ตอนที่ 2070 โรคปริศนาของชายชราไป๋

อายุขัยนั้นไร้ความปราณี

นึกถึงในอดีตท่านผู้เฒ่าไป๋นั้นมีจิตใจฮึกเหิมขนาดไหน

ลำพังเพียงแค่หมัดทั้งสองข้างของเขาก็สามารถยกระดับตระกูลไป๋จากไม่มีอะไรขึ้นมาได้

ตอนนี้เขาเข้าสู่บั้นปลายชีวิตแล้ว ประมือกันไม่ถึงยี่สิบกระบวนท่าก็ถูกอาการแน่นหน้าอกมาฉุดรั้งเอาไว้

ในตอนที่หลินมั่วประคองผู้อาวุโสมาพักที่ศาลานั้น

ลุงโซ่วที่อยู่ด้านข้างก็รีบเข้ามาทันที หลังจากที่เขาล้วงยาออกมาแล้วก็รีบป้อนให้กับผู้อาวุโสไป๋ทันที

หลังจากที่ประคองลมหายใจได้แล้วสีหน้าของผู้อาวุโสไป๋ก็ค่อยๆ ดีขึ้น

เมื่อเห็นดังนี้หลินมั่วจึงเอ่ยขึ้นว่า

“ผู้อาวุโสไป๋ครับ พอจะให้ผมดูอาการได้ไหมครับ”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ที่เชิญนายมาครั้งนี้ก็เพื่อการนี้”

ขณะที่กำลังพูดนั้นผู้อาวุโสไป๋ก็ยื่นมืออกไป

หากไม่ตรวจก็ไม่รู้

หลังจากที่หลินมั่วใช้นิ้วแตะลงบนจุดชีพจรของผู้อาวุไป๋แล้วจู่ๆ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงทันที

ช่างเป็นชีพจรที่สับสน

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย และตรวจอย่างละเอียดมากขึ้น

เขาละมือทั้งสองข้างออกมาแล้ว

หลินมั่วก็อดไม่ได้ที่จะตกใจจนอ้าปากค้าง

นี่มันไม่ใช่โรคแน่นหน้าอกเลยแม้แต่นิด

อีกทั้งยังเป็นการบาดเจ็บภายในที่รุนแรงเสียยิ่งกว่าอะไร

บาดแผลบนอวัยวะภายในของเขานั้นน่าตกใจมาก

จุดที่ร้ายแรงที่สุดคือปอด

ซึ่งต่างจากโรคทางเดินหายใจของไป๋รั่วหรง ของเธอนั้นเป็นเพราะเป็นไข้สูงในวัยเด็กจึงทำให้กลายเป็นโรคในบริเวณปอด

ส่วนผู้อาวุโสไป๋นั้นเนื่องจากในวันหนุ่มนั้นเขาได้รับบาดเจ็บภายในเอาไว้ ตอนนี้อวัยวะภายในของเขาจึงผิดปกติ

ดังนั้นคนอื่นมาตรวจจึงบอกว่าอาการของผู้อาวุโสไป๋คืออาการแน่หน้าอก

ไม่เป็นการกล่าวเกินไปจริงไปเลยที่จะบอกว่าท่าทางของผู้อาวุโสไป๋นั้นดูดีมาก

แต่ที่จริงแล้วภายในของเขานั้นเต็มไปด้วยความบอบช้ำ

ถ้าหากไม่ได้วิเศษคอยช่วยเอาไว้เกรงว่าเขาคงจะไปแล้ว

เพียงแต่วิธีนี้ยังมีความอันตรายอันใหญ่หลวงอยู่

ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้นทุกวัน การทำงานของร่างกายเองก็แย่ลง

สักวันยาใช้ไม่ได้ผล เกรงว่าในเวลานั้นแม้แต่เทพเจ้าเองก็ทำอะไรไม่ได้

หลังจากครุ่นคิดแล้ว

หลินมั่วลังเลครู่ใหญ่แล้วจึงตัดสินใจถามขึ้นว่า