขา

หลินมั่วหันศีรษะ ก็พบว่าเซวียอู่เยี่ยนั่งอยู่ที่ริมทะเลสาบอีกครั้ง และกำลังโยนเบ็ดลงไปในน้ำ

หลินมั่วยกมือขึ้นแล้วพูดว่า "ขอบคุณท่านอู่ สำหรับความมีน้ำใจของคุณ"

"อย่างไรก็ตาม นี่คือจุดยืนของข้าน้อย ข้าน้อยไม่สามารถทำแบบนั้นได้!"

หลังจากพูดจบ หลินมั่วก็หันหลังกลับและจากไป

เซวียอู่เยี่ยนั่งอยู่ริมทะเลสาบ สีหน้าของเขาสงบราวกับน้ำ ราวกับว่าเขาไม่ได้ยินคำพูดของหลินมั่วเลย

จนกระทั่งเสียงฝีเท้าของหลินมั่วหายไป แสงส่องประกายก็แวบขึ้นมาในดวงตาของเซวียอู่เยี่ย และหายไปในพริบตาเดียว แม้แต่หญิงสาวชุดดำที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา ก็ยังไม่ทันได้สังเกตเห็นเลย

หญิงสาวชุดดำกระซิบกับเขาด้วยสายตาที่เย็นชา "ท่านอู่ ทำไมคุณถึงปล่อยเขาไปล่ะคะ"

“คุณมาคุยกับเขาด้วยตัวเอง ต้องการที่จะช่วยเขาขึ้นจากความทุกข์ยาก แต่เขากลับไม่รู้จักดีชั่ว เขาสมควรตายจริงๆ!”

เซวียอู่เยี่ยโบกมือ "คนหนุ่มสาว ยังไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ถือเป็นเรื่องปกติ"

“หากเขาได้พบกับความยากลำบากอย่างแท้จริง เขาก็จะรู้ถึความโหดร้ายของโลกใบนี้”

“ผมให้โอกาสเขาแล้ว ส่วนเขาจะรับหรือไม่ก็เรื่องของเขา”

“เธอแค่จำเอาไว้ว่า ต้องคอยจับตาดูตระกูลเซี่ยเอาไว้ให้ดี มีบางสิ่งที่พวกเขาทำได้ และบางสิ่งที่พวกเขาทำไม่ได้ เข้าใจไหม”

หญิงสาวชุดดำพยักหน้าทันที "เข้าใจค่ะ!"

เธอรู้ว่า เซวียอู่เยี่ยกำลังหมายถึงยาฟื้นฟู

ตระกูลเซี่ยสามารถฆ่าหลินมั่วได้ แต่ต้องไม่ปล่อยให้พวกเขาได้ยาฟื้นฟูไป!