ตอนที่ 2050 ใส่ร้ายป้ายสี

การสอบใบประกอบวิชาชีพแพทย์ จริงๆ แล้วก็ไม่ต่างจากการทำข้อสอบเลย

ไม่มีอะไรมากไปกว่า การวิเคราะห์ทางเภสัชวิทยาบนกระดาษคำตอบ

ตลอดจนยกกรณีศึกษาผู้ป่วยโรคต่างๆ ให้เสนอแนวคิดในการรักษา และการใช้ยารักษาโรค เป็นต้น

สำหรับหลินมั่วแล้ว ข้อสอบเหล่านี้ เรียกได้ว่าไม่ต้องใช้ความคิด ความยากนั้นแทบจะเป็นศูนย์เลยทีเดียว

“ผู้คุมสอบต้วน ทั้งหมดนี้เป็นกระดาษคำตอบที่ตรวจเรียบร้อยแล้วครับ

คุณลองตรวจสอบดู หากไม่มีปัญหาอะไร ผมก็จะประกาศผลการสอบเลย”

หลังจากพูดจบ ผู้ช่วยก็วางกระดาษคำตอบหลายสิบชิ้นไว้ตรงหน้าต้วนจิ่วชุน

“ชุดนี้ ยกเลิก”

หลังจากตรวจสอบกระดาษข้อสอบทีละคน ต้วนจิ่วชุนก็ดึงกระดาษคำตอบออกมาหนึ่งชุด

ซึ่งชื่อของผู้เข้าสอบชุดนั้น ก็คือหลินมั่ว

อีกด้านหนึ่ง เนื่องจากเป็นการให้คะแนน ณ ตอนนั้นเลย

บรรดาผู้เข้าสอบทั้งหลาย จึงอยู่รอฟังผลการสอบ

“ออกแล้ว ออกแล้ว”

พร้อมด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น ผลคะแนนของทุกคนก็แสดงบนหน้าจอแอลอีดีในห้องโถง

"ฮ่าฮ่าฮ่า แปดสิบเจ็ด ก็พอแล้ว”

ข้อสอบมีคะแนนเต็มหนึ่งร้อยคะแนน แปดสิบคะแนนก็ถือว่าผ่านแล้ว

ขอเพียงผ่านเกณฑ์นี้ ก็จะสามารถรับใบประกอบวิชาชีพแพทย์ได้

ผู้เข้าสอบทุกคน บ้างก็สุข บ้างก็ผิดหวัง

พวกที่สอบไม่ผ่านเกณฑ์ ก็ผิดหวังเสียใจทันที

การสอบประเภทนี้ ทุกคนมีโอกาสเพียงปีละครั้งเท่านั้น

หากครั้งนี้ไม่สามารถสอบผ่านได้ ก็ต้องรอถึงปีหน้า

“เฮ้อ ขาดไปนิดเดียวเท่านั้น”

หลังจากที่ตรวจดูทั้งหมดแล้ว

หลินมั่วก็รู้สึกงุนงง อย่าว่าแต่ผลคะแนนเลย

สิ่งสำคัญคือ เขาไม่พบชื่อของเขาบนหน้าจอเลย

“สวัสดีครับ ผมขอถามหน่อยว่า ทำไมไม่มีชื่อของผมอยู่บนนั้นเลย”

เมื่อพูดจบ หลินมั่วก็ชี้ไปที่หน้าจอผลคะแนน

เจ้าหน้าที่เงยหน้าขึ้นมามอง ก่อนที่จะหยิบกระดาษคำตอบของหลินมั่วออกมาด้วยความรำคาญ

บนนั้นมีตราประทับว่า 'โกงข้อสอบ’ สีแดงอยู่ตรงกลาง

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ ปฏิกิริยาแรกของหลินมั่ว ก็คือมีคนกำลังหาเรื่องเขาแล้ว

เมื่อเห็นว่าคะแนนเต็มที่เขาสามารถทำได้นั้นเกินจริงเกินไป เขาจึงจงใจทำให้ผิดพลาดเล็กน้อย

เนื่องจากตอนนี้เขายังคงตกเป็นเป้าหมาย

“คุณช่วยตรวจสอบหน่อยได้ไหม อาจมีเรื่องเข้าใจผิด”