ตอนที่ 1842 สวนวั่งเจียงกลายเป็นของนายไปตั้งแต่เมื่อไร

ซุนเฮ่าเสียงคิดไม่ถึงว่าลูกพี่หั่วจะดื้อรั้นขนาดนี้ เขารู้สึกรำคาญมากจริงๆ

“นายอยากตายใช่ไหม ฉันจะทำให้นายสมปรารถนาเอง!”

“แม่งเอ๊ย นายก็ไม่ดูตัวเองเลย ยังคิดจะมากล้าดีกับฉัน”

“ขยะแบบนาย ฉันฆ่าให้ตายไปก็ไม่ตายอะไรกับฆ่าหมาสักตัวหรอก”

ซุนเฮ่าเสียงตะคอก จากนั้นก็พุ่งตัวเข้าไปต่อยลูกพี่หั่วจนลอยไป

ลูกพี่หั่วบาดเจ็บสาหัส เขาล้มลงกับพื้น และกระอักเลือดออกมาอย่างทนไม่ไหวอีกต่อไป

แต่ซุนเฮ่าเสียงก็ยังไม่หยุดเท่านั้น เขาพุ่งตัวเข้าไปอีกครั้งหนึ่งและกำลังจะลงมือ

ขณะนั้นเอง บอดี้การ์ดข้างๆ ก็ทยอยเข้ามาล้อมซุนเฮ่าเสียงและห้ามเขาไว้

ซุนเฮ่าเสียงเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนั้น เขาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาและจึงตะโกนขึ้น “แม่งเอ๊ย ไอ้สารเลวพวกนี้ กล้ามาขวางฉันอย่างนั้นหรือ”

“ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าพวกนายไปด้วยเลย!”

บอดี้การ์ดเหล่านั้นมองตากัน แต่สุดท้ายก็กัดฟันปกป้องลูกพี่หั่วเอาไว้ด้านหลัง

คนพวกนี้เป็นติดตามเป็นลูกน้องลูกพี่หั่วมานานแล้ว พวกเขาจะไม่ยอมถอยอย่างเด็ดขาด!

เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนั้น ซุนเฮ่าเสียงก็รู้สึกโมโหมาก

เขาถอยหลังไปหลายก้าวและตะโกนขึ้น “ได้ พวกนายรนหาที่ตายกันเองนะ อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน!”

“ใครก็ได้ ตัดแขนขาไอ้พวกนี้ซะ!”

“ฉันจะให้ชีวิตที่เหลือของพวกมันคุกเข่าเพื่อขอข้าวกิน!”

ภายในรถที่อยู่ด้านหลังนั้นมีคนพุ่งตัวออกมาหลายสิบคน พวกเขาต่างเป็นผู้ฝึกวิทยายุทธของตระกูลซุนทั้งหมด

คนเหล่านั้นเดินเข้าไปอยู่ด้านหน้าเหล่าบอดี้การ์ดด้วยท่าทางดุดัน

ถึงแม้ว่าจำนวนคนของบอดี้การ์ดเหล่านั้นจะมากกว่า แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่เคยฝึกวิทยายุทธมาก่อน ถ้าเทียบกับคนพวกนั้นแล้ว พวกเขาไม่สามารถสู้ได้เลย

ทันทีที่มีการประมือกัน เหล่าบอดี้การ์ดเหล่านั้นก็ล้มไม่เป็นท่า ไม่สามารถสู้ได้เลย

ซุนเฮ่าเสียงยืนอยู่ด้านข้างมองดูฉากตรงหน้า สีหน้าก็ปรากฏความได้ใจออกมา จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “นี่ก็คือผลของการทำตัวเป็นศัตรูกับตระกูลซุน!”

“ฮ่าๆๆ...”

ซุนเฮ่าปินได้ใจยิ่งกว่า เขาพูดขึ้นด้วยความดีใจ “พี่ อีกเดี๋ยวพี่เข้ามาอยู่ในบ้านของหลินมั่วแล้ว อย่าลืมเลือกให้ผมสักหลังนะ!”