ตอนที่ 1942 หลินมั่วคนพิการ

ทุกคนที่อยู่ข้างๆ มองทุกอย่างด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสาร

ทุกคนล้วนเป็นคนฝึกวรยุทธ์ ดังนั้นจึงรู้ว่า จุดฝั่งเข็มที่หมอเทวดาเซวียแทงเข้าไป ล้วนเป็นจุดฝังเข็มที่ผ่านเข้าไปยังจุดตันเถียน

และจุดฝังเข็มเหล่านี้ สำหรับคนฝึกวรยุทธ์แล้ว เป็นความสำคัญที่สุด สามารถพูดได้ว่าเป็นจุดตายของร่างกาย

ถ้าหากจุดฝังเข็มเหล่านี้เกิดปัญหา ความเสียหายของคนฝึกวรยุทธ์นั้นใหญ่มาก

หมอเมวดาเซวียแทงเข้าไปยังจุดฝังเข็มสองสามจุด เพื่อเตรียมทำลายจุดตันเถียนของหลินมั่ว

หลินมั่วกัดฟัน ไม่พูดสักคำ สีหน้าสิ้นหวัง

ทุกคนที่อยู่ในนี้ หลายคนทนสงสารจนต้องเบือนหน้าหนี

ยอดอัจฉริยะคนหนึ่ง ต้องตกอับเช่นนี้ ใครบ้างไม่เสียใจ

หมอเทวดาเซวียหลังจากแทงเข็มเงินเข้าไปสองสามเล่มแล้ว จึงเงยหน้ามองหลินมั่วหนึ่งที ด้วยความลังเลอยู่บ้าง

หมอเทวดาเซวียพูดเสียงเบา “หลินมั่ว คุณคิดดีแล้วใชไหม”

“เมื่อแทงเข็มเข้าไป จุดตันเถียนของคุณจะใช้การไม่ได้อย่างสิ้นเชิง”

“ทั้งชีวิตนี้ คุณจะกลายเป็นคนพิการ!”

หลินมั่วหัวเราะอย่างขมขื่นหนึ่งที “เป็นคนพิการ อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตอยู่”

“หมอเทวดาเซวีย รบกวนคุณด้วยครับ!”

หมอเทวดาเซวียส่ายหน้า เอ่ยว่า “ช่างเถอะๆ!”

“เสียดาย ผมคงไม่ได้เห็นวิชาแพทย์มหัศจรรย์ของหมอเทวดาหลินอีกแล้ว!”

“เฮ้อ!”

หมอเทวดาเซวียถอนหายใจหนึ่งที แทงเข็มเงินที่อยู่ในมือไปยังจุดตันเถียนของหลินมั่วโดยตรง

หลังจากแทงเข็มลงไปแล้ว หลินมั่วเย็นเล็กน้อย ต่อจากนั้น ร่างกายเหมือนชักกระตุก

เข็มสองสามเล่มนั้นถูกแทงเข้าไปยังจุดฝังเข็ม เข็มเงินที่แทงเข้าไปแต่เดิมที ไม่น่าเชื่อว่าจะเด้งออกมา

หลินมั่วรู้สึกว่าพลังในร่างกายของตัวเองลดถอยลงอย่างรวดเร็ว นี่คือผลลัพธ์ของจุดตันเถียนที่ถูกทำลาย

ทุกคนได้แต่มองร่างกายของหลินมั่วหดตัวอย่างรวดเร็ว สุดท้ายทรุดลงไปบนเตียง เหมือนคนพิการคนหนึ่ง

“หมอเทวดาหลินๆ!”

“คุณเป็นอะไร”

จ้างเทียนอิงรีบเข้ามาประคองหลินมั่ว

คนอื่นเข้ามาห้อมล้อมเช่นกัน แย่งถามกันจนฟังไม่รู้เรื่อง