ตอนที่ 1934 ฉันจะให้แกตายไปด้วย

ขณะนั้น หลินมั่วเองก็ไม่สนใจท่านอาจารย์กู่แล้ว

เขาล้มนั่งลงไปบนพื้น ฤทธิ์ยาของยาเลือดลมนั้นแทบจะหายไปหมดแล้ว ตอนนี้เขาไม่มีเรี่ยวแรงอะไรเลย

แต่เขาเองก็ไม่ลนลานอะไร เพราะข้างนอกนั้นมีเสียงรถดังขึ้นแล้ว ดูเหมือนว่าสิบตระกูลใหญ่ของเมืองซูนั้นจะมาแล้ว

คนพวกนี้เป็นคนพวกเดียวกับเขา ผู้เก่งกาจจำนวนมากของสิบตระกูลใหญ่นั้นก็มาด้วย ต่อให้เขาจะไม่มีเรี่ยวแรงอะไร ก็ไม่มีใครสามารถที่จะทำอะไรเขาได้!

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นมาจากข้างนอก ท่านอาจารย์กู่นั้นกัดฟันแน่น จากนั้นก็พยุงกำแพงแล้วยืนขึ้นมา

เขาเดินมาถึงข้างหน้าหลินมั่วทีละก้าว สายตาของเขานั้นโหดร้ายอำมหิตอย่างมาก

หลินมั่วนั้นถึงกับตกใจ เขาค้นพบว่าตนเองนั้นได้ทำความผิดไว้อย่างร้ายแรง

เพราะเขาจะต้องไว้ชีวิตท่านอาจารย์ถามถึงเรื่องราวของตระกูลหลิน

ดังนั้น เมื่อกี้ตนนั้นถือโอกาสตอนที่เขายังมีหายใจเฮือกสุดท้ายแล้วทำลายจุดเส้นประสาทของท่านอาจารย์กู่ ให้ท่านอาจารย์กู่ไม่มีกำลังภายใน

แต่แม้ว่าท่านอาจารย์กู่จะไม่มีกำลังภายใน แต่อย่างน้อยเขาก็เคลื่อนไหวได้

แต่ตอนนี้หลินมั่วนั้นแม้กระทั่งนิ้วมือเขาก็ยกขึ้นไม่ได้

หากท่านอาจารย์กู่อยากจะฆ่าเขา งั้นเขาก็ไม่มีแรงแม้แต่จะต่อต้านเลย!

เสียงฝีเท้าข้างนอกนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ใจของหลินมั่วเองก็กังวลขึ้นมา

ขอแค่คนของสิบตระกูลใหญ่มาถึง เขาก็จะไม่เป็นอันตรายอะไรแล้ว!

ท่านอาจารย์กู่เองก็มองหาไปรอบๆ มีดสั้นที่อยู่ใกล้ที่สุดนั้นก็ยังอยู่ห่างออกไปสิบกว่าเมตร

เขาลังเล ด้วยสถานการณ์ของเขาในตอนนี้ ระยะทางนี้มันก็ไกลมากสำหรับเขา

หากเขาเดินไปหยิบมีดสั้นแล้วกลับมาฆ่าหลินมั่ว เวลามันคงจะไม่ทัน

ส่วนเรื่องการวางกู่วางพิษก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เพื่อไม่ให้คนอื่นรู้เข้า หนอนกู่และอย่าผิดทุกอย่างบนตัวของเขานั้นล้วนถูกเขากำจัดไปแล้ว

เขาในตอนนี้ไม่มีกำลังภายใน แถมยังบาดเจ็บหนัก คงจะฆ่าหลินมั่วไม่ได้ด้วยมือเปล่า

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ท่านอาจารย์กู่เองก็ร้อนรนขึ้นมา

หากคนของสิบตระกูลใหญ่เข้ามาแล้วปกป้องหลินมั่วไว้ งั้นเขาก็จะไม่มีโอกาสที่จะได้ฆ่าหลินมั่วอีกเลย แต่ในทางกลับกันตอนนั้นก็จะตกอยู่ในเงื้อมมือของหลินมั่ว จะมีชีวิตก็มีชีวิตที่อยู่ไม่สุขแต่จะตายก็ไม่ได้!

เมื่อคิดแบบนี้ท่านอาจารย์กู่ก็กัดฟันแน่น ราวกับว่ากำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง เขาคายขวดดินเผาออกมาจากปาก