ตอนที่ 1950 เขายังคงไม่ยอมแพ้

เซวียอู่เยี่ยเหลือบมองเธออย่างไม่แยแส "มูลค่าน่ะเพียงพอแล้ว แต่ขึ้นอยู่กับว่าทำเพื่อใคร!"

“ฉันเป็นราชาแห่งชายแดนใต้ วัสดุยาแบบนี้ สำหรับฉันแล้ว มันมีคุณค่าสูงแล้วหรอ”

หญิงสาวพูดเสียงเบา "แต่เราแค่มอบให้หลินมั่ว ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของเราเองนี่นา"

“นี่... วัตถุดิบยานี้ก็ถือว่ามีมูลค่าสูงสำหรับหลินมั่วแล้ว!”

เซวียอู่เยี่ยขมวดคิ้ว "ทำไมเธอถึงมีปัญหาเยอะแยะขนาดนี้"

“ฉันบอกไม่พอไม่เข้าใจเหรอ วัสดุยานี้ สำหรับฉันแล้ว มันไม่มีอะไรดีเลย!”

“ฉันหยิบวัสดุยาอย่างนี้ไปให้หลินมั่ว เธอว่ามันคือความจริงใจหรอ”

“เขาเป็นทายาทของหนานป้าเทียน มีทักษะทางการแพทย์ที่ไม่มีใครเทียบได้ และมียามหัศจรรย์เช่นยาฟื้นฟู”

“สำหรับคนแบบนี้ ฉันควรจะคิดสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อแสดงว่าฉันเห็นคุณค่าของเขาไม่ดีกว่าเหรอ”

ทันใดนั้นหญิงสาวก็ได้สติขึ้นมาและในที่สุดก็เข้าใจความหมายของเซวียอู่เยี่ย

หลินมั่วมียาฟื้นอยู่ในมือ งั้นเขาก็ยังมีของที่มูลค่าอยู่

สำหรับคนเช่นนี้ เซวียอู่เยี่ยจะต้องแสดงความจริงใจอย่างแท้จริงและนำวัตถุดิบยาที่ดีที่สุดออกมา!

เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ค่ะ ฉันเข้าใจแล้วค่ะ"

“ฉันจะไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้!”

เธอหันกลับมาและพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบา "คิดไม่ถึงจริงๆว่าไอ้แก่นั่นจะพูดถูก!"

เซวียอู่เยี่ยอยู่ข้างหลังและได้ยินคำพูดของหญิงสาวอย่างชัดเจน

"เธอพูดอะไรนะ"

“ไอ้แก่นั่น?”

เซวียอู่เยี่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม

หญิงสาวไม่กล้าปิดบัง ดังนั้นเธอจึงรีบพูดสิ่งที่ท่านอาจาร์ยกู่พูดตั้งแต่ต้นจนจบ

หลังจากฟังคำพูดของหญิงสาวแล้ว เซวียอู่เยี่ยก็เงียบไปสักพัก จากนั้นก็มีคำเยาะเย้ยผ่านริมฝีปากของเขาออกมา "คนคนนี้ ยังไม่ยอมแพ้จริงๆสินะ!"

หญิงสาวประหลาดใจ“ใครไม่ยอมแพ้คะ”