ตอนที่ 1889 ขโมยศพ

ท่านอาจารย์กู่วิ่งอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งมาถึงป่าเล็กๆ ก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นสถานที่ที่เซี่ยซิงปังถูกฆ่าตาย

ที่นี่ยังคงเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยน

ร่างของเซี่ยซิงปังที่ล้มลงกับพื้น รถข้างๆ คันนั้นก็ยังคงเหมือนเดิม

ที่นี่อยู่ห่างไกลมาก ตอนกลางคืนแบบนี้ไม่มีใครผ่านมา

แววตาของท่านอาจารย์กู่เป็นประกายขึ้นทันทีที่เห็นศพของเซี่ยซิงปัง

เขาวิ่งไปที่ศพของเซี่ยซิงปังอย่างรวดเร็ว แล้วดึงศพของเซี่ยซิงปังขึ้นมา

ในเวลานี้ศพของเซี่ยซิงปังดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอย่างมาก ดูเหมือนรู้สึกว่าเหี่ยวแห้งไปบ้างแล้ว

ท่านอาจารย์กู่แบกศพของเซี่ยซิงปังไว้บนร่างกาย แล้ววิ่งไปตามถนนบนภูเขาอย่างบ้าคลั่ง วิ่งออกไปหลายสิบไมล์ จนมาถึงที่ห่างไกลบนภูเขา

เขาวางศพของเซี่ยซิงปังลงแล้วนั่งหายใจอยู่ข้างๆ เพื่อพักเหนื่อย

ท่านอาจารย์กู่ถอดเสื้อส่วนบนของเซี่ยซิงปังออก เผยให้เห็นผิวหนังด้านใน

ในท้องของเซี่ยซิงปังเหมือนมีอะไรบางอย่างดิ้นอยู่ในท้องของเขา

ดูเหมือนว่าร่างกายบางส่วนของเซี่ยซิงปังจะเริ่มเหี่ยวแห้งบ้างแล้ว แต่ท้องของเขากลับค่อยๆ ขยายตัวเพิ่มขึ้น

ความรู้สึกนั้นเหมือนสิ่งต่างๆ ทั่วร่างกายของเขามารวมกันที่บริเวณท้อง

เมื่อเห็นเช่นนี้ท่านอาจารย์กู่ก็ยิ่งดีใจมากขึ้น

เขาหยิบกริชออกมากรีดนิ้วตัวเอง แล้วหยดเลือดของตัวเองลงบนหน้าท้องของเซี่ยซิงปัง

หลังจากเลือดหยดลงไป หน้าท้องของเซี่ยซิงปังก็ดิ้นแรงมากขึ้น ราวกับว่าสิ่งของข้างในจะระเบิดออกมาแล้ว

ในเวลานี้ร่างกายของเซี่ยซิงปังก็เหี่ยวแห้งชัดเจนยิ่งขึ้น ภายในชั่วพริบตาเดียวแขนขาของเขาได้เหี่ยวแห้งอย่างรวดเร็ว

ท้องของเซี่ยซิงปังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับท้องของผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ใกล้จะคลอด

สีหน้าของท่านอาจารย์กู่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขาเอื้อมมือไปลูบท้องของเซี่ยซิงปังเบาๆ เหมือนกำลังลูบสิ่งของที่เขารัก

"กินเยอะๆ กินเยอะๆ ยิ่งกินเยอะ ฉันก็ยิ่งเก่งขึ้น ฮ่าฮ่า..."